แหวนเงิน ยาสีฟัน และน้ำยาล้างจาน

หลังจากที่ปล่อยให้แหวนที่ร้อยเข้าที่สร้อยและห้อยเอาไว้ที่คอร่วมปีเปลี่ยนสี หม่นหมองมานาน วันนี้ใจก็สบโอกาสทำความสะอาดมันให้ใหม่เอี่ยมอ่องเหมือนเดิม
ใจไม่ค่อยเคยชินกับการทำความสะอาดแหวนมากนัก แหวนทองที่เคยใส่ก่อนหน้า ก็มีวิธีทำความสะอาดง่ายๆ แค่ใช้น้ำยาล้างจานขัดๆ ถูๆ พอให้มันไม่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนและส่องแสงได้ดีขึ้นก็เป็นพอ

แต่สำหรับแหวนเงินที่มีสีหมองลงไม่ว่าจะด้วยคราบเหงื่อ สภาพอากาศและไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ใจมักจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับมันมากนัก หลายต่อหลายครั้ง แหวนเงินที่ซื้อมาเองก็มักจะถูกทิ้งรางและหลงลืมมันไปในท้ายที่สุด  แต่…ยกเว้นแหวนวงนี้

ยาสีฟันขัดก้น

วันนี้ขอมาแปลก ใจขอเล่าเรื่องทะลึ่งตึงตังแต่เป็นเหมือนความรู้รอบตัวกันสักหน่อย เป็นเพราะวันก่อนเจ้าเอ๋กลับมาจากที่ทำงานแล้วเล่าเรื่องน่าสนใจและปนทะลึ่งเอาไว้พอสมควร
ตั้งแต่มาที่นี่ พวกเราก็รู้ดีว่า ห้องน้ำทุกที่ที่นี่ไม่มี “สายฉีดก้น” แต่กลับมีแต่ทิชชูอยู่เต็มไปหมด หลายคนบอกว่านี่เป็นนโยบายประหยัดน้ำ เพราะในอีกไม่นานข้างหน้าเมลเบิร์นกำลังจะประสบปัญหาขาดน้ำอย่างหนัก ปัญหาเรื่องน้ำรุนแรงถึงขนาดเป็นปัญหาระดับชาติ ใจอ่านข่าวเจอว่าที่นี่มีรัฐมนตรีน้ำโดยเฉพาะ (หากอ่านไม่ผิดไป)