อาการปวดใจเรื้อรังไม่สามารถรักษาด้วยยาขนานไหนได้หายดีในทันท่วงที แต่หาใช่จะไร้ทางเยียวยาไม่….แค่หมั่นเพาะบ่มกำลังใจ ภูมิคุ้มกันที่หาที่ไหนไม่ได้นอกจากตัวเอง อาจจะต้องใช้เวลาในการค้นหากำลังใจ สะสมเอาไว้ที่หัวใจห้องใดห้องหนึ่ง วันหนึ่งเผลอมารู้ตัวอีกทีกำลังใจก็ทวีคูณ เต็มห้องทั้ง 4 อย่างไม่รู้ตัว
ยาที่ว่าดี ไม่มียาไหนดีเท่ายาขม โบราณท่านก็ว่าเอาไว้ มันต้องกล้ำทนกลืนความขมอยู่บ้าง พระไม่ได้บอกโต้งๆ ว่าที่เจ็บนั่นก็เพราะเราเลือกเอง แต่ก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้น เมื่อเจ็บเองก็ต้องอดทนรักษาตัวเองให้หาย ความเจ็บปวดเหมือนเป็นยาขม ต้องฝืนทนกลืนลงคอ รอวันให้หายสนิท เจ็บปลิดทิ้งจากร่างกายและจิตใจ
วันก่อนไปงานแถลงข่าวย่านอโศก
หน้าห้องแถลงข่าวมีอ่างบัว มีปลาว่ายไปมาให้คนรอเข้างานได้นั่งมอง
หลังจากที่เดินจากรถไฟฟ้าใต้ดินอโศกไปยังสถานที่แถลงข่าวแห่งนี้จนเหนื่อยหอบ
เหงื่อไหล ไคลย้อย เพราะแดดแรงกล้า
ใจก็เลยพักเหนื่อยลงตรงข้างๆ สระบัวนั้น และนั่งมองลงไปในสระ
ตอนแรกก็มองบัวก่อน สักพักก็มองน้ำใสดี
อ้ะ มีปลาด้วย
สักพักเจอกบ…โอ้ โชคดีมีของแถม กบตัวเบ้อเร่อ
Recent Comments