ก่อนหน้านี้ งานกลางคืน แบบที่ใจเหมาเรียกว่า “งานวัด” ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่งานที่วัดจัดขึ้น แต่เป็นงานที่เกิดขึ้นปีละหนและมีโปรโมเตอร์เป็นคนจัดขึ้น โดยมากงานแบบนี้จะมีในช่วงฤดูหนาว วนไปแต่ละหมู่บ้าน แล้วแต่ว่าจะมีหมู่บ้านไหนจัด แต่มักจะไม่ชนวันเดียวกัน ใจจำได้ลางๆ ว่าเขามักจะใช้ชื่องานเสียส่วนใหญ่ว่า “งานฤดูหนาวบ้าน…..” (ต่อท้ายด้วยชื่อหมู่บ้าน)

กระสอบปุ๋ยที่ทอเป็นแผ่นยาวกลายเป็นวัสดุชั้นยอดที่กั้นสนามหญ้าเอาไว้ และบรรจุทุกอย่างเอาไว้ด้านใน ด้านหน้ามีช่องขายตั๋วราคาไม่กี่บาท ด้านในมีทั้งมวย รำวงแบบรำกันบนเวทียกสูง ร้านก๋วยเตี๋ยวที่จะขายเหล้า กาแฟ และชาร้อนไปในคราวเดียวกัน แผงร่มขายปลาหมึกย่าง ลูกชิ้นปิ้ง ขนมถังแตก มีหนังกลางแปลงอยู่อีกมุมหนึ่งของงาน ใจมักจะชอบไปดูเมียงู กระสือสาว สาวผมยาวที่เจ้าของหัวดีเอาผ้าดำมาพาดยาวปิดลำตัวและห้อยตับไตไส้พุงของหมูเลือดสาด และใช้ไฟส่องแวบๆ ออกแนวน่ากลัว…เสียไปแล้วหลายบาท โดนหลอกซะอย่างนั้น

อีกด้านหนึ่งเป็นมุมปากระป๋องนม การกีฬาพาเพลินประเภทหนึ่ง เกิดจากการเอากระป๋องนมมาเรียงกันเป็นตั้ง ลูกบอลยางวางอยู่ในตระกร้า ใครปาได้จำนวนที่กำหนดไว้รับรางวัลไปเลย … ติดกันมีปาเป้า ไม้แผ่นกว้างตีตารางแบ่งช่องเอาไว้มากมาย มีตัวเลขอยู่เต็มตาราง ผู้คนจะสามารถปาเป้าลงบนตัวเลขนั้น หากได้จำนวนครบที่กำหนดก็ได้รางวัลเช่นกัน

มุมโปรดของใจในงานวัดสมัยก่อนก็คือ…มุมการพนัน จำพวกไฮโล เม็ดถั่ว แทงสูงต่ำ ได้เงินเหรียญจากแม่มาเมื่อใดก็มักจะเดินวนไปที่วงเม็ดถั่วเสียเงินอยู่เสมอ 555

แต่งานวัดที่โปรโมเตอร์เพียงหนึ่งเดียวในย่านนี้จัดขึ้นเมื่อคืนนี้ เปรียบเหมือนกับงานวัดรุ่นใหม่ที่หาความเพลิดเพลินได้ไม่เทียบเท่ากับงานวัดหลายสิบปีที่แล้ว

สนามโรงเรียนประถมในหมู่บ้านถูกล้อมเอาไว้แค่ครึ่งสนาม ด้านหน้ามีช่องขายตั๋วค่าเข้างาน 20 บาท ภายในมีมุมปาลูกโป่ง ที่มีรางวัลมีสองอย่างคือ ตุ๊กตากับหมอน ขณะที่ป้ายหน้าร้านเขียนติดไว้ว่า “8ลูก 20 บาท ปาครบเลือกได้ทั้งร้าน” ใจว่าเราก็จะมีตัวเลือกเพียงสองอย่างที่เลือกได้คือหมอน กับ ตุ๊กตา และ ตุ๊กตากับหมอน

ตรงกลางลานเป็นมุมของบิงโกแผงละห้าบาท สไลเดอร์เป่ายางขนาดยักษ์ และชิงช้าสวรรค์ขนาดย่อม ที่คนคุมเครื่องจักรอายุน่าจะเป็นลูกของใจได้ 

ถัดมามีร้านขายปลาหมึกย่างเล็กน้อย กับถังขายเครื่องดื่มทั้งมึนเมาและน้ำหวาน ไร้เงาของลูกชิ้นปิ้ง หลังชิงช้าสวรรค์เป็นดิสโก้เทคเอาใจวัยรุ่นกำลังโต ซึ่งใจคิดว่าเป็นกลุ่มเป้าหมายของงานวัดนี้และดูเหมือนส่วนใหญ่คนที่มางานก็มีไม่กี่วัย วัยแก่ วัยเด็กและวัยกำลังโต ..

