มวยสด

By jai ⋅ October 17, 2009 ⋅  Print ⋅ Post a comment

“ใครอยากจะต่อย ขึ้นบนเวทีเลยครับ” เสียงโปรโมเตอร์เจ้าของงานวัดข้างๆ บ้านแบบ 5 คืนติด ที่ทำหน้าที่เป็นผู้พากย์มวยไปในตัวบอกเด็กหนุ่มวัยเสียงทุ้ม ที่มีใจรักศิลปะที่ทำให้เนื้อตัวของเขาเขียวช้ำได้

ปีที่แล้วใจแวะไปที่งานวัดที่โปรโมเตอร์รายเดียวกันนี้จัดบนพื้นที่เดียวกัน ใจได้เห็นภาพของการประกาศหาเด็กหนุ่มให้ขึ้นมาชกแบบไม่ได้จัดเตรียมไว้ก่อนเหมือนเวทีมวยส่วนใหญ่

หนนี้ใจได้ความรู้เพิ่มเติมว่า แทบทุกคืนโปรโมเตอร์รายนี้จะหามวยสดมาขึ้นชกให้ผู้ชมได้โยกหัว และโยกตัวเชียร์สีน้ำเงินและสีแดงที่ตัวเองชื่นชอบ

มีเพียงคู่สองคู่เท่านั้นที่สมัครใจจะวัดฝีไม้ลายมือเตะต่อยกันก่อนล่วงหน้า ขณะ ที่นักมวยทุกคู่พกเพียงฝีมือและหัวใจเสียเงิน 20 บาทเป็นค่าผ่านประตู หลังจากนั้นก็รอให้โปรโมเตอร์ประกาศเรียกว่าใครอยากจะขึ้นชก ใจกล้าหน่อยก็กระโดดขึ้นเวที รอให้ชายหนุ่มคนอื่นขึ้นไปเปรียบเทียบความสูงน้ำหนักและหน่วยก้านกันแบบเห็น โดยมีสักขียพยานเป็นทั้งกรรมการและชาวบ้านที่ยืนอยู่ข้างล่างเวที

โปรโมเตอร์เตรียมกางเกงสีน้ำเงินและแดงให้ฝ่ายละตัว พร้อมนวมสำหรับชกบนเวที นี่เป็นสิ่งที่เด็กหนุ่มแถวบ้านทราบดีว่า เขาเพียงพกเอาฝีมือเข้ามาที่ข้างเวที ที่เหลือทีมงานจัดการให้หมด โชคร้ายก็เจ็บตัวกลับบ้าน โชคดีก็มีเงินติดตัวกลับไปในกระเป๋า พร้อมชื่อเสียงเล็กน้อยให้เด็กหนุ่มแถวนั้นได้รู้ฤทธิ์เดชของตัวเองอยู่บ้าง

เด็กหนุ่มเหล่านี้หน้าตาอ่อนเยาว์ ใจพอเดาได้ไม่ยากว่า หากใจแต่งงานเร็วเขาก็จะวัยไล่เลี่ยกับลูกชายของใจเป็นแน่ หาใช่ใจอ่อนเหมือนหน้าตา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ทั้งรักการเตะต่อย อยากหาลำไพ่เลี้ยงตัว หรือเพราะอยากจะเด่นจะดัง โปรโมเตอร์ผู้จัดงานก็ให้เหตุผลว่า เวทีผ้าใบแห่งนี้เปิดโอกาสให้พวกเขาได้แสดงออกต่อหน้าผู้คนอย่างมีกฎระเบียบแทนที่จะหลุดออกนอกกรอบไปชกต่อยกันนอกงาน หัวแตกเลือดอาบขึ้นโรงขึ้นศาลกันไปหลายคู่

จนถึงคืนนี้มวยสดผ่านพ้นไป 3 คืนแล้ว ไม่มีทีท่าว่านักมวยหน้าอ่อนจะร้างเวที เสียงเพลงที่มีปี่ให้จังหวะอยู่ตลอดเพลง ยืนเงี่ยหูฟังก็รู้ว่าเป็นเสียงเพลงประกอบการต่อยมวยยังดังก้องไปทั่วหมู่บ้าน…

คืนหนึ่งของงานวัด ใจมองตามเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่เดินผ่านไปยังด้านข้างเวทีมวยอีกฝั่งหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะหน้าตาที่ผิดแผกจากเด็กหนุ่มแบบที่ใจเรียกว่า “บ้านนอก” รวมทั้งรสนิยมในการแต่งตัวที่ได้เห็นก็อดคิดเสียไม่ได้ว่า เรียบง่ายแต่ดูดีเสียจริง

กว่าจะเรียกสติกลับคืนได้ ก็ต่อเมื่อได้เห็นเด็กหนุ่มกระโดดขึ้นเวทียืนรอให้ผู้ท้าชิงขึ้นไปเปรียบมวยกับเขา เวลาผ่านพ้นไปหลายนาที ใจแอบยืนลุ้นว่าใครจะเป็นคู่ชกกับเขา….เสียงโปรโมเตอร์ประกาศว่า “ไม่เป็นไรไอ้หนุ่มน้อย รอก่อน เดี๋ยวจะหาคู่ให้ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ต่อย”

ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด แต่ใจว่าไม่ใช่เรื่องหน้าตาที่ทำให้หนุ่มน้อยของใจไร้คู่ชกในค่ำคืนนั้น …ใจเองไม่ทราบผลหลังจากนั้นว่ามีใครที่อยากจะชกกับเขาไหม เพราะมวยสดผ่านพ้นไปได้เพียงยกสองของคู่ที่หนึ่ง ตาของใจก็เริ่มปรือ อากาศเย็นๆ ในช่วงปลายฝนต้นหนาวเรียกร้องให้ใจกลับบ้านแทนที่จะตากน้ำค้างทั้งคืนรอให้มวยจบและปิดงานเช่นนี้

ใจเองไม่ได้แวะเวียนไปดูมวยสดอีกเลยหลังจากคืนนั้น ต่างกับผู้เป็นพ่อที่ออกนอกบ้านในยามค่ำคืนเป็นเวลา 3 คืนติด เหตุผลมีเพียงอย่างเดียวที่พ่อเสียเงิน 60 บาทแล้วกับค่าบัตรผ่านประตูสู่งานวัดข้างบ้าน นั่นเป็นเพราะ พ่อชอบมวยที่พ่อพูดติดปากมาหลายวันแล้วว่า “เด็กมันต่อยกันจริงๆ” … แค่นี้เอง … นิยามมวยสดที่ใจกำลังพูดถึง

Related Post

• งานวัดรุ่นใหม่ (4)

Tags: งานวัด, มวย, มวยสด