หัวสมองของใจนี่ก็ปาเข้าไปสามวันติดแล้วที่บ้านเราไม่มีแดดให้เห็น เห็นทีฤดูหนาวนี้จะปวดร้าวเข้ากระดูกอย่างแรง ทำเอาผิวแห้งเหี่ยวไปตามๆ กันเป็นแน่ แม่บอกว่า “ทำไมมันหนาว” ไม่มีใครตอบคำถามแม่ได้ว่าเพราะอะไรกันแน่?? รู้แต่ว่าไม่ได้มีแต่ที่หนาว แต่เราทั้งบ้านก็หนาวตามๆ กันไป ฤดูหนาวมาพร้อมกับความคิดที่จะออกจากบ้านไปหาอะไรทำแก้ว่างงานไปพลางๆ ใจมีเวลาตัดสินใจเพียงหนึ่งคืนก่อนจะยื่นคำตอบให้กับเพื่อนสาวว่าจะตกลงปลงใจแบ็คแพ็คไปทริปลาวฝั่งขวา ไปโผล่ที่หลวงพระบางแบบยังไม่รู้กำหนดเดินทางกลับเมื่อไรไหม??
อันที่จริง ใจก็รู้ว่าตัวเองอยากจะไปแค่ไหน แต่ธุระปะปังและความในใจบางอย่างทำให้ไม่สามารถออกเดินทางได้ บางทีก็แอบครุ่นคิดว่า นี่เหมือนจะเป็นหนแรกที่ไม่กล้าตัดสินใจออกเดินทางไกลมากที่สุดในชีวิต…. ความคิดซีกหนึ่งกำลังดันทุรัง จะออกเดินทางไกล อีกซีกหนึ่งใช้เหตุผลมากมายมาหักล้าง จนกระทั่งหลับตาไม่ลง นี่คนเรามีสมองสองซีกไว้แบบนี้นี่เอง เอาไว้ให้มันหักล้างกันเอง… สมองซีกขวา : ไปเถอะ ที่นั่นก็สวย อยู่ไปก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น ฝืนความรู้สึกตัวเอง ออกไปเที่ยวบ้างดีกว่า มาถึงตรงนี้ ใจเองรับรู้ได้ว่า สมองไม่สามารถแก้ไขปัญหาอะไรได้อีกแล้ว สุดท้ายเห็นจะมีแต่ “หัวใจ” ของใจเสียแล้ว ที่จะช่วยตัดสินใจบางอย่างให้กับตัวเอง นี่เป็นข้อพิสูจน์เล็กๆ ได้อย่างหนึ่งว่า บางทีเหตุผลก็ไม่ได้เป็นส่วนประกอบในการตัดสินใจในการลงมือกระทำอะไรบางอย่างลงไป มันคงจะมีแต่เพียงอารมณ์และใช้หัวใจตัดสินใจเสียล้วนๆ …. หัวใจไม่ได้บอกว่า “ควรหรือไม่ควรทำ” แต่มันเอาไว้ตัดสินใจว่า “จะทำหรือไม่ทำ” เท่านั้นเอง Related PostDiscussion7 comments for “หัวสมองของใจ”Post a comment |
โทษทีครบพี่ใจ รูปที่สามล่างสุดนั่นหมาหรือแมว
บนเก้าอี้อ่ะหมา ข้างล่างอ่ะแมวค่ะ 555 แบ่งปันผ้าห่มกัน รักกันๆ
สวัสดีค่า….ชอบรูป + เรื่องราวที่พี่ใจเขียนจังเลย
แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ^__^ น้ำหวานค่ะ
หลังจากที่ มา แอบอ่าน ได้ซักพัก แล้ว…
(พีชาย…เค้าแนะนำมาว่าถ้าอยากรู้จักพี่ให้เข้ามาดูที่นี่ อิอิ)
Hi khun jai!
Don't you go Spain?
ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีนะครับ
เวป ยังน่ารัก เรื่องยังน่าอ่านเหมือนเดิมเลยนะใจ
ที่กทม.ร้อนตับแตก น่าจะเป็นปีใหม่ที่ร้อนที่สุดเท่าที่เคยมีมา