My Mind
ใบไม้เปลี่ยน ใจไม่เปลี่ยน…ช่วงนี้ฝนฟ้าไม่เป็นใจนัก อากาศไม่เพียงแต่จะเริ่มเหน็บหนาวเพียงเท่านั้น แต่ฝนกลับเทกระหน่ำลงมา ทำให้อุณหภูมิความเหน็บหนาวนั้นเพิ่มทวีคูณยิ่งขึ้น บางทีใจก็ไม่รักหน้าหนาวเอาเสียเลย แม้ถึงคราวหน้าร้อนมาถึงก็แอบถวิลหาหน้าหนาวเสียเต็มประดาก็ตามที อันที่จริงแล้ว เมลเบิร์นยังไม่เข้าหน้าหนาวอย่างเต็มตัว ฝรั่งเขาเรียกหน้านี้ว่าฤดูใบไม้ร่วง มันเป็นช่วงเวลาที่ใบไม้บนต้นเริ่มเบื่อที่จะติดกับกิ่งก้าน พาลเปลี่ยนสี และร่วงหล่นลงบนพื้นกันเป็นทิวแถว ใจเองแม้จะไม่ชอบความเหน็บหนาวที่กำลังคืบคลานเข้ามาเยือน แต่ก็ยอมรับว่า ฤดูกาลนี้ ถือเป็นฤดูกาลที่ทำให้ชีวิตรู้สึกเต็มไปด้วยสีสันมากที่สุด
การได้เฝ้ามองต้นไม้ที่เต็มไปด้วยใบพุ่มหนา เพราะเพิ่งผ่านพ้นฤดูร้อนที่รับแดดให้ใบไม้ได้ผลิบานเต็มที่ จนกระทั่งเปลี่ยนสี และร่วงหล่นเหลือแต่กิ่งก้าน เป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของชีวิตได้ดียิ่งนัก ใจเฝ้ามองต้นไม้ข้างบ้านที่ผลิบานเขียวสด จนกลายมาเป็นสีเหลืองปนแดง เริ่มร่วงหล่นจนถึงขีดสุดทุกวี่ทุกวัน …
จนถึงฤดูหนาวนี้ ใจเองก็อยู่ที่นี่มาจะครบปีครึ่งแล้ว ไม่นับรวมกับช่วงปีกลายที่หนีมาใช้ชีวิตที่นี่ได้ครึ่งปี และหนีกลับไปพักกายที่บ้านอีกราวครึ่งปี…หนาวนี้จึงรู้สึกได้ว่าไม่เพียงแต่จะแก่ขึ้น แต่ความเปลี่ยนแปลงในชีวิตมีหลายประการเหลือเกิน อย่างน้อยก็คือ ชีวิตที่นิ่งๆ เรียบๆ ไม่หวือหวาเหมือนเดิมอีกต่อไป
ใจทำงานหนักขึ้นกว่าเดิม แต่ก่อนเคยทำงานบ้าง พักบ้าง ตามประสา แต่หนนี้กลายเป็นว่าทำงาน 6 วัน พักหนึ่งวัน จะไปไหนต้องลาล่วงหน้า การกลับบ้านคือการลายาว และเดินทางกลับบ้านหลายสัปดาห์แทนที่จะกลับตอนไหนก็ได้เหมือนแต่ก่อน การทำงานที่หนักขึ้นหมายถึงรายได้ที่เพิ่มขึ้น นำมาซึ่งข้าวของที่อยากจะได้ หรือข้าวของที่ไม่เคยจะซื้อได้มาก่อน
แม้จะแอบคิดถึงหน้าที่การงานแบบเดิมๆ บ้าง แต่บางทีชีวิตแบบนี้ก็ทำให้สบายใจไปอีกแบบ ความไม่วุ่นวายในเมืองหลวง กลายเป็นความสุขอันใหญ่หลวงที่เราถามหาที่ไหนไม่ได้ หากเราไม่ได้เลือกที่จะออกห่างจากมันมาเสียเอง
เวลาว่างของใจ กลายเป็นเวลาพักผ่อน หาของกิน นอนหลับ และนั่งจดจ่ออยู่กับความเคลื่อนไหวของเพื่อนฝูงที่เมืองไทยผ่าน facebook แทนที่จะอยู่กับหน้าบล็อกของตัวเองเหมือนแต่ก่อน บางทีใจก็รู้สึกได้ว่า ตัวเองไม่ขยันและขาดวินัยไปพอสมควร แต่ให้ตายเหอะ ใจก็ยังตั้งหน้าแรกของอินเตอร์เน็ตเป็นหน้าบล็อกของตัวเอง และแอบมานั่งดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้เขียนอะไรลงไปเลยแม้แต่น้อย
มีหลายคนแวะเวียนมาไถ่ถามยังสบายดีไหม ทำไมห่างหายกันไป แม้จะหาข้ออ้างไม่ได้ แต่ก็มีคำตอบให้ได้ว่า “ไม่ได้หายไปไหน สบายบ้าง ไม่สบายบ้างสลับกันไป แม้จะไม่ได้เขียนอะไรลงไปเลย แต่นั่นไม่ได้หมายถึงว่าจะไม่กลับมาเขียนอะไรอีกเลย” … ขาดวินัยไปบ้าง แต่หวังว่าจะให้อภัยกัน
คิดถึงข้อเขียนของตัวเองเสมอ และเมื่อใดที่ไม่เผลอเรอก็หวังว่าจะได้พบเจอข้อเขียนของตัวเองเร็วๆ นี้… แน่นอน Random Posts Discussion2 comments for “ใบไม้เปลี่ยน ใจไม่เปลี่ยน…”Post a comment |
© 2011 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เห่อไม่เบานะ!!!!! 555555
คิดถึงเสมอแม้ได้เจอและติดต่อกันนานเท่าไรก็ตาม