เด็กสาวหลายคนใส่กางเกงขาสั้นสีสดใส ทั้งๆ ที่อากาศในช่วงนี้เริ่มเย็นลงแล้ว อีกทั้งยังเป็นยามค่ำคืน  ตาของเธอจะลุกวาวหากมีกลุ่มชายหนุ่มวัยไล่เลี่ยกันเดินผ่านม่านกั้นประตูจากภายนอกเข้ามาสู่ภายในงาน

รำวงรุ่นใหม่ สาวใส่สั้นโปะหน้าขาวจั๊วะ ตั้งใจเต้นยั่วให้คนซื้อบัตรสองเพลง 10 บาทอยู่ถัดจากแผงขายปลาหมึกย่าง ข้างๆ มีร้านอาหารตามสั่งและเหล้ายาปลาปิ้ง ติดกันเป็นเวทีมวย ที่โปรโมเตอร์เจ้าของงานเป็นคนพากย์และเปรียบมวยด้วยตนเอง

มวยที่นี่หาคู่กันแบบสดๆ ได้กี่คู่คนดูก็ได้มีโอกาสได้ดูกันแค่นั้น …. เกิดมาใจก็ไม่เคยรู้เหมือนกันว่ามันมีแบบนี้ด้วย

สมัยหนึ่งพ่อของใจเคยคิดเป็นโปรโมเตอร์จัดงานฤดูหนาวในหมู่บ้าน ในยามค่ำคืนพ่อมักจะเป็นคนมอบพวงมาลัยให้กับนักมวยบนเวทีในฐานะผู้จัดงาน ใจจำได้ว่า มวยสมัยก่อนดูมีมนต์ขลัง ผู้คนคับคั่งอยู่ข้างเวทีคอยเชียร์นักมวยสองสีบนเวที นักมวยกล้ามเป็นมัด รูปร่างพอดูได้ว่าผ่านการฝึกฝนมาได้เพียงใด

ใจกับพี่สาวตัดสินใจกลับบ้านหลังจากที่มวยคู่แรกต่อยได้เพียงสองยก หันหลังเดินผ่านมายังแผงปลาหมึกย่าง เพื่อซื้อมันกลับไปให้แม่ที่สั่งเอาไว้หนักหนา “อยากกินปลาหมึกย่าง”

เวลานี้ผู้คนไปรวมกันอยู่ที่หน้าเวทีมวยกันหมดแล้ว เหลือเด็กๆ เล่นบิงโกกันอยู่ไม่มากนัก ขณะที่สาวรำวงเต้นกันเหมือนหมดแรง เพราะไม่มีแขกมาเหมารอบหรือซื้อบัตรขึ้นไปโค้งเธอเลยสักคน

ใจอยากให้มีหนังกลางแปลง มันหายไปแล้ว ใจเลยไม่ได้มีเสื้อหนีบมาด้วยเหมือนไปงานวัดเมื่อก่อน ที่ต้องไม่พลาดเอาเสื่อไปด้วย เพื่อปูรอดูหนังกลางแปลง…

ขณะที่พิมพ์ข้อความอยู่นี่ เพลงงานวัดของวงเพื่อนกำลังดังก้องอยู่ในหูของใจพอดิบพอดี

“เพลิดเพลินเคยเดินด้วยกัน แทะไหมฝันดูรถไต่ถัง
หยอกเย้าบนชิงช้าสวรรค์ ถ่ายรูปคู่กันกินขนมจีนข้างทาง
เจาะรั้วปีนต้นไม้แอบฟัง ลูกทุ่งวงดังดูหนังขายยา
ครั้งหนึ่ง ครั้งหนึ่งจำได้หรือเปล่า (ครั้งหนึ่งจำได้หรือเปล่า)
วันนี้ไม่มีงานเหมือนเก่า (วันนี้ไม่มีงานเหมือนเก่า)
ลานวัดมีแต่ความว่างเปล่า (ลานวัดมีแต่ความว่างเปล่า)
ฉันมาถามข่าวเธอกับเซียมซี ……”

เพลงงานวัดไม่ดังเหมือนเมื่อก่อนเท่ากับเพลงของ 2PM อีกแล้ว พอๆ กับอะไรหลายๆ อย่างในเนื้อหาของเพลงก็หายไปตามกาลเวลาด้วย ….ลานวัดไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันเต็มไปด้วยอะไรที่ไม่เหมือนเดิมต่างหาก…

ปล. 1 หากใครจะจำได้ ใจเคยไปเที่ยวงานแบบนี้มาสองสามหนแล้วในรอบหลายปีมานี้… และเพื่อเป็นเครื่องยืนยันก็จะเห็นว่า มันก็เหมือนเดิมทุกครั้งที่ใจไป…
ปล. 2 ในบิงโกอีกแล้ว ได้เชียร์บ้าง 1 กระป๋อง กับขนมซองละ 5 บาทติดมือกลับมาบ้านด้วยเฉยเลย
ปล.3 เรื่องหน้าจะเขียนถึงเรื่องมวย…อีกสักรอบ

Related Post

• มวยสด (1)