สวยไม่เท่าตาเห็น

By jai ⋅ June 2, 2010 ⋅  Print ⋅ Post a comment

ใจกับชายหนุ่มแอบสัญญากันไว้ว่า เราจะพักเรื่องเที่ยวของเราเอาไว้บ้าง เพลาๆ และตั้งใจทำงานเป็นเรื่องเป็นราวกันเสียที เพราะปฏิเสธไม่ได้เลยว่า พอออกเที่ยวที ค่าใช้จ่ายก็มีอยู่เยอะไม่ใช่น้อย บางทีใจก็แอบอิจฉาคนที่อยู่เมืองไทยอยู่นิดๆ และแอบคิดไปว่า ทำไมตอนอยู่เมืองไทย ไม่เดินทางไปโน่นมานี่ให้เยอะกว่านี้ เพราะใจถือว่าเมืองไทยเป็นเมืองที่ท่องเที่ยวแล้วเสียเงินน้อยกว่า ไหนจะค่าที่พักก็ถูก ค่ากินก็น้อย ค่าเดินทางก็ไม่ได้สูงลิบลิ่ว

ขณะที่การเดินทางไกลในแต่ละทริปของใจที่นี่ก็จะอุดมไปด้วยค่าใช้จ่ายสารพัด ยิ่งการเดินทางพ่วงมาด้วยการค้างคืน ค่าที่พักที่คำนวณเป็นเงินไทยแล้วก็พาลใจหายไม่น้อย เชื่อไหมว่าบางทริปแค่ค้างคืนใจสามารถใช้เงินนั้นเดินทางไปกลับ 5 วันเต็มๆ ในฮ่องกงหรือเวียดนามได้ด้วยซ้ำไป

แต่ถึงจะรับปากกันเป็นดิบดี แต่วานก่อน ชายหนุ่มก็เอ่ยปากถามชวนกันไปเที่ยวแบบค้างคืนกันอีก ทั้งๆ ที่ เราก็ยังนึกไม่ออกว่าจะไปเที่ยวกันที่ไหนในเมืองนี้ หลังจากที่ตระเวณเดินทางไปโน่นนี่เสียจนถี่ยิบ การเดินทางอาจจะไม่ยากสำหรับเสียแล้ว การเลือกจุดหมายปลายทางสิ ดูเหมือนจะยากกว่าเสียด้วยซ้ำ ในตอนนี้….

หลายวันมานี้ ใจแอบคิดอยู่ในใจว่า ใจเริ่มชอบการเดินทางมาตั้งแต่ตอนไหน และมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเหมือนอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร หากใจมีโอกาสที่จะเลือกได้ ใจก็อยากจะออกเดินทางบ้าง แม้จะใกล้ไกลขอให้ได้ไปที่ไหนสักที่ที่อยากจะไปก็เพียงพอ…

มันอาจจะเริ่มจากวันหนึ่งของการทำงานเมื่อหลายปีก่อน วันที่ใจได้ออกไปเห็นโลกกว้างมากกว่าห้องเรียน และแดนเนรมิตรซึ่งเพื่อนฝูงมักใช้เป็นสถานที่นัดพบเมื่อวัยร่ำเรียนในชั้นมหาวิทยาลัย

วันหนึ่งใจได้เห็นว่า โลกที่เราไม่รู้จักใครเลยข้างนอกนั่น ช่างเต็มไปด้วยความสุขทางจิตใจ ที่ๆ เราไม่เคยเห็นและไม่รู้จักใครเลย คือโลกใบใหม่ที่หากเราไม่ได้ไป ไม่ได้ตัดสินใจออกเดินทางจะไม่มีวันได้พบเจอเลย

ใจอาจจะโชคดีที่การทำงานได้พ่วงการเดินทางเอาไว้เสมอ เดินทางไกลบ้าง ใกล้บ้าง แต่มันก็มีคุณค่าอยู่ในทุกอณู  และวันนี้สถานภาพของชีวิตจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ใจก็ยังเชื่อว่า การเดินทางของใจไม่ได้สิ้นสุดไปเสียแน่ๆ ยิ่งไปกว่านั้น พักหลังมานี้ ใจค้นพบว่า ใจไหว้วานให้ชายหนุ่มแวะจอดข้างทางเพื่อเก็บรายละเอียดของการเดินทางมากขึ้น และมากขึ้น จนเราต้องเสียเวลาไปกับการชมความงามระหว่างการเดินทางมากกว่าที่ควรจะเป็นด้วยซ้ำไป

