มาลัยซีก
สัปดาห์ที่ผ่านมา วัดประจำหมู่บ้านมีคณะทอดกฐินมาเยือน ที่บ้านของใจเลยดูวุ่นวายไปด้วย ไม่ใช่เพราะว่าที่บ้านจะยกขบวนกฐินไปที่วัด แต่เป็นเพราะว่าแม่และสมาคมแม่บ้านวัยทองทั้งหลายเป็นเจ้าภาพช่วยเหลือทำบายศรีสู่ขวัญที่ใช้ในงานทอดกฐิน ทุกคนช่วยออกแรง นอกเหนือจากช่วยออกเงิน ที่หลวงพี่เจ้าอาวาสแจกกระปุกมาให้ช่วยใส่เหรียญเพื่อเอาไปช่วยสร้างอุโบสถหลังใหม่ แทนของเก่าที่สร้างมานานเสียจนคานหักกันเห็นๆ
ใจเองไม่ได้มีฝีมือเหมือนแม่ที่กลายเป็นหัวหน้างานทำบายศรีหลายต่อหลายงานบุญ หลังๆ แม่ชักทำเป็นธุรกิจบ้าง หากมีใครแต่งงานแม่ก็รับทำให้หากเจ้าภาพมาจ้างวาน

กลับมาหนนี้ใจได้เห็นแม่นั่งทำบายศรีกับคนแก่ๆ อีกจำนวนมาก แถมยังเป็นแบบที่แม่เองก็ยังไม่เคยทำมาก่อน ที่บ้านเลยรกไปด้วยเศษใบตอง ดอกไม้ และอีกสารพัดจะเครื่องมือการทำบายศรี
ใจกับพี่สาวต้องคอยเก็บกวาดหลายวันติด เพราะบายศรีใช้เวลาเกิน 4 วันในการลงมือทำ เล่นทำเอาคนทั้งบ้านเหนื่อยกันไปตามๆ กันเลยทีเดียว


นอกเหนืองานเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟของว่าง และคอยใส่ด้ายกับรูเข็มให้กับคนแก่แล้ว ใจยังมีโอกาสได้ช่วยร้อยมาลัยซีกสำหรับพันที่ยอดของบายศรีด้วย
ถึงแม้ใจจะเคยเรียนพวกเย็บแบบ ร้อยมาลัยมาในช่วงม.ต้นอยู่บ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะใช้งานมันอยู่เป็นประจำ ช่วงวัยสาวเอ๊าะ 15 เพิ่งผ่านไปหยกๆ 16 เพิ่งจะหย่อนๆ ใจชอบไปสอยเอาใบมะยมข้างบานกับดอกชบาหนูมาร้อยมาลัยเล่นอยู่เสมอ หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้หยิบมารื้อฟื้นความสามารถอีกเลยจนกระทั่งงานกฐินหนนี้


ใจใช้เวลาถึง2 วันเต็มในการร้อยมาลัยซีกขนาดจิ๋วถึง 7 ชิ้น กว่าจะเสร็จสิ้นและนำมันมาผูกไว้กับที่ที่มันควรจะอยู่
พองานเสร็จ ยืนดูก็นึกชื่นชมในตัวเองเหมือนกัน นานๆ จะได้วัดฝีมือกุลสตรีกันบ้าง เพราะงัดมาก็ใช้ได้เหมือนกันนี่หว่า….ยังขายออกกันได้มั่งล่ะน่า 555
Random Posts
|
รับรองต้นปีหน้าคุณแม่ต้องได้ทำบายศรีที่ดีและสวยที่สุดแน่ๆเลย หุ หุ……