ว่าแล้วใจก็พาลกวาดสายตาไปมองป้ายขนาดย่อมที่วางอยู่ด้านข้างของตัวรถ ทันใดนั้น ใจก็รู้ในทันทีว่า รถบัสซึ่งจอดแน่นิ่งริมฟุตบาลคันนี้ใช้เพื่อการโฆษณาร้านคาร์แคร์ที่อยู่เยื้องกันไม่ไกล ในสมองทั้งสองซีกของใจรีบสั่งการให้ใจรีบคว้ากล้องในกระเป๋ายกขึ้นถ่ายภาพเก็บไว้

เมื่อเอารูปมานั่งเปิดดูก็อดทึ่งกับวิธีการโฆษณาแบบนี้เสียไม่ได้ รถคันใหญ่ วาดลวดลายดึงดูดสายตาผู้คนที่ขับรถผ่านไปผ่านมา ครั้งแรกเราอาจจะไม่รู้มันคืออะไร เราคงจะได้เพียงสนใจ หรือแอบนึกอยู่ในใจ “มันอะไรฟะนั่น”

ครั้งที่สองเราอาจจะเริ่มสังเกตเห็นว่าที่จริงรถที่ว่าทำอะไร หรือโชคดีหน่อย ตาไวก็มองเห็นตั้งแต่หนแรก ครั้งต่อไปเราก็อาจจะเริ่มเข้าใจแล้วว่ามันคือ “คาร์แคร์” ….ไม่แน่ ครั้งหน้าเราอาจจะสนใจแวะไปใช้บริการร้านนี้ก็ได้ ใครจะไปรู้

รสบัสคันใหญ่มีผู้หญิงใส่ชุดชั้นในอยู่บนตัวรถ ไม่เพียงแต่เป็นบทพิสูจน์ว่า “การโฆษณา” มีผลต่อความรู้สึกของผู้คนโดยรวมมากขนาดไหน แต่ยังพิสูจน์ด้วยว่า “ผู้ชายที่เดินผ่าน….ก็มักจะมอง” 555

ไม่เสียเวลา ไปดูภาพกันเองเลยดีกว่า…

สายตาของใจเจอภาพแบบนี้ก่อนในวินาทีแรก

ภาพในมุมกว้าง…ใจก็พบกับป้ายที่อยู่ขวามือ

อ๋อ…มองเลยไปถึงได้รู้ ของร้านนี้นี่เอง

กลับมาดูอีกที…โอ้ 10 เหรียญล้างแล้วก็ไปโลดดดด


รอเวลาอีกสักนิด…เจอเลย ผู้ชายคนนี้…มองอะไร??

Related Post

• ป้ายชวนหัว (0)

ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าหากใจพลาดรถไฟรอบด่วนทุกขบวน และต้องจับรถไฟแบบจอดมันทุกสถานี ตอน 7.35 น. ก็อาจจะทำให้เข้าห้องเรียนสาย มองเห็นนักเรียนนั่งฟังอาจารย์กันเงียบกริบได้

แต่ถึงจะยังงั้นใจเองก็เริ่มปล่อยว่างมันลงไปบ้างแล้ว ไปสายก็ไม่เห็นเป็นไร ก็ไปเรียนเหมือนกัน อีกอย่างก็ไม่ได้สายมันทุกวี่ทุกวัน ยิ่งรีบเหมือนยิ่งรน เหมือนกำลังแข่งเดินทน ทำท่ากึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหลายวัน ใจชักเหนื่อย.. กล้ามน่องป่องออกกันไปทุกที

คิดได้แบบนั้น ใจก็เลยเดินชมวิวข้างทางระหว่างบ้านไปยังสถานีอย่างสบายใจ อากาศช่วงเช้ากำลังดี วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าช่วงบ่ายฟ้าฝนจะคะนอง ซึ่งตอนนี้ใจก็พบแล้วว่า พยากรณ์อากาศที่นี่ชั่งตรงและแม่นเสียนี่กระไร

ระหว่างที่เดินชมนกชมไม้อยู่นั้น สายตาของใจก็พลันเหลือบไปเห็นป้ายโฆษณาที่อยู่ด้านหลังของสะพานยกระดับแถวบ้าน … อ่านไปก็แปลไป ขำไป ..

หนก่อนเจอป้ายโฆษณารักษาโรคซิฟิลิสของเพศชาย เจ้าของโฆษณาเลือกเอาภาพชายร่างผอมใส่กางเกงในสีขาวเพียงตัวเดียว ที่หน้าเขาปูดบวมแดง และในมือใส่นวมชกมวยสีแดงทั้งสองข้าง .. ด้านล่างเขียน ข้อความราวกับว่า ชวนไปรักษาโรคซิฟิลิส และให้ไปสู้กับมัน อะไรประมาณนั้น (วันหลังจะถ่ายมาให้ดู) ทุกวันนี้ก็นั่งรถไฟผ่านป้ายโฆษณาที่ว่านี้เสมอ ผ่านทุกวัน มองมันทุกวัน…ชักติดตา

เหมือนเจ้าป้ายโฆษณาอันนี้ เห็นมันทุกวัน ก็คงอ่านมันทุกวัน… ในใจก็คิดเสมอว่า ที่นี่โฆษณาสวย ภาพและข้อความช่างโดนตา บาดใจเสียเหลือเกิน

ครั้งก่อนจำได้ว่าเคยเห็นป้ายรณรงค์ไม่ให้ขับรถเร็วบนท้องถนน ข้อความแปลเป็นไทยแล้วเจ็บแสบหัวใจ “ไม่มีใครตายเพราะขับรถช้า”

โอ้ก้อด…ชอบจริงๆ

Related Post

• ป้ายแปลกตา (1)
• โฆษณาบนรถบัส (2)