Some where in Hua Hin

วันนี้เป็นวันหยุดเพียงวันเดียวในรอบสัปดาห์ ใจตื่นนอนสายกว่าที่เคย ได้นอนมากกว่าวันไหนๆ ใช้เวลาไปกับการฟังเพลง กิน และขี้เกียจได้มากกว่าปกติ บางทีก็แอบคิดว่า มันคงจะดีหากชีวิตนี้ไม่ต้องมีเรียน ทำงาน และออกนอกบ้าน…
แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ คนเราก็มักจะเป็นแบบนี้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ บางทีก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวัง ถึงได้มีคำขวัญปลอบใจอยู่เสมอว่า “หวังลม ๆ แล้งๆ” แต่สำหรับใจแล้วตอนนี้ก็คงเป็น “หวังท่ามกลางลมหนาว”