ศิลปะในห้องครัว

ใจยังยืนยัน ว่าใจไม่ใช่ช่างภาพมืออาชีพ ถ้าจะให้นิยามตัวเองใจคงเป็นได้แค่ “พวกบ้าถ่ายรูป” เพราะอุปกรณ์ถ่ายภาพที่มีติดตัวในตอนนี้คือกล้องดิจิตอลคอมแพ็คธรรมดาจากแคนนอน มันอาจจะดูดีกว่ากล้องทั่วไปตรงที่มันสามารถสวมเลนส์ไวด์เข้าไปด้านหน้าได้ ทำให้ภาพดูแปลกตาไปกว่าปกติอยู่บ้าง แต่ใจก็ยังถนัดทีจะใช้โหมดอัตโนมัติ ยกกล้องแล้วเล็งถ่ายในทันที ปรับโหมดถ่ายใกล้บ้าง ซูมบ้าง ตามความต้องการในยามนั้น ซึ่งกล้องทั่วไปที่ถูกและแพงกว่าใจก็ทำได้ไม่ต่างกัน

 ใจก็คงจะเหมือนกับคนอื่นทั่วไป ที่ให้ความสำคัญกับการถ่ายภาพในสิ่งที่ใจอยากจะถ่าย ใจอยากได้รูปนั้น ใจก็จะคิดก่อนว่ามันควรจะอยู่ตรงไหนของจอ อาจจะแตกต่างกับคนอื่นอยู่ก็ตรงที่ หลังๆ ใจลามปามไปกันใหญ่ถึงขนาดนึกโจทย์ของแต่ละครั้งในการถ่ายภาพ เช่น วันไหนใจลืมเอาเลนส์ไวด์ไป ใจก็มักให้โอกาสในการถ่ายภาพแบบไร้เลนส์ ใช้ความสามารถของกล้องและมุมมองเฉพาะตนล้วนๆ