Travel
ท่องลาวเหนือตอนที่ 1 : จากเชียงของออกไปลาวใจเกิดและโตในเมืองเล็กๆ ที่มีเขตแดนติดกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวหรือ สปป.ลาว แต่กว่าจะได้มีโอกาสไปเหยียบแผ่นดินพี่น้องที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษเดียวกันก็โตอยู่ในวัยประถมไปแล้ว แถมยังปล่อยให้เวลาเนิ่นนาน ผ่านวัน สัปดาห์ เดือนและปี จนกระทั่งโตเป็นสาววัยทำงานอายุเกิน 20 ถึงได้กลับที่นั่นอีกครั้งในฐานะนักท่องเที่ยว ยิ่งไปเสียกว่านั้น กว่าใจจะมีโอกาสได้สัมผัสความเป็นลาวอย่างถ่องแท้และตั้งใจกว่าครั้งไหนๆ ก็ปล่อยให้ตัวเองแก่เกิน 30 ปี บ้านของใจอยู่เหนือสุดของไทย มีชายแดนติดกับลาวอย่างที่บอก แต่สำหรับลาวเราบอกว่าเราเป็นฝั่งทิศตะวันตกของเขา นอกเหนือจากเราแล้วพม่าก็เป็นอีกหนึ่งประเทศที่ตั้งอยู่ในฝั่งตะวันตกของลาว ไม่นับเวียดนามที่ติดฝั่งตะวันออก ทิศใต้ของลาวติดกับกัมพูชา และทิศเหนือติดกับจีน … เรียกได้ว่าทุกทิศมีหลายประเทศรายล้อมไปเสียหมด ลาวเติบโตและเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา แต่ไกด์ลาวที่ได้ทุนรัฐบาลไปร่ำเรียนภาษาเยอรมันถึงประเทศต้นกำเนิดภาษากลับบอกว่า “ไม่ว่าเวลาไหนสาวลาวก็ไม่เคยจะเลิกใส่ผ้าซิ่น ลาวยังมีกลิ่นอายของความเป็นลาวจนถึงทุกวันนี้” แม้จะไม่มีใครเห็นด้วยกับคำพูดของเขาไปเสียหมด แต่คนบางส่วนก็เชื่อว่า “หากอยากเห็นไทยเติบโตอย่างไรใน 30 ปีที่แล้วก็ให้กลับไปที่ลาว” เพราะเราหาความเป็นตัวตนของเราในยุคที่ผ่านมาอย่างเช่นทุกวันนี้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว….นั่นเป็นความจริงที่ใครหลายคนก็เถียงไม่ออก แม้แต่ตัวใจเองก็ตามที ใจกลับไปเยือนลาวแบบยาวที่สุดเท่าที่เคยทำมาก่อนในชีวิต ใจเคยข้ามไปเหยียบลาวแบบทริปสั้นๆ แบบเช้าไปเย็นกลับพร้อมกับคนในครอบครัว และเพื่อนฝูง หรือติดสอยห้อยตามทริปนักข่าวไปยังลาวใต้ แถบจำปาศักดิ์แต่ก็แค่ไม่กี่วันก็กลับ ทริปลาวเหนือแบบ 8 วัน 7 คืน เริ่มต้นขึ้นจากการชักชวนของเพื่อนสาวรุ่นราวคราวเดียวกันที่รับช่วงกิจการบริษัทพาคนไปทัวร์ลาวต่อจากพี่เขยของเธอ สาวเจ้าชักชวนใจเอาไว้เสียนาน ตั้งแต่ใจกลับมาอยู่บ้านพักแรกๆ ใจแอบบ่นกับเธอว่าเบื่อเพราะต้องรอเวลายื่นวีซ่าสำหรับการเดินทางกลับไปตั้งต้นชีวิตใหม่อีกครั้งที่เมลเบิร์น ซึ่งกว่าจะเริ่มต้นได้ก็อีกหลายเดือนนับจากที่เอ่ยปากกับเธอ เพื่อนสาวไม่รีรอชักชวนไปเบิ่งลาวพร้อมกับเธอ ต่อด้วยจีน และอะไรต่อมิอะไร แต่สุดท้ายแผนนั่นก็ค้างเติ่งจนปาเข้าไปสองเดือนหลังจากนั้น ปล่อยให้ทริปสั้นๆ แบบเช้าไปเย็นกลับจากฝั่งลาวกับไทยวนเวียนเรียกน้ำย่อยอยู่หลายครั้ง เปลืองหน้าพาสปอร์ตอยู่เนืองๆ สองวันก่อนการเดินทางไปผจญภัยในลาวเหนือ เพื่อนสาวคนเดิมโทรฯ มาชักชวนให้จัดกระเป๋าเพื่อออกเดินทางโดยยังไม่กำหนดวันกลับว่าจะได้กลับเมื่อใด