ขนมปังอบกับการเริ่มต้นในชีวิตสำหรับนักศึกษาและคนไทยที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนอกแล้ว หากว่าไม่ได้มีแม่บ้านตามมาทำอาหารหรือมีเงินหนาออกไปช็อปปิ้งหาของกินนอกบ้านได้ทุกวันแล้ว การทำอาหารเองถือว่าเป็นสิ่งที่แทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เอาเสียเลย หลายต่อหลายครั้งใจเคยได้รับรู้เรื่องราวจากเพื่อนฝูงและคนอื่นๆ ว่าต้องเปลี่ยนชีวิตไปไม่น้อยเมื่อมาอยู่เมืองนอก และความเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่หลวงอีกอย่างหนึ่งก็คือการที่ต้องลงมือทำอาหารเอง ทั้งๆ ที่อยู่เมืองไทย ทำได้อย่างมากก็ต้มบะหมี่ อย่าว่าแต่ไข่ต้มหรือไข่เจียว ก็ยังไม่เคยทำ สำหรับคนที่มีพื้นฐานการทำอาหารมาบ้างก็จะโชคดีกว่าคนอื่นเขาที่ไม่ต้องใช้เวลาในการฝึกฝนกันมาก กรรมดีที่สะสมมาก็แค่ต่อยอดด้วยการศึกษาเมนูใหม่ๆ เท่านั้นเอง ตัวใจเองก็ไม่แตกต่างกับคนเหล่านั้นนัก พื้นฐานการทำอาหารที่มีเท่าหางอึ่ง ต้องพึ่งพรแสวงอีกแรง ถึงจะทำให้ชีวิตการกินนั้นเติมเต็มและสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
หลังๆ ใจ มักจะเปิดเมนูอาหารในอินเตอร์เน็ต และเลียนแบบเมนูไกลบ้านเหล่านั้น การที่ไม่มีของทุกอย่างครบสมบูรณ์เหมือนกับที่เมืองไทย ทำให้ต้องใช้วิธีดัดแปลงการปรุงพอสมควร และต้องอาศัยความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่น้อย หลายปีก่อนหน้า ใจเสียเงินหลายบาทไปลงเรียนทำขนมอบย่านสาธร ใจกลับบ้านมาพร้อมกับวิธีการทำ แต่ไม่ได้ลงมือทำเองจนกระทั่งหลงลืมมันไปในที่สุด และการมาใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ ทำให้ใจเริ่มต้นลงมือทำขนมอบเหล่านั้นอีกครั้ง ในระยะแรกของมือใหม่หัดทำขนม ใจเพิ่งจะทำเค้กกล้วยหอมได้สำเร็จ แบบเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง แต่ก็มีคนชมว่ามันอร่อยและหายจ้อยไปทุกครั้งที่อบและวางไว้บนเคาน์เตอร์ในครัว ใจและชายหนุ่มลงทุนไปเลือกซื้อเครื่องผสมแป้งแบบมือถือกันที่ร้านอุปกรณ์ไฟฟ้า และได้มันมาอยู่ในมือเพื่อใช้ทำขนมเค้กกันอยู่เนืองๆ วันก่อน ชายหนุ่มของใจตื่นมาแต่เช้า เดินเข้าครัวตั้งใจทำขนมปังอบเนยให้ใจกินก่อนอาหารมือเช้า แต่เป็นเพราะหนุ่มเจ้าเอาขนมปังเข้าเตาอบไม่นานนัก ขนมปังเลยกรอบได้ไม่นาน พอวางทิ้งไว้ก็กลับกลายเป็นขนมปังที่ไม่กรอบอีกต่อไป วันนี้ใจเลยทดลองทำแบบเขาบ้าง ใจหยิบขนมปังโฮลวีทในตู้เย็นมาทาเนย โรยด้วยน้ำตาล หั่นเป็นชิ้นๆ แผ่นหนึ่งได้ราว 6 ชิ้นเล็ก หลังจากนั้นก็เอาเข้าเตาอบ อบด้วยไฟอ่อนๆ เหมือนอบเค้กกล้วยหอม ใช้ไฟขนาดกลาง อุณหภูมิราว 200 องศา นั่งรอให้ขนมกรอบเหลือง เหมือนจะใช้เวลาเกิน 10 นาที ดึงออกมาวางให้เย็น สักพักขนมปังทาเนยก่อนหน้าก็กลายเป็นขนมปังอบเนยกรอบกรุบสมใจหมาย สำหรับมือใหม่หัดใช้เตาอบแล้ว ใจถือว่าเมนูขนมปังอบเนยน่าจะช่วยได้ไม่น้อย ได้ทดลองใช้เตาอบ และได้กินขนมปังอบเนยอร่อยๆ ด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองด้วยอีกต่างหาก มาถึงตอนนี้ ใจเชื่อได้ว่าเรื่องราวข้างบนนี้มันบอกอะไรบางอย่างให้กับใจ… ใจยังยืนเสมอว่า บางทีการเปลี่ยนที่นั่งมักจะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในชีวิตเสมอ แต่คนบางคนมักจะเลือกนั่งอยู่ตรงที่เดิมเสมอ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลที่เกรงกลัวกับการเปลี่ยนแปลง กลัวผลที่จะตามมา และไม่อยากเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลง เพราะรู้ว่าตัวเองจะต้องเจออะไรบ้าง ……..ทั้งๆ ที่มันควรจะเปลี่ยนแปลง เด็กนักเรียนหลายคนคงจะเหน็ดเหนื่อยกับการทำอาหารในระยะเริ่มต้น แต่เมื่อใดที่เวลาผ่านพ้น เด็กคนนั้นจะกลายเป็นคนที่มีฝีมือการทำงานติดตัวกลับบ้านไป … ตราบใดที่เริ่มต้น ก็มักจะเห็นผลของการลงมือทำเสมอ แต่ตราบใดที่ยังไม่เคยจะเริ่มต้น ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเลย…. พูดถึงไข่เจียว ไข่ต้ม ตามมาด้วยขนมอบ ไม่รู้ว่ามาจบลงด้วยปรัชญาชีวิตได้อย่างไรเหมือนกัน…. Random PostsDiscussion3 comments for “ขนมปังอบกับการเริ่มต้นในชีวิต”Post a comment |
น่าอิจฉาคนมีชีวิตคู่
ปล.ไม่ได้เขียนให้อ่านนาน มาที3เรื่องแล้วก้อรวมมิตรในเรื่องเดียวแต่จบจนได้ดีนักแลอิๆ
ชอบ wording ของพี่หลายครั้งเลยค่ะ ติดตามมานนเป็นเดือนแล้วค่ะ….ชอบจริงๆเลยทั้งภาพสวยข้อความบรรยายอ่านแล้วชวนให้ติดตาม เล่าเรื่องได้ดีมากเลยค่ะ ต้องขออณุญาติเอา wording บางอันไปแปะไว้ในบ้าน Multiply เป็นข้อความเตือนใจ หน่อยนะค่ะ
อันนี้ก็โดนค่ะ
ขอบคุณค่ะ ที่แวะเวียนมาอ่านเรื่องราวของพี่เป็นประจำ แวะไปชมภาพสวยๆ ใน multiply ของน้องบ้างแล้วค่ะ สวยเหมือนกันค่ะ ว่างๆ จะแวะไปเยี่ยมชมอีกนะคะ