กระจกเหงา

เพื่อนสาวคนหนึ่งในก๊วนของใจเพิ่งจะผ่านพ้นพิธีวิวาห์ขนาดเอสเอ็มอีเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา และเป็นเพราะเธอกลับมาตบแต่งกันที่บ้านทำให้ใจมีโอกาสไปร่วมงานของเธอแบบที่ไม่ต้องเดินทางไกลไปถึงกรุงเทพฯ
พิธีแต่งงานที่จัดอย่างเรียบง่าย มัดข้อไม้ข้อมือ พร้อมพิธีบายศรีสู่ขวัญ ก่อนพากันเข้าห้องหอ และก็เป็นเทศกาลรับประทานอาหารกันถ้วนหน้าในเต้นท์ที่ตั้งไว้ข้างบ้าน มีแขกเหรื่อเป็นทั้งเพื่อนเจ้าบ่าว เจ้าสาว เพื่อนพ่อและเพื่อนแม่เข้าร่วมงาน

เหงา?

มีใครบางคนบอกใจว่าพื้นที่ของ “ดวงตา” ทั้งสองของใจ กว่า 80 % บ่งบอกได้ว่า “ใจเหงา” และเมื่อใดที่ใจบอกว่า “ใจเหงา” มันจะยิ่งทวีบ่งบอกความเหงามากขึ้นยิ่ง เพื่อนบางคนบอกว่าดวงตาของใจไม่เพียงแต่บอกว่าเศร้า และเหงา และมันยังบอกอะไรอีกหลายอย่างให้คนข้างๆ ได้รู้ ถ้าสุขมันจะเปล่งประกาย ถ้า “รัก” ตามันจะฟ้อง บอกได้ไม่ยากเย็น

หลายครั้ง ใจถูกตั้งคำถามจากเพื่อนฝูงว่า “ใครถ่ายรูปนี้ให้แก” เมื่อถามย้อนกลับว่า “ทำไม” ใจจะได้คำตอบกลับมาว่า “ก็เพราะฉันรู้ว่า ใครคนนั้นต้องเป็นคนที่แกอยากจะมอง ตาของแกมันฟ้องว่าแกยิ้มให้เขาในแบบที่ไม่เหมือนใคร” และเมื่อใจย้อนกลับมานั่งดูรูปทั้งหมดในอัลบั้มนั้น ใจก็พบว่าตาของใจในบรรยากาศนั้นมันไม่เหมือนตาของใจที่คนอื่นถ่ายให้จริงๆ เสียด้วย