ภาพที่เห็นในข้อความนี้ เป็นภาพที่ใจเก็บบันทึกความงามระหว่างการเดินทางไปเยือน Great Ocean Road หนที่สอง เมื่อไม่กี่วันก่อนที่ผ่านมา ซึ่งใจยังเองยังไม่สามารถสรรหาอารมณ์ศิลปินมานั่งขีดและเขียนเรื่องราวของการเดินทางลงบนหน้าเว็บไซต์ได้  มีเพียงการนั่งมองภาพรำลึกความทรงจำไปพลางๆ

มาถึงตอนนี้ใจก็ยังเชื่อเสมอว่า “ภาพที่เราบันทึกติดมือกลับมา จะไม่สวยเท่ากับที่ตาเราได้เห็น” เป็นแน่แท้ ใจสามารถบรรยายภาพที่ใส่เอาไว้ได้ว่า มันเป็นภาพของรุ่งอรุณหนึ่งที่เราตื่นมาพร้อมกับหมอกหนา แต่กลับมีแสงแดดบางๆ ส่องพาดผ่านหมอกหนานั่นเป็นระยะๆ ในช่วงหนึ่งนั้น เราจอดแวะพักริมทาง เพื่อถ่ายภาพหมอกหนาและแสงแดดนั้นเอาไว้

ภาพของแกะกำลังนอนอาบแดด มีหมอกที่ลอยต่ำ ค่อยๆ กลายร่างเป็นไอลอยไปทั่วอาณาบริเวณ  แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องสะท้อนบนยอดหญ้ายังผลให้น้ำค้างที่เกาะแอบอิงยอดหญ้าอยู่นั้นแปลงภาพเป็นรุ้งทั้งแถบ เมื่อได้เห็นก็อดสงสัยในมหัศจรรย์แห่งธรรมชาติที่อยู่ตรงหน้าเสียไม่ได้

หุบเขานั้นช่างสวยงามยิ่งนักในเช้าวันนั้น….แม้จะถ่ายภาพกลับมาด้วยแต่มันก็ไม่งามเท่ากับที่ตาได้เห็นเลยจริงๆ

ใจยังเชื่อมั่นเสมอว่า การเดินทางสร้างแรงบันดาลใจให้กับชีวิตได้เสมอ ใจยังนำเสนอการเดินทางเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของกิจกรรมชีวิตของเพื่อนฝูง พี่ และน้อง หากมีโอกาสใจก็อยากจะให้ทุกคนออกเดินทางกันบ้าง กลับไปที่เดิมก็ได้ เพราะไม่ว่าอย่างไรเราก็จะพบเจอกับความแปลกใหม่ในสถานที่เดิมเสมอ….แล้ว..เราจะได้เห็นความงดงามและโลกใบใหม่ด้วยตาของเราเอง…

ปล. เขียนมาตั้งนาน พอกลับมาอ่านอีกที ก็รู้สึกว่าขี้บ่นเสียจริงๆ เลยเรา แค่อยากจะเอาภาพแกะนอนอาบแดดมาอวดชาวบ้านเขาก็เล่นเขียนซะยาวเลย 555

Related Post

• กิ๊บเก๋ที่ยูเรก้า ! (0)
• ชมดอกไม้ป่าที่ Wentworth (4)
• Perry Sandhills : เมื่อแสงแดดจ้าปะทะกับทรายสีส้ม (3)
• เยือนเมือง Clunes (1)
• บนเส้นทางของ Shire of Mornington Peninsula (3)
• ขอได้ แต่อย่าขอเยอะ (3)
• ว่าด้วยเรื่องรูป…กังหันลม (3)
• South Melbourne Market ตลาดสวยไม่เคยวาย (0)
• The Nobbies (0)
• ตามรอย Maldon (0)

Tags: great oceanroad, รูปภาพ, เดินทาง, เที่ยวเมลเบิร์น, เมลเบิร์น, แกะ