ช่วงนี้ใจเริ่มนับถอยหลังวันที่จะออกเดินทาง ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องเดินทางไปทางไหน แต่ในความรู้สึกลึกๆ ก็อดเสียไม่ได้ที่จะนับถอยหลังไปเรื่อย ๆ… มันเหมือนกับว่าเรามีจุดเริ่มต้น แต่กลับไม่รู้ว่าปลายทางอยู่ตรงไหน จนพาลคิดไปด้วยว่า “ชีวิตช่างเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนเสียจริงๆ”
ยิ่งใกล้วันที่จะไปจากที่นี่เท่าไร ใจก็เริ่มให้ความสำคัญกับสิ่งรอบข้างมากยิ่งขึ้น ใจเริ่มใส่ใจกับความเคยชินบางอย่างและให้มันเป็นสิ่งที่เราไม่เคยชิน อย่างน้อยก็ร้านขายต้นไม้แต่ร้านเช่าชุดแต่งงานที่ตั้งอยู่ติดกัน บนหัวมุมถนนก่อนถึงสถานีรถไฟหน้าบ้าน
Recent Comments