Archive for June, 2011
ของเขา หรือ ของเรา??
เป็นเวลาหลายเดือนแล้ว ที่ใจเพียรพยายามในการตามเก็บที่รองแก้วจากสถานที่ต่างๆ ที่ได้ไปเยือนในรัฐแห่งนี้ เพียงเพราะในหนหนึ่งใจเก็บที่รองแก้วจำนวนหนึ่งกลับมาบ้าน และถามเพื่อนฝูงบน facebook ว่ามีใครสะสมมันไหม
จนกระทั่ง พี่สาวคนหนึ่งที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยยังเป็นนักข่าวตอบกลับมาอย่างไม่รีรอว่าพี่เขาสะสมมันอยู่ และนั่นเป็นเหตุผลทำให้ใจมักจะหยิบกระดาษรองแก้วหลากหลายลวดลายกลับมาบ้านด้วยเสมอหากมีโอกาสพบเจอ
take away food อาหารสายด่วน
วัฒนธรรมการกินอย่างหนึ่งของฝรั่งที่แม้ใจจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่สักพักแล้ว ก็ยังอดรู้สึกขัดหูขัดตาเสียไม่ได้ พอๆ กับแม้จะทำงานอยู่ในร้านอาหาร แต่สุดท้ายก็ยังรู้สึกว่า…วัฒนธรรมการกินอย่างนี้มันผิดปกติจากที่เราเคยเห็นมาตลอดระยะเวลา 30 กว่าปีที่ผ่านมายิ่งนัก
โดยปกติแล้ว การเดินเข้าร้านอาหาร สั่งของที่อยากจะได้ นั่งกินแล้วก็จ่ายเงินเดินกลับบ้าน และหากคิดถึงคนที่บ้านหรืออยากจะพกไปนั่งกินที่บ้าน ก็สั่งกลับบ้านติดมือกลับไป คือสิ่งที่เราเคยชินเสมอมาสำหรับวัฒนธรรมการกินอาหารนอกบ้านของไทยเรา ขณะที่ฝรั่งออสเตรเลียเขามีวัฒนธรรมการกินที่ใกล้เคียงเราในประมาณหนึ่ง คือ ออกนอกบ้าน สั่งอาหาร นั่งทานแล้ว กลับบ้าน หากอยากได้กลับบ้านก็สั่งกลับเช่นเดียวกันกับบ้านเรา
ตุ่นปากเป็ด
วันหนึ่งในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เราโผล่ไปที่ธนาคารหนึ่งในสองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศออสเตรเลีย โดยในมือมีเงินจำนวนหนึ่งที่จะฝากไปให้แม่ที่อยู่เมืองไทย เรารอจนธุระที่เราต้องการผ่านพ้นและเสร็จสิ้นเสียก่อน ก่อนที่จะตบท้ายด้วยการถามพนักงานธนาคารแห่งนั้นว่า “ฉันต้องการกระปุกออมสินตุ่นปากเป็ดตัวนั้น ฉันจะต้องทำอย่างไร” ถามไปก็พลางชี้นิ้วไปที่ตุ๊กตาตุ่นปากเป็ดอันเป็นสัตว์ประจำถิ่น ซึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะของพนักงานต้อนรับเยื้องกับประตูทางเข้าของธนาคาร
ชายหนุ่มของใจหลงใหลได้ปลื้มกับตุ๊กตาตุ่นปากเป็ดอยู่นานพอสมควร ด้วยความที่มันอ้วนกลมสีน้ำตาลเข็มจัด ปากของตุ่นมีสีเหลืองยาวยื่นออกมา สีเดียวกับเท้าของมัน รวมกันแล้วเป็นสีประจำของธนาคารแห่งนี้ ตรงกลางลำตัวตุ่นมีปุ่มตัวเล็กๆ กลมๆ ลักษณะคล้ายคลึงกับรหัสตู้เซฟที่เห็นในทีวี ทำให้เขาอยากจะได้มันมาครอบครองอยู่นานพอสมควร
© 2011 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
Recent Comments