Photo
มันนี่แวะเวียนเอารูปมันนี่ไปแปะไว้ที่ facebook เสียส่วนใหญ่ จนใครหลายคนเริ่มถามหา…สภาพของมันนี่ในวัย 3 ปีเป็นอย่างไรบ้าง ใจก็เลยนั่งเอารูปมันนี่ในช่วงสองสามวันมานี้มาแปะไว้ในนี้บ้าง ในช่วงเดือนที่ผ่านมา มันนี่แทบจะไม่ห่างไปไหนจากใจเลย วันไหนที่ใจออกจากบ้านไปไกล อย่างเช่นไปเชียงใหม่ มันนี่ถึงกับอ้วก ทำให้หลายคนเริ่มเป็นห่วงว่า หากใจต้องไปจากมันนี่จริงๆ อีกครั้ง จะทำอย่างไรกัน แต่ดูเหมือนว่าความกังวลดังกล่าวจะไม่ได้หนักหนาอะไร พอผ่านไปหลายวันเข้ามันนี่ก็กลับมาเล่นเหมือนเดิม มันก็เหมือนคนอกหักกระมัง พักแรกจะตายเสียให้ได้ บอกว่าเจ็บแทบตาย แต่ก็สุดท้ายไม่เห็นจะมีใครตายเพราะอกหักสักที ยกเว้นเสียว่าอกหักแล้วทะลึ่งจะฆ่าตัวเองให้ตาย…
นานวันเข้าเจอของใหม่ รักเก่าก็กลายเป็นอดีต ที่ไม่เคยคิดจะสนใจเสียด้วยซ้ำ …มันนี่ก็คงเหมือนกัน พักนี้มันก็คงจะติดของใหม่อย่างใจอยู่บ้าง พอใจทิ้งมันไป เดี๋ยวมันก็กลับไปหาพี่สาวอยู่ดี ..
ใจเองก็ยอมรับว่า ตัวเองเริ่มเคยชินกับการใช้ชีวิตร่วมกับหมาสี่ตีนตัวนี้บ้างแล้ว ต้องคอยป้อนอาหารทีละเม็ด สอนให้มันอ้าปากงับอาหารที่ใจโยนไปให้ทีละเม็ด ต้องคอยเทนมจากกล่องให้มันในตอนเช้า เช็ดปากและเช็ดหน้าหลังทานข้าวเสร็จ จับมันมาอุ้มบ้างเวลาโดนแม่บอกว่าทำไมไม่สนใจมันเลย
กลางคืนก็ปล่อยให้มันนอนทับผ้าห่ม เช้ามาก็เห็นมันมานอนอยู่ใต้ผ้าห่มอยู่เหมือนกัน … พี่สาวกับแม่เคยพูดเอาไว้ตอนใจมาแรกๆ ว่า “มันนี่เอ๊ย ตื๊อเท่านั้นนะที่ครองโลกเดี๋ยวน้าใจก็ยอม อย่ายอมแพ้นะ” นานๆ เข้า พอเขาเห็นว่าใจยอมๆ มันนี่เข้าบ้างแล้ว พี่สาวกับแม่ก็หันมาเปลี่ยนเป็นประโยคที่ว่า “นี่ไง รักแท้แพ้ใกล้ชิด”
สงสัยถ้าใจไปจากมัน..สักวันใจก็คงจะคิดถึงประโยคอื่นบ้าง.. “คนเรามักจะไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่อยู่ข้างๆ กว่าจะรู้ตัวอีกครั้งก็ค้นพบว่ามันไปอยู่ซะห่างไกล….สายไปเสียแล้ว” เอ๊ะ.. นี่พูดถึงเรื่องหมาใช่ไหมนี่??? Random Posts Discussion3 comments for “มันนี่”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ตอนนี้ตัวกระผมเองก็ติดกับเจ้าโอเลี้ยง หมาพันธุ์ดัชชุนตัวยาวเหมือนกัน หมาน่ารักจังครับ
เห็นแล้วอยากเลี้ยงบ้างจัง
รักมันนี่