Things
Chewable : มันเคี้ยวได้สองสัปดาห์ก่อนหน้านี้ใจไม่สบายหนักเพราะต่อมทอนซิลเจ้ากรรมอักเสบ อาการไข้เป็นอยู่สองสามวัน ระดับความร้อนก็ลดลง ส่งผลให้ไข้หายไปด้วย แต่ว่าสำหรับอาการขี้มูกไหลย้อยแล้ว มันกลับอยู่นานกว่าไข้ ล่วงเลยไป 1 สัปดาห์แล้วมันก็ยังอยู่ทนยิ่งกว่าอะไร หลักตรรกะง่ายๆ ของชีวิตก็คือ เมื่อเราไม่สบายเราจะเห็นคุณค่าของตัวเองยิ่งขึ้น จะรู้สึกรักตัวเอง เพราะอยากจะหายไวๆ ไม่อยากหายใจไม่ออก เจ็บจมูกเพราะสั่งขี้มูกอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อหายเป็นไข้เราก็จะใช้ชีวิตแบบไม่สนใจไม่ห่วงมันว่าจะล้มป่วยไม่สบายลงเมื่อใด…เรียกว่า ไม่เห็นโลงศพเรามักจะไม่หลั่งน้ำตากันสักที
เมื่อหายเป็นไข้ ใจก็ตัดสินใจจะระมัดระวังยิ่งกว่าเคย อาการไข้ที่นี่หายยาก ยิ่งถ้าต้องใช้ชีวิตแบบหนาวๆ เหมือนอยู่ในตู้เย็นมากกว่า 8 เดือน ร้อนเพียงไม่กี่เดือนต่อปี ยิ่งจะใช้ชีวิตได้ลำบากมากกว่าเมืองไทยนัก
วันหนึ่งของสัปดาห์หลังจากหายไข้ ใจเดินเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อหาซื้อวิตามินซีแบบที่ช่วยป้องกันหรือทุเลาอาการไข้หวัดได้ แม้เราจะกินผัก กินผลไม้ แต่ความไม่สม่ำเสมอทำให้ร่างกายเราได้รับวิตามินซีไม่เพียงพอ และวิตามินซีนี่เองช่วยป้องกันหวัดได้ดียิ่งนัก วันนั้นใจหยิบ BIO C วิตามินซีขนาด 500 mg ในกระป๋องสีส้มขาวยี่ห้อ Blackmores ที่ผลิตในประเทศ ในกระป๋องระบุจำนวน 200 เม็ด และเขียนตัวใหญ่เป้งว่า “Cold Relief” สนนราคาที่ 29 เหรียญออสเตรเลีย ใจอ่านวิธีการรับประทานระบุว่า หากเป็นวัยผู้ใหญ่รับประทานพร้อมกับมื้ออาหารวันละ 1 เม็ด หรือ 2 เม็ดในวันที่เป็นหวัด เพื่อทุเลาอาการและทำให้หายไว้ขึ้น เมื่อทราบเช่นนั้นใจก็ไม่รีรอเปิดฝากระป๋องที่ปิดมิดชิดเป็นอย่างดี ยื่นวิตามินซี 1 เม็ดขนาดเท่าหัวแม่มือบางๆ ให้กับชายหนุ่มกลืน
ชายหนุ่มรับวิตามินซีเข้าปาก แต่กลับกัดและเคี้ยวก่อนจะดื่มน้ำตามลงไป ใจออกแนวโวยวายว่าทำไมถึงเคี้ยวยา เพราะว่า ยาบางประเภทระบุเอาไว้ว่า ถ้าเคี้ยวประสิทธิภาพของมันก็จะลดลง เขาไม่โต้เถียง เพียงแต่บอกว่า “กลืนได้ยังไงเม็ดมันใหญ่มาก” เช้าวันรุ่งขึ้นใจทดลองทานวิตามินซีบ้าง 1 เม็ด ใจหยิบวิตามินเม็ดสีส้มเม็ดใหญ่เท่าถ่านนาฬิกาข้อมือเข้าปาก งับเอาไว้นิ่งๆ ก่อนกระดกน้ำในขวดตาม