แม้จะติดปัญหาอยู่บางอย่าง แต่ใจกลับแอบตัดสินใจว่า “จะไป” ตั้งแต่วินาทีแรก คนเราก็มักจะเป็นแบบนี้เมื่อเราจะเอา เมื่อเราจะทำ เราก็มักจะมุ่งไปที่นั่นโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ที่เหลือก็แค่องค์ประกอบ…เพราะใจไปก่อน…ก็แค่นั้นเอง ใจซื้อกระเป๋าเป้ใบละ 230 บาทจากร้านขายของชำในตลาดตัวอำเภอ สีแดงแรงฤทธิ์ของมันบาดตา ใจแอบหวังว่าจะจดจำมันได้ง่ายกว่ากระเป๋าใครในทริป เพื่อนร่วมทางไม่มีใครมั่นใจว่าใจจะยัดเสื้อผ้าสำหรับทริปที่ไม่กำหนดวันกลับได้ครบถ้วน แต่ในเวลาต่อมาใจได้พิสูจน์ว่าใจเอาทุกอย่างไปครบ และเพียงพอ แถมยังเหลือกลับมาแบบไม่ได้ใช้งานอีกต่างหาก… เช้าวันเดินทางฤกษ์ไม่ค่อยดีนัก ใจล้มเข่ากระแทกพื้นอย่างจังด้วยความซุ่มซ่ามไม่มองว่าพื้นของร้านซักรีดที่ไปรับผ้าให้กับเพื่อนมันต่างระดับ ผลคือ ได้แผลที่มือมีเลือดไหล หัวเข่าไม่หายช้ำ แม้ทริปนั้นจะผ่านมาแล้วเกิน 10 กว่าวัน มันก็ยังมีรอยช้ำไม่ลดหาย… ใจแอบถอดใจก่อนการเดินทางนิดๆ เพราะรู้ว่าหลังจากนี้อีกหลายวันใจจะต้องเจ็บปวดที่หัวเข่ามากกว่าที่ไหนๆ ในร่างกาย แต่ก็นั่นแหละ … ข้าวของก็อยู่ในกระเป๋าเสียครบ เงินก็มี่ในกระเป๋า และพาสปอร์ตของเราก็อยู่ในมือแล้ว มีเพียงแค่การเดินหน้าเท่านั้น การถอยหลังไม่มีอีกแล้วในเวลาเช่นนี้ เราเริ่มต้นการเดินทางของทริปลาวเหนือจากฝั่งแผ่นที่ดินไทยในอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย โดยมากผู้คนสามารถมาที่นี่ได้แบบนั่งรถทัวร์ กรุงเทพฯ – เชียงของ นั่งกันตั้งแต่หัวค่ำถึงที่นี่เช้าตรู่ ราคาอยู่ที่ราว 700 บาท แล้วแต่ฤดูกาลไหนน้ำมันถูกหรือแพง ถึงเชียงของเพิ่งจะมีเซเว่นเมื่อไม่นานมานี้ แต่เราก็มีบริษัททัวร์ให้บริการพานักท่องเที่ยวนักเดินทางไปกลับเชียงของถึงกรุงเทพฯ หลายเที่ยวทุกวันต่อสัปดาห์ ใครไม่อยากนั่งรถทัวร์แบบ 12 ชั่วโมงเต็มกว่าจะถึงเชียงของ ก็ให้นั่งเครื่องบินมาลงตัวเมืองเชียงราย มีทั้งการบินไทยและแอร์เอเชียให้บริการขนคนมาลงที่นี่ ออกจากสนามบินด้วยการนั่งแท็กซี่บริการมาส่งที่บขส. 200 บาทต่อเที่ยว ต่อรถเข้าเชียงของ มีรถโดยสารจากตัวเมืองวิ่งมาเชียงของใช้เวลาแบบหวานเย็นกินเวลาราวสองชั่วโมงครึ่ง มีหลายเส้นทางกว่าจะถึงตัวอำเภอเชียงของ หาได้ไม่ยาก รถจะมีสีแดงแป๊ด แวะถามคนแถวนั้นก็ได้ความกันชัดเจน ตารางการวิ่งไม่มีตายตัวนัก แต่ก็ให้บริการตั้งแต่เช้ายันค่ำ ค่าบริการ 60 บาทจนถึงเชียงของ บางคนอึดหน่อยถอยรถจากบ้านขับผ่านหลายจังหวัดตรงดิ่งมาที่นี่โดยตรง แต่ก็ต้องทำใจด้วยว่ารถของคุณจะจอดนิ่งที่ริ่มตลิ่งโขงอยู่นานหลายวันและจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องย้อนกลับมาทางเดิมเพื่อกลับมาเอาสมบัติที่มี 4 ล้อนี่กลับบ้านไปด้วย ส่วนพิธีการตรวจคนเข้าเมืองไม่ยุ่งยาก ขอให้มีพาสปอร์ตเราก็เข้าไปพำนักในลาวได้ 