Things
ตุ่นปากเป็ดวันหนึ่งในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เราโผล่ไปที่ธนาคารหนึ่งในสองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศออสเตรเลีย โดยในมือมีเงินจำนวนหนึ่งที่จะฝากไปให้แม่ที่อยู่เมืองไทย เรารอจนธุระที่เราต้องการผ่านพ้นและเสร็จสิ้นเสียก่อน ก่อนที่จะตบท้ายด้วยการถามพนักงานธนาคารแห่งนั้นว่า “ฉันต้องการกระปุกออมสินตุ่นปากเป็ดตัวนั้น ฉันจะต้องทำอย่างไร” ถามไปก็พลางชี้นิ้วไปที่ตุ๊กตาตุ่นปากเป็ดอันเป็นสัตว์ประจำถิ่น ซึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะของพนักงานต้อนรับเยื้องกับประตูทางเข้าของธนาคาร ชายหนุ่มของใจหลงใหลได้ปลื้มกับตุ๊กตาตุ่นปากเป็ดอยู่นานพอสมควร ด้วยความที่มันอ้วนกลมสีน้ำตาลเข็มจัด ปากของตุ่นมีสีเหลืองยาวยื่นออกมา สีเดียวกับเท้าของมัน รวมกันแล้วเป็นสีประจำของธนาคารแห่งนี้ ตรงกลางลำตัวตุ่นมีปุ่มตัวเล็กๆ กลมๆ ลักษณะคล้ายคลึงกับรหัสตู้เซฟที่เห็นในทีวี ทำให้เขาอยากจะได้มันมาครอบครองอยู่นานพอสมควร
นานจนทนไม่ไหวยิงคำถามกับพนักงานธนาคารด้วยตนเองในวันนี้… พนักงานคนเดิมยิ้มที่มุมปาก ก่อนตอบคำถามกลับมาว่า “คุณต้องเปิดบัญชีธนาคารสำหรับเด็ก” เราเองก็ไม่หยุดที่จะถามต่อ “ฉันยังไม่มีลูก แล้วหากฉันอยากจะได้จะต้องทำอย่างไร” เราสองคนเดินออกมาจากธนาคารด้วยความผิดหวังปนเสียหัวพอสมควร ตุ่นปากเป็ดก็เหมือนของบางอย่าง ที่แม้เราจะมีเงินเราก็ยังซื้อมันไม่ได้ เราจะได้ก็ต่อเมื่อเราผ่านเงื่อนไขอะไรสักอย่าง แล้วถึงจะได้มันมาครอบครอง แต่เงื่อนไขนั้นนอกจากจะไม่ง่าย แต่ยังใช้เวลานาน และกลายเป็นปัญหาโลกแตกเสียด้วยซ้ำ
เราขุ่นเคืองในอารมณ์เพราะตุ่นมาหลายวัน เจอใครเขาก็อดเล่าเรื่องราวของตุ่นเสียไม่ได้ โดยเฉพาะชายหนุ่มดูผิดหวังไม่น้อยกับการอดได้ตุ่นมาหยอดเงินเหรียญที่บ้าน วันหนึ่ง….เราแวะไปที่ธนาคารเดิมอีกหน แต่คนละสาขากับหนก่อนหน้า อันเนื่องมาจากธุระปะปังหลายประการที่เราจะต้องทำกับธนาคารแห่งนั้น ทั้งเรื่องส่วนตัว ส่วนของบ้านที่อาศัย และเกี่ยวกับรถยนต์ที่เราขับอยู่ทุกวัน เมื่อเราหมดธุรกรรมทั้งหมด หนนี้ชายหนุ่มยิงคำถามเดิมอีกครั้ง แต่เป็นการถามคำถามพนักงานธนาคารคนไทยที่อาศัยอยู่ที่นี่นานพอจนเปลี่ยนสัญชาติและมีตำแหน่งที่ดีในธนาคารแห่งนี้พอประมาณ
“ผมอยากจะได้ตุ่นตัวนั้นครับ ผมจะต้องทำอย่างไร” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ชี้นิ้วไปที่ตุ่นแบบเดิมแต่ตั้งบนเคาน์เตอร์ต่างสาขา หนนี้ดูเขาไม่ลดละความพยายามเอาเสียเลย พนักงานใจดีลุกหายไปหลายนาที ก่อนกลับมาพร้อมกับกล่องสีขาวล้วนสองกล่องในมือของเจ้าหล่อน ชายหนุ่มดูตื่นเต้นมาก คิดดูอีกที คงจะดีใจยิ่งกว่าการได้ iPad2 มาครอบครองเสียอีก เขารีบยกมือไหว้ขอบคุณพนักงานใจดีที่หยิบยื่นและให้โอกาสเขาได้ครอบครองตุ่นปากเป็ดสองตัวนั้นอย่างไม่ลังเล
วันนั้นเราจึงกลับมาพร้อมตุ่น ที่ทุกวันนี้ตั้งอยู่ในห้องนอนของเรา ชายหนุ่มพยายามหย่อนเหรียญทองเท่านั้น เพื่อใช้ไปกับการท่องเที่ยวในวันหยุดยาวของเราในช่วงสิ้นปี ปล่อยให้กระปุกออมสินหมูของธนาคารคู่แข่ง ทำหน้าที่เก็บเหรียญเงินสำหรับฝากในบัญชีฝากออมทรัพย์ประจำเพียงอย่างเดียว มาถึงตอนนี้แล้ว ใจเชื่อว่า ของบางอย่าง ถึงจะไม่มีราคามากนัก แต่บางครั้งมันกลับมีคุณค่าทางจิตใจสำหรับใครบางคนยิ่งนัก ของรักและของชอบของเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน และเมื่อเราได้มันมา ไม่ว่าจะทางใด มันก็จะกลายเป็นของหวงของเราไปในที่สุดนั่นเอง…. ตุ่นปากเป็ดก็เช่นกัน…..ไม่เพียงแต่เป็นของรัก แต่เขายังหวงยิ่งนัก จนถึงตอนนี้ไม่รู้เพราะมันน่ารัก ได้มายาก หรือเพราะมันมีเหรียญทองอยู่ในนั้นก็ไม่รู้ … Random Posts Tags: กระปุกออมสิน DiscussionOne comment for “ตุ่นปากเป็ด”Post a comment |
© 2011 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เหมือนความรักซื้อไม่ได้ ถ้าด้ายมาก้อด้ายมาแต่ตัวแต่ม่ายด้ายความรู้สึกและหัวใจ