บ่น

ระหว่างที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอน มือข้างหนึ่งกำลังใช้หวีแปรงผมในรอบหลายวันอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ในหัวสมองของใจก็คิดไปว่า “นี่ตูคิดผิดคิดถูกที่กลับมาเมืองไทยนะนี่”
ว่าก็ว่าเถอะ ไม่ได้นั่งอยู่หน้าคอมฯ เพื่อบ่นโน่นบ่นนี่อย่างที่อยากจะทำเสียนานแล้ว กลับมาดูข้อความที่เขียนใน blog ของตัวเองอีกที “ไหง
กลายเป็นเว็บแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวไปเสียแล้วก็ไม่รู้”
หลายวันมานี้ พอส่งต้นฉบับให้กับสำนักพิมพ์เสร็จ และรอให้เขาตอบกลับมาว่าจะให้แก้ไข ผิดพลาดหรือรอคอยกันต่อไป ใจก็เริ่มฟุ้งซ่าน