เพราะอะไร…

วันนี้ไม่ใช่วันวาเลนไทน์ แถมยังเป็นวันกลางเดือนที่ผู้คนตื่นมาพร้อมความฝันอยากจะถูกรางวัลที่ 1 สักครั้งในชีวิต ใจเองตั้งใจอยากจะเขียนเรื่องราวอะไรมากมายในหน้า blog ของตัวเอง แต่เอาเข้าจริงๆ ก็เขียนอะไรไม่ออกมากนัก
อาจจะเพราะหัวสมองเต็มไปด้วยเรื่องราวหลายอย่าง แต่ใจกลับไร้ความสามารถในการที่จะหยิบมันออกมาถ่ายเป็นตัวหนังสืออย่างที่อยากจะให้เป็นได้
ใจเริ่มรู้สึกได้ว่า หลายวันมานี้ ตัวเอง “เหงา” ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ที่อยู่ดีๆ ก็เห็นความเหงาคืบคลานเข้ามาครอบครองหัวสมองทั้งสองซีก พอๆ กับกัดกร่อนหัวใจไปทีละนิด