ผู้คนต่างหันไปมองรถบัสคันใหญ่ที่จอดอยู่ข้างทาง รวมถึงตัวใจที่นั่งอยู่บนรถซึ่งกำลังจอดติดไฟแดงด้วย สำหรับใจที่เป็นผู้มาอาศัยหน้าใหม่ต้องใช้เวลาในการเพ่งรถบัสคันนั้นอยู่หลายนาทีพอสมควร กว่าจะรู้ว่า รถบัสที่อยู่ตรงหน้าใช้เพื่อทำอะไร เพราะดูเหมือนจากสภาพของลวดลายที่พาดผ่านบนตัวรถและวิถีของการจอดแล้ว ก็พอจะเดาได้ว่า มิน่าจะเป็นรถบัสเพื่อใช้โดยสารเป็นแน่…
ว่าแล้วใจก็พาลกวาดสายตาไปมองป้ายขนาดย่อมที่วางอยู่ด้านข้างของตัวรถ ทันใดนั้น ใจก็รู้ในทันทีว่า รถบัสซึ่งจอดแน่นิ่งริมฟุตบาลคันนี้ใช้เพื่อการโฆษณาร้านคาร์แคร์ที่อยู่เยื้องกันไม่ไกล ในสมองทั้งสองซีกของใจรีบสั่งการให้ใจรีบคว้ากล้องในกระเป๋ายกขึ้นถ่ายภาพเก็บไว้
เช้านี้ใจตื่นสาย ลืมตาโพรงอีกทีก็ปาไป 6.43 น. ทั้งๆ ที่ต้องออกจากบ้านให้ทันเรียนตอน 8.15 น. แต่ถึงอย่างนั้นใจก็ไม่พลาดที่จะชงโกโก้ผสมกาแฟ และกินขนมปังปิ้งทาเนยถั่ว เพราะไม่อยากให้ท้องร้องโครกครากกลางห้องเรียน หรือหิวจนหน้ามืดในช่วงพักเบรก
ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าหากใจพลาดรถไฟรอบด่วนทุกขบวน และต้องจับรถไฟแบบจอดมันทุกสถานี ตอน 7.35 น. ก็อาจจะทำให้เข้าห้องเรียนสาย มองเห็นนักเรียนนั่งฟังอาจารย์กันเงียบกริบได้
แต่ถึงจะยังงั้นใจเองก็เริ่มปล่อยว่างมันลงไปบ้างแล้ว ไปสายก็ไม่เห็นเป็นไร ก็ไปเรียนเหมือนกัน อีกอย่างก็ไม่ได้สายมันทุกวี่ทุกวัน ยิ่งรีบเหมือนยิ่งรน เหมือนกำลังแข่งเดินทน ทำท่ากึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหลายวัน ใจชักเหนื่อย.. กล้ามน่องป่องออกกันไปทุกที
Recent Comments