ต้นเดียว
เมื่อวานน้อยชักชวนไปดูชาวบ้านอีกหมู่บ้านหนึ่งเตรียมงานต้อนรับ จุลกฐินที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ขณะที่น้อยมีธุระในการเอากล้องถ่ายรูปไปให้พี่สาวที่บังเอิญโยกย้ายสถานที่สัญจรไปทำงานที่วัดนั่นพอดิบพอดี
ชาวบ้านไทลื้อแบ่งพวกกันอย่างชัด คือ พวกผู้ชายและพวกผู้หญิง … แต่ก็เพราะว่าแบ่งกันทำงานในอย่างที่ตัวเองถนัด ฝ่ายผู้หญิงนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ทางซ้ายมือ เห็นได้ชัดเมื่อเราขับรถเข้าวัดไป ขณะที่บางส่วนกระจายกันอยู่ตามศาลาขนาดเล็กที่ขนาบข้างต้นไม้อยู่

ในมือของผู้หญิงถือก้านไม้ไผ่ขนาดเล็กเหมือนไม้เสียบลูกชิ้นแต่ยาวกว่าสองเท่า อีกข้างหนึ่งของมือใช้กระดาษว่าวสีสันสดใสพันไปรอบๆ ไม้ไผ่นั่น ของชนิดนี้เมื่อตกแต่งเสร็จจะกลายเป็นไม้สำหรับเสียบธนบัตร ในงานถอดกฐินนั่นเอง
ขณะที่ฝ่ายชายเกิน 20 คน นั่งและยืนอยู่ใต้ต้นไม้เพียงต้นเดียว ในหนแรกใจก็สะดุดตากับรูปร่างของต้นไม้ รูปทรงของมันเตะตา พอๆ กับขนาดของมันที่ช่วยให้ร่มเงากับผู้คนได้หลายสิบคนได้

ยิ่งเมื่อเดินออกห่างมา และหันกลับไปมอง ภาพของต้นไม้ที่ว่าก็น่ามองยิ่งขึ้นเรื่อยๆ … อดใจไม่ไหวเลยยกกล้องมาถ่ายภาพซะเลย
ลืมเรื่องผู้คนเตรียมงานกฐินเสียหมด เพราะหัวสมองเอาแต่คิดถึงเรื่องต้นไม้ต้นนี้ โฮะโฮะ

Related Post
|
ทอดกฐินใช้น้ำมันปาล์มถึงจะอร่อยนะ จิ้มน้ำพริกแล้วสุดยอด