บ่นระหว่างที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอน มือข้างหนึ่งกำลังใช้หวีแปรงผมในรอบหลายวันอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ในหัวสมองของใจก็คิดไปว่า “นี่ตูคิดผิดคิดถูกที่กลับมาเมืองไทยนะนี่” ว่าก็ว่าเถอะ ไม่ได้นั่งอยู่หน้าคอมฯ เพื่อบ่นโน่นบ่นนี่อย่างที่อยากจะทำเสียนานแล้ว กลับมาดูข้อความที่เขียนใน blog ของตัวเองอีกที “ไหง หลายวันมานี้ พอส่งต้นฉบับให้กับสำนักพิมพ์เสร็จ และรอให้เขาตอบกลับมาว่าจะให้แก้ไข ผิดพลาดหรือรอคอยกันต่อไป ใจก็เริ่มฟุ้งซ่าน
ความว่างเป็นที่มาของความฟุ้งซ่าน …คนเคยมีอะไรให้ทำ แล้วไม่มีอะไรให้ทำ มันก็จะฟุ้งซ่าน… อย่างที่ใครเขาว่าเอาไว้ไม่มีผิดเพี้ยน พอฟุ้งซ่าน เรื่องสารพัดจะผุดขึ้นมาให้ขบคิด…ใจกำลังคิดว่า…เราจะกลับไปทำงานประจำกันอีกสักพักดีไหมน้อ… หรือว่ารอให้เวลาผ่านไปอีกนิดเดียว เดี๋ยวก็ถึงเวลากลับไปที่โน่น…แต่เอ๊ะ แล้วเราจะยังไงต่อไปนี่มันอีกหลายเดือนอยู่นา…ฟะ…เอาแล้วสิ รู้งี้ต่อวีซ่าเสียตั้งแต่ก่อนมาก็สิ้นเรื่องไปแล้วนะนี่ ตอนนี้ใจยังหาข้อสรุปให้กับตัวเองไม่ได้ แม้จะรู้ว่ามีกำหนดจะกลับไปเมลเบิร์นในช่วงต้นปีหน้า แต่ว่าระยะเวลาสามสี่เดือนนับจากนี้ ก็เป็นช่วงเวลาที่นอกเหนือจากรอคอยแล้ว ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะทำอะไรให้ชีวิตไม่น่าเบื่อเพราะความว่างงาน และถือเป็นหนแรกในชีวิตที่ใช้ชีวิตแบบไม่ได้ทำงานยาวนานขนาดนี้มาก่อน นั่งคิดเรื่องว่าจะทำอะไรดีในช่วงหลายเดือนนับจากนี้ จนเผลอแป๊บเดียว ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองจะครบ 32 ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า … พักนี้เอาหัวสมองไปคิดเรื่องอื่นเสียจนลืมว่าใกล้ถึงวันเกิดของตัวเองแล้ว เกิดมาก็เพิ่งจะครบ 32 กับใครเขาก็หนนี้ …. แต่หัวจิตหัวใจยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางเลยแฮะ ไม่ได้แล้วล่ะ ต้องหาอะไรที่ทำให้แรงบันดาลใจมันกลับมา และไม่ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ ทำอะไรดีว้า…… อ้ะ หนีไปหลวงพระบางกับเพื่อนดีไหมนี่….เอาซักสิบวัน ให้หายเบื่อและกระเป๋าฉีกกันไปข้างนึงแล้วค่อยกลับมาบ่นใหม่…โฮะโฮะ Random PostsDiscussion3 comments for “บ่น”Post a comment |
จะสามสองแล้วรอต้าบ
โห อย่าง….55
สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้าคับพี่ใจ
อายุเท่ากันเลย
เลขข้างหลังนะ ^ ^
32 ยังครบ 32 ประการและกำลังจะมีความสุขมาเยือนเร็วๆนี้ HBD ล่วงหน้า มีความสุขมากๆนะ
ตูอยากแกล้งแมว…