Things
ลอยกระทงข้างแม่น้ำโขงเต็มไปด้วยผู้คนจากทั่วทุกสารทิศ หัวดำหัวทองในช่วงเวลาปะปนกันไปเวลานี้ ต่างคนต่างรู้ดีว่า มาที่นี่ เพื่อทำในสิ่งเดียวกันนั่นก็คือ “ลอยกระทง” และ “ลอยโคม” ปีนี้ใจแอบตื่นเต้นไปกับเทศกาลลอยกระทงว่าปีไหนๆ นั่นอาจจะเป็นเพราะใจรู้สึกว่าเป็นเทศกาลเดียวที่ผ่านแวะมาทักทายในช่วงที่ใจยังอยู่ที่บ้านนอก ก่อนเดินทางไกล
ตั้งแต่เช้าแม่ปลุกให้มาทำกระทงเพื่อไปลอยในตัวอำเภอ ขอขมาแม่น้ำที่ได้ใช้ ล่วงเกิน และอธิษฐานให้มีความสุข ชาติหน้าก็ให้หน้าตาสวยงามแบบนี้ตลอดไป…555
ไม่เพียงแต่เพราะว่าอยากจะลอยกระทง แต่การที่ใจนั่งรอเทศกาลนี้ให้วนมาถึง นั่นเป็นเพราะใจรอที่จะได้ถ่ายรูปโคมลอย ที่หลังๆ เป็นที่นิยมของผู้คนมากกว่าลอยกระทงลงน้ำเสียอีก น้อยเพื่อนสาวของใจ หนึ่งในสมาชิกเครือข่ายท่องเที่ยวเชียงของ ตัวตั้งตัวตีผลักดันให้มีกิจกรรมลอยโคมนับพันดวงข้างแม่น้ำโขงทุกเทศกาลลอยกระทง บอกข่าวคราวนี้มาอยู่หลายสัปดาห์ ก่อนที่ใจจะควักเงินไม่กี่บาทช่วยซื้อโคมไปสิบอัน รวมกับคนอื่นๆ ที่ช่วยเหลือกันซื้อโคมอีก 999 ดวง
ในค่ำคืนนั้น ผู้คนเป็นจำนวนมาก ทั้งไทยและฝรั่ง จะได้รับโคมแบบแจกฟรี เพื่อร่วมปล่อยมันในช่วงเวลาสามทุ่มของวันลอยกระทง ฝรั่งหลายคน งงๆ ทำไมแจกฟรี พอๆ กับงงว่ามันมีไว้เพื่อทำอะไร บ้างก็ว่าปล่อยให้งาม บ้างก็ว่าเพราะว่าเอาไว้อธิษฐาน บางคนก็อธิบายไปว่า เพราะปล่อยให้ทุกข์โศกของตนเองลอยละล่องไปบนฟ้า … ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เก่า ใหม่ ในเวลานี้ไม่สำคัญเท่ากับความสนุกสนานที่อยู่ตรงหน้าเสียแล้ว…
สามทุ่มตรง หลังจากที่รับโคมและยืนรอกันอยู่สักพัก พลุสามนัดถูกจุดขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าให้ทุกคนเริ่มจุดดวงไฟที่ใต้ในโคมนั่น ก่อนที่จะปล่อยร่วมกันทีละดวง สองดวง สามดวง ….จนสว่างทั่วท้องฟ้า หลายคนอดรนทนไม่ไหว ปล่อยโคมเร็วไป ควันยังไม่มาก ก๊าซยังไม่พอที่จะผลักให้โคมพุ่งขึ้นท้องฟ้า โคมก็จะร่วงหล่นตรงหน้า ต้องวิ่งเอากลับมายืนรอให้มันพอจะปล่อยได้กันใหม่
เด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ไม่ได้สนใจที่จะรับโคมไปจุดด้วยตนเอง แต่พวกเขารวมตัวกันอยู่เหนือลม ห่วงจากผู้คนหลายร้อยนั่นอยู่หลายช่วงตัว คอยรับโคมที่ร่วงหล่นเพราะบินขึ้นไม่ไหว จับมันมารอให้ก๊าซเต็มโคมพอประมาณ แล้วก็ปล่อยให้ความทุกข์ของคนก่อนหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้า ลอยไปไหนต่อไหน ไม่กลับมา….เมื่อโคมลอยขึ้น ก็ปรบมือหัวเราชอบใจกับภารกิจของตัวเอง
ดูไปดูมา ใจก็ว่าเหมือนยอดมนุษย์ ว่าแล้วใจก็รีบรุดวิ่งไปยังจุดที่เด็กชายเหล่านี้ยืน บอกว่า…. “น้องรอพี่ก่อน ขอถ่ายรูปหน่อย”
