Music
เพราะอะไร…วันนี้ไม่ใช่วันวาเลนไทน์ แถมยังเป็นวันกลางเดือนที่ผู้คนตื่นมาพร้อมความฝันอยากจะถูกรางวัลที่ 1 สักครั้งในชีวิต ใจเองตั้งใจอยากจะเขียนเรื่องราวอะไรมากมายในหน้า blog ของตัวเอง แต่เอาเข้าจริงๆ ก็เขียนอะไรไม่ออกมากนัก อาจจะเพราะหัวสมองเต็มไปด้วยเรื่องราวหลายอย่าง แต่ใจกลับไร้ความสามารถในการที่จะหยิบมันออกมาถ่ายเป็นตัวหนังสืออย่างที่อยากจะให้เป็นได้ ใจเริ่มรู้สึกได้ว่า หลายวันมานี้ ตัวเอง “เหงา” ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ที่อยู่ดีๆ ก็เห็นความเหงาคืบคลานเข้ามาครอบครองหัวสมองทั้งสองซีก พอๆ กับกัดกร่อนหัวใจไปทีละนิด
เพื่อนสาวคนหนึ่งให้นิยามกับตัวใจว่า “ตัวแกมันเหงาเกินไป” บางคนยกให้ว่า “แม่สาวขี้เหงา” ใจว่าเราจะรู้สึกเหงาได้ โดยไม่ต้องรอให้ฝนตกอยู่ตรงหน้า ไม่ต้องรอให้หมอกลงหนา แล้วเราจะรู้สึกว่า ทำไมมันเหงา…อย่างนี้ แม้บางครั้งอาจจะมีคนนั่งลงอยู่ข้างๆ กัน มีไหล่ให้ซบ แต่เราก็ยังรู้สึกเหงาได้เช่นกัน…ความเหงาไม่เคยเข้าใครออกใคร ใจเชื่อเช่นนั้น บางทีก็หาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมถึงเหงา…ก็เพราะมันเหงา…เราไม่เคยหาเหตุผลได้ว่าเพราะอะไร เมื่อเหงา ใจเลยนั่งมองหาวิธีแก้เหงาแบบฉบับที่ตัวเองถนัดที่สุด ว่าแล้วก็เลยเสียเวลาไปกับการฟังเพลงคลายเหงา กว่าจะรู้สึกตัวอีกที ฟ้าก็มืดเสียแล้ว วันนี้มีเพลงของพี่ป้างวนมาให้ฟังแก้เหงาด้วย .. ฟังแล้วแทนที่จะรู้สึกดี .. แต่ทำไมมันถึงเหงาอย่างนี้ก็ไม่รู้…. เพราะอะไร…. เธอเคยถามกับฉัน ที่ฉันรักเธอ อาจจะฟังแล้วไร้เหตุผล ว่าสิ่งที่ทำให้คนรักกัน อาจจะฟังแล้วไร้เหตุผล ว่าสิ่งทีทำให้คนรักกัน ตั้งแต่วันฉันพบเธอ…ได้เจอแต่สิ่งดีงาม
Random PostsDiscussion4 comments for “เพราะอะไร…”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เป็นกำลังใจให้นะค่ะและมาเหงาเป็นเพื่อน เพราะความเหงาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเราค่ะ ^_^
อดทนหน่อยเดี๋ยวต้นปีหน้าก็หายเหงาแล้ว
ความเหงาไม่เคยเข้าใครออกใคร
ความเหงาเป็นซับเซ็ตหนึ่งของความทุกข์
“ความสุขอยู่กับเราเสมอ ความทุกข์ต่างหากแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป”