ภาพระหว่างทางมีภาพหลายภาพที่ใจไม่สามารถเล่าเรื่องราวของสถานที่ตั้งของภาพนั้นได้ นั่นเป็นพราะภาพนั้นเก็บได้ระหว่างใช้มันเป็นทางผ่านไปยังจุดหมายหรือปลายทางที่ต้องการเสียส่วนใหญ่ และแม้ถึงจะบอกได้ว่าภาพที่ได้นั้นมาจากสถานที่แห่งใด แต่กลับลงรายละเอียดอะไรไม่ได้เอาเสียเลย แต่ถึงจะอย่างนั้น ใจก็ยังคงความเชื่อดั้งเดิมส่วนตัวที่มีเสมอมาว่า “บางทีเราก็ไม่ได้สนใจจุดหมายนัก ความสวยงามรายทางและสิ่งที่เราได้ระหว่างทางต่างหากที่ล้วนแล้วแต่ทำให้เราลืมไม่ลง” ในช่วงหนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมา ใจใช้เวลาไปกับการเดินทางด้วยรถยนต์มากกว่าสิ่งอื่นใด หลายต่อหลายครั้งการเดินทางของใจใช้เวลาการเดินทางด้วยรถยนต์ชนิดไปกลับเกิน 1500 กิโลเมตร หรืออาจจะมากกว่านั้นในระยะเพียงสามวัน ขณะที่บางเส้นทางเราขับรถกันเสียนานตั้งแต่เช้ายันเย็นเพียงแค่จะได้พักค้างคืน ณ ที่หมายเพียงค่ำคืนเดียวเท่านั้น
ใจมักจะวางกล้องดิจิตอลตัวเก่าเอาไว้ที่พักเท้าหน้ารถ เตรียมพร้อมเสมอสำหรับการหยิบขึ้นถ่ายภาพข้างทางนั้นไว้ บางครั้งภาพหลายภาพที่ได้ก็มักจะได้โดยที่แวะข้างทางเพียงสองสามนาที แวะจอดเติมน้ำมัน หรือแม้กระทั่งถ่ายภาพทั้งๆ ที่รถก็ยังวิ่งด้วยความเร็ว 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ตามที บางที อาจจะเพราะเราไม่ใช่ช่างภาพ ก็แค่มีกล้องและอยากจะได้ภาพ ทำให้หยิบมันขึ้นมาถ่ายง่ายๆ โดยไม่ต้องเสียเวลาคิดหรือตรองหาเหตุผลในการยกกล้องแต่ละครั้งมากนัก หลายต่อหลายครั้งก็ไม่ได้คาดหวังว่าภาพจะออกมาอันเดอร์ โอเวอร์ เอียง เบลอ หรือแม้แต่ครบองค์ประกอบนัก
เมื่อกลับมาถึงบ้านได้เปิดดูภาพเหล่านั้นอีกครั้ง ก็รับรู้ได้ว่า ระหว่างทางที่ผ่านไปยังจุดหมายนั้นได้พบเจออะไรบ้าง เปิดดูกี่ครั้งๆ ความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับภาพและการเดินทางในหนนั้นก็มักจะผุดขึ้นมาเสมอ ในอัลบั้มภาพของใจมีภาพจำนวนมากที่ไม่รวมอยู่ในจุดหมายการเดินทางแต่ละครั้ง และหลายภาพก็เป็นอย่างที่บอก “บอกไม่ได้ว่าคือที่ใด” แต่ที่บอกได้แน่ๆ ก็คือ ใจชอบมันทุกภาพเลย แม้มันจะเป็นภาพ “ระหว่างทาง” ก็ตาม… และนี่คือภาพระหว่างทางแค่เศษเสี้ยวเท่านั้นที่ใจมี… Related Post |
Discussion
No comments for “ภาพระหว่างทาง”
This website uses IntenseDebate comments, but they are not currently loaded because either your browser doesn't support JavaScript, or they didn't load fast enough.
Post a comment