หิมะตกที่ Lake Mountain24 ชั่วโมงที่ผ่านพ้น มีพายุหิมะที่ตกหนักที่สุดในรอบ 25 ปีเท่าที่หิมะเคยตกในออสเตรเลีย ทำให้หิมะบนภูเขายิ่งหนาขึ้นกว่าครั้งไหนๆ และไม่เคยเป็นเช่นนี้ในช่วงเวลานี้ของปี…. รายงานข่าวเกี่ยวกับสภาพหิมะบนภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของสกีรีสอร์ทหลายแห่งในออสเตรเลียซึ่งใจสมัครเป็นสมาชิกรับข่าวสารเอาไว้ใน Facebook บอกเช่นนั้น ทำให้ใจแทบไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำไมใจถึงมีโอกาสได้เจอะเจอกับหิมะตกที่ Lake Mountain เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา
เมื่อเรามาถึงที่ Lake Mountain ภูเขาที่หิมะที่ใกล้ตัวเมืองเมลเบิร์นมากที่สุด โดยใช้ชั่วโมงการขับรถเพียง 2 ชั่วโมง เราคาดหวังว่าเราจะได้เห็นหิมะตกและหล่นลงบนหัวของเรา นั่นเป็นเพราะพยากรณ์อากาศบอกกับเราว่าฝนจะตกทั้งวันในแถบนี้ แต่ในอาณาบริเวณที่เต็มไปด้วยหิมะเช่นนี้ ฝนที่มีจะกลายสภาพเป็นหิมะไปโดยปริยาย แต่เมื่อรถเข้าเขตของ Lake Mountain แดดกลับลอดผ่านช่องเล็กๆ ทะลุเมฆออกมากระทบกับพื้นถนนจนเราแสบตา แม้เราจะแอบผิดหวังเล็กๆ เพราะคิดว่าไม่ได้เห็นหิมะตก แต่เราก็ไม่นึกเสียใจกับอะไรใหม่ๆที่เราจะได้เจอจาก Lake Mountain อย่างน้อยก็เพราะสภาพป่าที่ถูกไฟไหม้จากเหตุการณ์ Bush Fire ไฟไหม้ป่าครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของรัฐวิคทอเรียเมื่อปีกลาย ทำให้สภาพป่าแถวนี้ไม่ต่างอะไรกับตอตะโกยักษ์ยืนต้นได้ แต่มันกลับสวยงามในแบบที่มันเป็น ต้นไม้ขนาดใหญ่สีดำมะเมื่อมยืนต้นอยู่ท่ามกลางหิมะขาวโพลนสะอาดตา ดึงดูดสายตาให้กับเราไม่น้อย เราจอดรถที่ลานจอดรถไม่กว้างนัก ผู้คนไม่ขวักไขว่เหมือน Mt.Buller ที่เราไปมา อาจจะเพราะว่าที่นี่ใกล้ไป ภูเขาไม่ชันและมีลานเล่นสกีหรือบอร์ดไม่ท้าทายเท่า Mt.Buller ทำให้ผู้คนไม่ค่อยมามากนัก ไม่ก็เพราะเป็นวันทำงานกลางสัปดาห์ ผู้คนเลยไม่หนาตาเท่าที่ควรจะเป็น หลังจากให้ความอบอุ่นด้วยกาแฟแก้วร้อนในร้านคอฟฟี่ช็อปเพียงหนึ่งเดียวของที่นี่ แวะเช่ารองเท้าเดินหิมะสำหรับชายหนุ่ม เราก็เดินดุ่มๆ เข้าแนวป่าที่มีไว้ให้สำหรับผู้คนที่ใช้เวลาไปกับการเดินหิมะเพียงอย่างเดียว โดยปกติแล้วกิจกรรมบนหิมะนอกเหนือจากเล่นสกี เล่นบอร์ด และอ่างกะทะพลาสติกที่ไถลลงจากที่สูงลงที่ต่ำซึ่งเรียกว่า Toboggan แล้ว ก็เห็นจะมีการแบ่งแยกประเภทการเดินชมหิมะเพียงอย่างเดียวเอาไว้ด้วยเสร็จสรรพ ที่ Mountain มีกิจกรรมหลักๆ ให้เล่นอยู่สามอย่างคือ สกี Toboggan และเดินชมบรรยากาศรอบข้าง ซึ่งแต่ละจุดแบ่งแยกกันชัดเจน ที่เล่นสกีคือที่ที่เราจะไปเดินไม่ได้ และที่ที่เล่น Toboggan ก็จะทำอะไรไม่ได้เลยเช่นกัน สำหรับทางเดินชมหิมะนั้นแยกออกจากจุดแต่ละจุด มันเป็นทางเล็กๆ ที่ไม่มีอะไรนอกจากต้นไม้ดำมืด และหิมะ ทางเล็กๆ ถูกทำสัญลักษณ์ตามต้นไม้ไปในแนวยาว