แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ คนเราก็มักจะเป็นแบบนี้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ บางทีก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวัง ถึงได้มีคำขวัญปลอบใจอยู่เสมอว่า “หวังลม ๆ แล้งๆ” แต่สำหรับใจแล้วตอนนี้ก็คงเป็น “หวังท่ามกลางลมหนาว”

นอกจากการกิน นอน และฟังเพลงแล้ว ใจยังมีว่างมากพอที่จะนั่งดูทั้งรูปใหม่ที่เพิ่งจะถ่ายมา และรูปเก่าในสต๊อก ใจมักจะทำแบบนี้เสมอในเวลาว่าง ใจมักจะเปิดดูรูปที่ค้างเติ่ง และรูปที่เพิ่งได้มา มันเป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ อย่างบอกไม่ถูก

“รูป” เก็บความทรงจำเอาไว้มากมาย มันไม่เพียงแต่บอกว่าเราเคยไปไหน ทำอะไร แต่มันยังบอกได้ว่า “เราผ่านช่วงความจำอะไรมาบ้าง” เรื่องราวมากมายจะผุดขึ้นมาในหัวสมอง นับหนึ่ง นับสอง นับสาม … จนถึงล้าน ความทรงจำเริ่มท่วมท้นจนยากที่จะอธิบาย เหมือนอย่างที่ใครๆ เคยพูดไว้ “รูปเพียงหนึ่งรูปมากมายด้วยล้านความทรงจำ” ไม่ก็ “รูปเพียงหนึ่งรูปบรรยายความหมายได้นับพัน”

วันนี้ใจนั่งดูรูป “ทริปหัวหิน” เพิ่งจะสังเกตว่าไม่เคยได้ใส่รูปนี้ไว้ในอัลบั้ม flickr ของตนเอง ว่าแล้วก็เลยนั่งย่อไซต์ แล้วก็อัพโหลดขึ้นไปแปะไว้…จากที่เคยหายไปก็กลับมาอีกครั้ง

ใจคลิกไปเรื่อยๆ รูปที่หนึ่งผ่านไป รูปที่สองผ่านพ้น มาถึงรูปที่สาม สี่ และสุดท้าย…ใจค้นพบว่า หัวสมองของตัวเองเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย แต่สุดท้ายใจก็ตระหนักได้ว่า “ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำอยู่วันยังค่ำ”

รูปที่หัวหิน กำลังจะบอกใจว่า….ใจเคยไปหัวหินในวันฝนพรำ แต่ตอนนี้ใจกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางฤดูหนาวอยู่ที่เมลเบิร์น….ต่างหาก

ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำอยู่วันยังค่ำ ใช่ไหม???

แปะไว้ในอัลบั้มแล้ว….

http://www.flickr.com/photos/jaispace/sets/72157619957163837/

Random Posts

• วันนั้นที่ Queenscliff (1)
• พิซซ่าเกาะลันตา (0)
• แวะไป “บ้านอ้ายหล้า” (1)
• เสียเงินเดินที่เมืองสิงห์ (0)
• Kyneton : เมืองที่ไม่ได้เป็นแค่ทางผ่าน (1)
• กลับบ้าน…ลาว (0)
• รองเท้าบนสายไฟ… (4)
• รถด่วนขบวนสุดท้าย (5)
• ท่องลาวเหนือตอน 5 : เมืองขวา เมืองที่หลับใหลในสายตาเรา (2)
• กลอนรัก (0)