และใช้ความพยายามจะกลืนมันพร้อมกับน้ำ ยากลิ้งไปทางกระพุ้งแก้มซ้ายที ขวาที กว่าจะรู้ตัวอีกทีใจก็อิ่มน้ำ แต่ยายังนอนนิ่งอยู่บนลิ้นใจ ให้ความรู้สึกเหมือนสมัยเด็กๆ ที่แม่บังคับให้กลืนข้าวเหนียวปั้นใหญ่แบบไม่มีน้ำตาม เพราะก้างปลาทูดันทะลึ่งไปติดคอ ใจพยายามกลืนมันอยู่นานแต่ก็ข้าวเหนียวก็ไม่ยอมลงไปในคอสักที
มาถึงตอนนี้ ใจก็รู้ซึ้งถึงสิ่งที่ชายหนุ่มของใจทำลงไปเมื่อค่ำวานนี้ เม็ดวิตามินมันใหญ่เสียจนไม่สามารถกลืนลงคอได้ ใจอมวิตามินซีจนมันเริ่มละลาย จนทนไม่ไหว ต้องตัดสินใจกัดและเคี้ยวมันเสียแหลกก่อนกลืนลงคอได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร เมื่อกลืนวิตามินได้สำเร็จ ใจก็เดินกลับมาที่ห้อง มองกระป๋องวิตามินด้วยความสงสัย พาลนึกในใจ “ทำไมมันออกแบบวิตามินเม็ดใหญ่นัก (ฟะ)?” เมื่อหยิบกระป๋องของมันขึ้นมาดู โธ่ถังกะละมังหม้อหุงข้าว เขาเขียนตัวใหญ่เท่ากับยี่ห้อหน้ากระป๋องเสียด้วยซ้ำ “Chewable”
วิตามินซีมันเป็นแบบเคี้ยวได้ แล้วเราจะกลืนมันทำไม….ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกของตัวเองอย่างไร แต่เขาว่า ง.งูมักจะมาก่อน ฉ.ฉิ่งเสมอ เห็นจะจริง อย่างที่เขาว่า…. Random PostsDiscussion4 comments for “Chewable : มันเคี้ยวได้”Post a comment |
Tags: 
© 2010 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เราทานวิตามินซี 500mg วันละ 2 เม็ดมาเกือบสิบปีแล้ว ป่วยปีละครั้งเอง นอกนั้นทุกเช้ายังมี centrum 1 เม็ดและBanner อีก 2เม็ด(เช้าและก่อนนอน) มันเหมือนเป็นการลงทุนระยะยาวเพราะปีนึงจะป่วยหนักๆครั้งเดียว
ปล.เรื่องวิตามินซีของ Blackmore ถ้าไม่อยากเคี้ยวแล้วดื่มน้ำตามก็ผ่าครึ่งแล้วทานเหมือนยาพร้อมน้ำก็ได้นะ
เริ่มจะสนใจเรื่องวิตามินและ อาหารเสริม สุขภาพเหมือนกันค่ะ เพราะในช่วงที่ทำงานมานี้รู้สึกร่างกายเริ่มอ่อนแอแล้วเหมือนกัน อยู่หน้าคอมทั้งวัน….ยังไงพี่ใจก็รักษาสุขภาพด้วยล่ะกันน่ะค่ะ จะได้มีเรื่องดีๆมาให้อ่านอีกเยอะๆ …เอะ มะได้แช่งอะไรน่ะ แต่ถ้ามีสุขภาพแข็งแรงแล้วก็จะได้มีพลังและ ไอเดียบรรเจิดอย่างนี้เยอะๆไงค่ะ
ถ้าคุณใจได้ลอง Amino 10000 แล้วคุณใจจะรู้ว่ามันมีใหญ่กว่าวิตามินซีที่คุณใจกินอีกครับ เคี่ยวไม่ได้ด้วย มันไม่อร่อย
โอ้…เห็นทีจะไม่ไหว แค่นี้ก็เม็ดใหญ่เป้งมากแล้วนะนี่