“ใครอยากจะต่อย ขึ้นบนเวทีเลยครับ” เสียงโปรโมเตอร์เจ้าของงานวัดข้างๆ บ้านแบบ 5 คืนติด ที่ทำหน้าที่เป็นผู้พากย์มวยไปในตัวบอกเด็กหนุ่มวัยเสียงทุ้ม ที่มีใจรักศิลปะที่ทำให้เนื้อตัวของเขาเขียวช้ำได้
ปีที่แล้วใจแวะไปที่งานวัดที่โปรโมเตอร์รายเดียวกันนี้จัดบนพื้นที่เดียวกัน ใจได้เห็นภาพของการประกาศหาเด็กหนุ่มให้ขึ้นมาชกแบบไม่ได้จัดเตรียมไว้ก่อนเหมือนเวทีมวยส่วนใหญ่
หนนี้ใจได้ความรู้เพิ่มเติมว่า แทบทุกคืนโปรโมเตอร์รายนี้จะหามวยสดมาขึ้นชกให้ผู้ชมได้โยกหัว และโยกตัวเชียร์สีน้ำเงินและสีแดงที่ตัวเองชื่นชอบ
อาจจะเพราะใจยังติดภาพงานวัดแบบเก่าๆ ที่เคยสัมผัสในช่วงวัยเด็ก ทำให้งานกลางคืนที่จัดขึ้นในหมู่บ้านในช่วงหลายปีมานี้ กลายเป็นงานวัดรุ่นใหม่ที่เห็นแล้วแม้จะรู้สึกว่ามันมีอะไรให้เที่ยวยามค่ำคืนหลังหกโมงตรงบ้างแถวๆ บ้านนอกแบบนี้ แต่ก็อดรู้สึกขัดหูขัดตา และขัดใจเสียไม่ได้
ก่อนหน้านี้ งานกลางคืน แบบที่ใจเหมาเรียกว่า “งานวัด” ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่งานที่วัดจัดขึ้น แต่เป็นงานที่เกิดขึ้นปีละหนและมีโปรโมเตอร์เป็นคนจัดขึ้น โดยมากงานแบบนี้จะมีในช่วงฤดูหนาว วนไปแต่ละหมู่บ้าน แล้วแต่ว่าจะมีหมู่บ้านไหนจัด แต่มักจะไม่ชนวันเดียวกัน ใจจำได้ลางๆ ว่าเขามักจะใช้ชื่องานเสียส่วนใหญ่ว่า “งานฤดูหนาวบ้าน…..” (ต่อท้ายด้วยชื่อหมู่บ้าน)
Recent Comments