30 วันแบบไม่ต้องขอวีซ่า แต่หากไม่มีก็ต้องไปถ่ายรูปทำเอกสารวีซ่าขอผ่านแดนแบบชั่วคราว ที่ว่าการอำเภอเชียงของ มีค่าใช้จ่ายนิดหน่อย ผ่านพิธีการตรวจคนออกนอกเมืองจากฝั่งไทย นักท่องเที่ยวอย่างเราสามารถข้ามไปฝั่งลาวจากเชียงของด้วยการข้ามเรือหางยาว ขาไปเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาแต่ช้านาน ที่ไม่เคยหายไปสักที เราต้องนั่งเรือไทยไปฝั่งเขา ขณะที่ขากลับเราต้องนั่งเรือพี่ลาวกลับมา แบ่งกันทำมาหากินคนละข้าง เสียค่าเรือข้ามฝั่งคนละ 40 บาท ฟรีที่วางกระเป๋าบนเรือ ไม่มีชูชีพให้บริการ เพราะใช้เวลาข้ามฝั่งราว 3-4 นาทีเท่านั้น ลงเรือหางยาวที่ฝั่งลาวต้องเดินขึ้นบันไดไปยังตม. ฝั่งลาวที่อยู่ริมตลิ่งโขง ขึ้นไปยื่นพาสปอร์ตตรวจคนเข้าเมืองอย่างถูกต้อง หลังจากนั้นก็เริ่มการเดินทางทริปลาวเหนือ….ได้ตั้งแต่บันไดขั้นแรกของตม. ลาว มาถึงเวลานี้หน้าพาสปอร์ตของใจถูกประทับด้วยตราผ่านแดนของลาวอีกหนหนึ่งแล้ว แต่หนนี้ตราประทับจะเว้นระยะวันยาวนานกว่าครั้งไหนๆ … ไม่เพียงเท่านั้น มันจะสร้างประสบการณ์ใหม่ในการเดินทางให้กับใจได้อีกครั้ง เราจะเริ่มกันจากตรงนี้ จากแผ่นดินลาวที่อยู่ตรงข้ามบ้านใจ … ตามกันไป ตามกันไปเรื่อยๆ ใจยังไม่เหนื่อย คนอ่านก็คงจะไม่เหนื่อยเหมือนกัน … ข้อมูลจำเป็นสำหรับนักท่องเที่ยว บริการรถทัวร์จากกรุงเทพฯ ถึง เชียงของ บริษัทสยามเฟิร์สทัวร์ จำกัด http://www.siamfirst.co.th/ ข้อมูลการขอวีซ่าผ่านแดนชั่วคราวขอได้ที่ ที่ว่าการอำเภอเชียงของ เลขที่ 112 หมู่ที่ 12 ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ปล. กำลังทะยอยเอารูปทั้งทริปลง flickr รบกวนรอหน่อย… Related PostDiscussion10 comments for “ท่องลาวเหนือตอนที่ 1 : จากเชียงของออกไปลาว”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
อ่านสนุกมากครับ ตั้งตารอตอนต่อไป …
จะรออ่านตอนต่อไป ชักชวนกับเพื่อนๆไว้ตั้งนาน คงไปเที่ยวแถวนั้นสักครั้งล่ะครับ อยากไปหลวงพระบาง อยากไปๆ
เอ่อ คอมเม็นต์ยากจังครับพี่ใจ ระบบแปรปรวนไปหมด เดี๋ยวดีเดี๋ยวไม่ได้ แหะๆ
ขออภัยค่ะ พอดีเพิ่งจะย้าย database ไปที่ host ใหม่ทั้งหมด อาจจะรวนๆ ไปบ้าง…โปรดให้อภัย
ไปคนเดียวได้ป่าวค่ะอันตรายใหม?
อีกหน่อยใจคงเปิดบริษัททัวร์ได้แน่เลยอิๆ อยากให้พาไปเที่ยวจัง
การเขียนเล่าเรื่อง….อ่านง่าย ชวนติดตามดีแท้..กำลังจะไปทริปลาว 18 มกราคม นี้ ทางเชียงของพอดิบพอดีเรย..ข้อมูลไปเชียงของภายในประเทศ มีประโยชน์อย่างมาก สำหรับการเดินทางของผมทริปนี้คับ..หลักๆจะไปหลวงระบาง วังเวียง เวียงจันทร์ ตอนนี้กำลังวางแผนอยู่ว่าจะไปที่ไหนก่อนหลังดี..
สบายดี พวกเราเจอกันที่วังเวียง จำได้ไหมค่ะ มาและทักทายค่ะ
สบายดี.. เราเจอกันที่วังเวียง จำได้ไหมค่ะ เข้ามาทักทายค่ะ
สบายดี….. เราเจอกันที่วังเวียง จำได้ไหมค่ะ