ใจเดินวนไปเรื่อยๆ ขอเขาถ่ายรูปไปทั่ว ก้มๆ เงย ๆ คุกเข่ากับพื้น เพื่อให้เห็นเท้าของคนยืนปล่อยโคมอยู่นานร่วมชั่วโมง จนกระทั่งโคมถูกปล่อยกันไปจนหมด ใจเพิ่งมารู้สึกว่า…ยังไม่ได้ปล่อยโคมกับเขาสักดวง ใจกลับบ้านมาพร้อมกับภาพจำนวนหนึ่ง ในตอนหลังก็ส่งมันต่อไปให้เพื่อน ที่ขอเอาไปรวมกับช่างภาพคนอื่นๆ เพื่อใช้โปรโมทและสรุปงานของกิจกรรมเครือข่ายท่องเที่ยวเชียงของกันต่อไป
ก่อนส่งรูปให้เพื่อน ก็ไม่รีรอที่จะออกตัวก่อน ..รูปใจไม่เหมือนใคร เพราะว่าใจถ่ายในแบบที่ใจถนัด ที่สำคัญ กล้องไม่ได้คุณภาพสูงที่จะถ่ายได้ยอดเยี่ยม รูปโคมลอยบนท้องฟ้านับร้อย ใจก็เก็บได้น้อย เพราะคอยแต่สนใจโคมบนพื้นและในมือของผู้คน
แม้จะแอบคิดอยู่ในใจว่า ผู้คนจะรอเทศกาลลอยกระทงเพราะอยากจะลอยโคมกันไหม เพราะดูเหมือนว่ามันจะมาพร้อมๆ กันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พอๆ กับความห่วงใยเพราะกลัวไฟไหม้เพราะโคมลอยไปตกบนหลังคาบ้านใคร….ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น แต่ดูเหมือนใครๆ ก็ยังให้ความสนใจเทศกาลลอยกระทงที่มีโคมลอยกันอยู่ตลอดเวลา รวมถึงตัวใจที่มีโอกาสได้ถ่ายรูปเทศกาลลอยโคมเป็นหนแรกเช่นกัน
บางที ใจก็ดีใจ ที่ตัวเองได้ทำอะไรเป็นครั้งแรก ใจว่าความรู้สึกนั้นมันแปลกในอก…เราจะไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนั้นจะเป็นอย่างไร จนกว่าจะได้ลงมือทดลองทำ เช่นเดียวกันเราจะมีโอกาสได้ทำมันอีกไหม และเมื่อไรที่จะได้ทำ มันจะเป็นคำถามที่ตามมาเป็นเงา และแม้ผลแห่งการกระทำจะไม่ได้ดั่งใจไปเสียหมด แต่สุดท้ายแล้วใจก็ยังเชื่อเสมอว่า …ได้ลองผิดลองถูก ได้ลงมือทำ ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเสียเลย…
คนบางคนนั่งกลัวอยู่เสมอว่าจะลองทำอะไรครั้งแรก แต่คนบางคนกลับออกเดินทางค้นหา … ครั้งแรก…ในชีวิตของตัวเองอยู่ตลอดเวลา ขึ้นต้นด้วยลอยกระทง ตรงกลางเป็นโคมลอย ลงท้ายเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้…. หนีกันไปดื้อๆ แบบนี้อยู่เรื่อยแหละ แวะไปดูภาพกล้องกระป๋องของใจเก็บภาพโคมลอยทั้งหมดได้ที่ http://www.flickr.com/photos/jaispace/sets/72157622725249486/
Related PostDiscussion4 comments for “ลอยกระทง”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
กะว่าจะปล่อยโคมลอย แถวๆบ้านพักเหมือนกัน แต่กระแสลมแรงมาก กลัวลอยไปติดหลังคาบ้านใครเอาจะยุ่ง ส่วนกระทงก็ลองในกะละมังแทน 555+
ไม่ได้ลอยทั้งโคมและกระทงมาเกือบสิบปีแล้ว เหงา
ใช่ที่เชียงใหม่เปล่าอ่า
ได้ไปปล่อยโคมอยู่เหมือนกัน อิอิ
หนุกหนานๆ
แวะมาเจิม ต่อท้ายนายเดย์ ตาเดย์มาเจิมทุกบล็อกเลยนะ อิอิ ^_^