พอๆ กับสภาพของทางเดินบนหิมะนั้นพอทำให้เห็นได้ว่าเป็นทางเดินไปข้างหน้า ขณะที่เราเดินเข้าป่าไปนั้น เราไม่เห็นอะไรเลยนอกจากต้นไม้ดำเพราะฤทธิ์ของไฟฟ้าครั้งรุนแรงสาหัสของประเทศ และหิมะขาวที่ยังหนาอยู่ในช่วงนี้ หากเดินออกนอกแนวจุดทางเดิม เท้าเราก็จะจมด้วยความหนาของหิมะที่ไม่ถูกอัดแน่นเหมือนทางเดินที่เราเดินอยู่ บางทีอาจจะเพราะเราเหนื่อย เราเลยไม่รู้ว่าเราเดินไปได้ไกลเท่าไร การเดินที่ยากกว่าการเดินบนพื้นธรรมดาทำให้เราออกแรงมากกว่าปกติและเหนื่อยมากกว่าปกติเช่นกัน แม้เราจะเห็นป้ายบอกว่าจุดชมวิวทั้งภูเขาข้างหน้าอีกเกือบสองกิโลเมตร แต่เราก็เหนื่อยล้าจนกว่าจะเดินไปถึงจุดนั้นได้ เราหยุดอยู่ตรงใจกลางลานกว้าง พื้นที่กว้างไม่มีต้นไม้ขวางทางเหมือนอย่างที่เดินมา ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่เราก็คิดว่ามันเป็นลานกว้างที่สุดเท่าที่เคยเดินผ่านมา ทันใดนั้น น้ำหยดหนึ่งก็พัดปลิวตามลมมาโดนที่แก้มระหว่างที่ใจกับชายหนุ่มคนรักยืนอยู่กลางหุบเขาที่เต็มไปด้วยหิมะ ทำให้ใจพูดกับเขาเป็นประโยคสั้นๆ ว่า “หิมะตกแล้ว” ก่อนที่ไม่กี่วินาทีต่อมา หิมะก็เริ่มโปรยปรายไปทั่ว ความรู้สึกเสียดายก่อนหน้าหายไปในบัดดล มีแต่รอยยิ้มกลับมาระหว่างเราทั้งคู่ แม้อากาศจะเหน็บหนาวขึ้นเรื่อยๆ เพราะหิมะที่พัดโปรยลงมา แต่เรากลับเพลิดเพลินกับฝนหิมะอยู่เสียนาน นี่เป็นครั้งแรกที่ใจได้มีโอกาสเห็นหิมะตก มันให้ความรู้สึกไม่ต่างอะไรกับการได้เห็นทะเลครั้งแรกตอนเข้าเรียนชั้นมหาวิทยาลัยแล้ว ในเวลานั้นใจไม่ทำอะไรนอกจากนั่งจ้องมองออกไปที่ทะเลและเก็บหอยกลับบ้าน หรือเอาน้ำทะเลใส่ขวดติดมือกลับบ้านไปด้วย ใจแทบจะลืมความเจ็บป่วยจากไข้หวัดและพิษต่อมทอนซิลอักเสบไปเสียสิ้น ไข้แทบจะหายไปเพราะได้เห็นหิมะโปรยปรายลงมา และรู้สึกไม่เสียดายเลยที่ออกจากบ้านมาพร้อมกับอาการไข้ขึ้นในวันนี้ ยิ่งไปกว่านั้นแล้ว Lake Mountain ที่ดูไม่ดึงดูดสายตาผู้คนเท่าไรนัก กลับมีคุณค่าในความทรงจำของใจเสียยิ่งนักในเวลาเช่นนี้ Lake Mountain ดูงดงามขึ้นมาในทันทีที่หิมะโปรยปราย เราแทบไม่ต้องการอะไรเลย….แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้รู้สึกดีไปอีกนาน บางทีความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของคนเราก็ไม่เท่ากัน ปริมาตร ปริมาณ และขนาดของความสุขของแต่ละบุคคลมีดัชนีชี้วัดที่ผิดเพี้ยนไปแล้วแต่จะเลือก สำหรับใจแล้ว ความสุขในวันนี้ที่ Lake Mountain คือการได้เห็นหิมะตกมากกว่าการเล่นสกี แม้จะกลับบ้านพร้อมไข้ที่หนักขึ้นจนต้องลางานมานอนซมก็ตามที….. แต่ก็ยังแอบตื่นเต้นกับหิมะตกหลายวันก่อนไม่เลิกรา Random PostsDiscussion2 comments for “หิมะตกที่ Lake Mountain”Post a comment |
เพิ่งเห็นใจยิ้มแบบมีความสุขอย่างนี้ในรอบหลายปี ดีใจด้วย
Australia, Im coming ha ha
Very nice pics ka ^.^