เพื่อนน้อยบอกใจว่าให้แวะเวียนไปถ่ายภาพหน้าร้านข้าวซอยน้ำหน้า ข้าวซอยที่มีเฉพาะที่อำเภอของเรา ก๋วยเตี๋ยวใส่เครื่องคล้ายๆ กับน้ำพริกอ่องแต่รสชาติเยี่ยมยอดกว่ามาก เพราะที่หน้าร้านข้าวซอยที่ว่ามีหลักกิโลยักษ์ที่ทางร้านเพิ่งจะสร้างมันเอาไว้ให้ผู้คนสังเกตได้ง่าย
น้อยบอกทางขับรถที่ลัดเลาะเข้าไปในซอย หาใช่ติดถนนใหญ่ในตัวอำเภอไม่… น้อยบอกว่าให้ขับไปเรื่อยๆ เห็นหลักกิโลยักษ์นั่นเมื่อไรก็ให้หยุด เจ้าหล่อนบอกมาแบบนี้ …
“ร้านป้าอ่อน” ไม่เป็นที่รู้จักสำหรับใจและเจ้าเอ๋ ลูกพี่ลูกน้องที่นิยมชมชอบข้าวซอยน้ำหน้าเหมือนกัน แต่เป็นร้านยอดฮิตติดอยู่ในหัวใจของน้อย เพื่อนสาวเจ้าของบริษัททัวร์ที่ลง lonely planet อยู่ในปัจจุบัน
วันก่อนเข้าไปตลาดในเวียง (เวียงคือชื่อตัวอำเภอแถวบ้าน) ด้วยธุระปะปังที่ต้องไปพิมพ์โลโก้ติดตุ๊กตาที่มีเพื่อนฝูงสั่งไปไว้ใช้ในเทศกาลปีใหม่ที่ใกล้จะมาถึง
ระหว่างทางใจแวะถ่ายรูปสองสามจุดเพื่อระบายอารมณ์หม่นหมองในช่วงนี้ หนึ่งในนั้นคือร้านขายของจำพวกอุปกรณ์จิปาถะ ตั้งแค่เคียวเกี่ยวข้าว โซ่ขนาดเล็กใหญ่ ไปจนถึงเสื้อกันฝนและหมวก
ร้านเก่าแก่ที่ใจเห็นมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่เคยมีโอกาสแวะเวียนไปถามไถ่และซื้อของมาใช้งานเลยสักครั้ง
ข้อความต่อไปนี้ใจจะเขียนเพื่อตอบโจทย์ของใครบางคนที่เคยถามไถ่ใจเอาไว้ใน comment หลังจากที่พยายามจะตอบใน comment แต่ดูเหมือนเนื้อที่มันจะน้อยเกินไปที่จะตอบให้ครบถ้วนจำนวนความที่อยากจะบอกออกไป
คำถามที่ว่า “สงสัยมานานว่าใจถ่ายรูปคนในระยะใกล้ได้อย่างไร?”
ใจเองไม่ใช่ช่างภาพมืออาชีพ ใจเองยังวัดแสงไม่รู้เรื่อง อย่างมากก็แค่โหมดอัตโมมัติยกแล้วถ่ายไม่ได้สนใจอะไรนอกเหนือจากภาพที่อยู่ตรงหน้า ใจถ่ายมันมาเป็นจำนวนมาก และเลือกภาพที่ใจคิดว่าโดนใจที่สุดเอามานั่งดู…
หั่นผมสั้นเสียจนเคยชิน วันนี้แม่บอกว่าให้ลองไว้ผมยาวดูอีกสักครั้งสิ จะได้ดูเป็นผู้หญิงกับเขาบ้าง แม้จะเห็นด้วยกับแม่อยู่ไม่น้อยว่าผมยาวกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นผู้หญิง แต่บางทีใจก็หาข้ออ้างมาให้เหตุผลว่าผมก็ไม่ได้เป็นเครื่องวัดและตัดสินใจสิ่งที่อยู่ข้างในเลยสักนิด อันที่จริงแม้จะรู้ว่ามันก็เป็นความจริง แต่ก็นั่นแหละ มันก็เป็นเพียงเหตุผลที่ใจยกมาประกอบด้วยเพราะใจไม่เคยจะอดรนทนไหวให้ผมยาวเลยได้สักนิด
เอาเข้าจริงๆ พอได้ยินแม่พูด ใจก็อยากจะลองทรมานสังขารไว้ผมยาวกับเขาสักครั้งดูเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ใจว่าความคิดที่จะไว้ผมยาวมันแล่นผ่านมาในห้วงความคิดของใจหลายครั้งหลายครา แต่สุดท้าย…ในรอบสองสามปีมานี้ ใจแทบไม่ได้มีผมยาวมาถึงบ่าและไหล่เลยสักครั้ง
Recent Comments