รองเท้าบนสายไฟ…

ใจว่าจะเขียนถึงเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว แต่อารมณ์ของใจไม่ได้อยู่ในช่วงของการทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายสักเท่าไร เพราะโดยวิสัยในวัยของใจที่มากขึ้นทุกวันๆ เช่นนี้  ใจมักจะคิดเรื่องราวบางอย่างซับซ้อนยิ่งขึ้น เหมือนกับว่าถนัดนักแลที่จะเป็นแม่นางที่ทำให้เรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยุ่งยาก…แถวบ้านเรียก “ยิ่งแก่ยิ่งคิดมาก”
ทำไมใจถึงว่ามันเป็นเรื่องยุ่งยาก ทั้งๆ ที่เคยเขียน blog เรื่องที่ยากกว่านี้ก็มี ไม่ใช่อะไรเลย นั่นเป็นเพราะแม้จะเป็นเรื่อง “รองเท้า” ที่ดันทะลึ่งไปแขวนอยู่สายไฟ แต่การที่จะได้มาซึ่งเรื่องราวของคำตอบที่ว่า “ทำไมรองเท้าถึงไปแขวนอยู่บนสายไฟ” ก็ทำให้ชีวิตยุ่งยากไม่น้อย มันต้องเหนื่อยกับการอ่าน การแปลและถามผู้คน …แต่ยังไงเสียใจก็ทิ้งอาชีพเดิมของตนเองไม่ได้ เหมือนกับทิ้งตัวตนของตัวเองไปจากเดิมไม่ได้ ใจเองก็ต้องลงมือหาคำตอบนั้นมาอยู่ดี