พื้นที่ข้างบ้านของใจไม่ใหญ่นัก พอให้เราเดินโดยรอบบ้านได้ แต่ไม่มากพอที่จะลงแปลงผักอย่างที่ต้องการได้ แต่กระนั้น มันก็สวนทางกับความต้องการและอุปนิสัยของผู้เป็นแม่ที่ชื่นชอบการปลูกต้นไม้เป็นชีวิตจิตใจ
แม่บอกว่าแม่เป็นคนมือเย็น ใครๆ ก็เห็นว่าเป็นอย่างนั้น ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่มีเลยสักครั้งที่ใจจะไม่เห็นแม่ปลูกผัก ลงต้นไม้ และตัดดอกไม้ไปวัดก่อนวันพระหนึ่งวัน
ใจกลับมาถึงบ้าน พร้อมความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ขณะที่รอบตัวของใจก็มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากมายเช่นกัน อย่างน้อย บ้านข้าง ๆ ก็สร้างเสร็จแล้ว ทั้งๆ ที่ก่อนใจจะเดินทางไปเมลเบิร์น เขาเพิ่งจะรื้อบ้านไม้หลังเก่า ปรับพื้นที่เพื่อรอคอยการปลูกบ้านหลังใหม่
เจ้าของบ้านตัดต้นไม้เสียเกลี้ยง รวมถึงทิวไผ่หลังบ้าน ใจเพิ่งสังเกตเห็นว่าหลังกอไผ่ที่เขาทำลายไปนั้น เปิดให้เห็นวิวภูเขาสูงเด่น เช้าๆ และตกเย็นก่อนตะวันตกดิน ใจกับพี่สาวชอบออกไปยืนมองนอกบ้านเพื่อมองตรงไปยังวิวภูเขาที่ว่า …แอบนึกในใจอยู่เล็กๆ ว่า น่าจะเอากอไผ่ออกไปนานแล้วนะนี่
เคยเขียนถึงเรื่อง “ยางลบ” มาหนึ่งหน แต่ในตอนนั้นจำได้ว่าเขียนถึงหนังยางที่รัดอยู่ปลายดินสอใช้ลบข้อความบนกระดาษ ก่อนลากความยาวสาวความยืดไปถึงประเด็นยางลบจำเป็นของเด็กบ้านนอกอย่างใจ
แต่วันนี้…ใจกลับมาอีกครั้ง กลับมาพร้อมกับยางลบที่ไปเจอด้วยความบังเอิญระหว่างการรื้อค้นเก็บของในบ้านครั้งใหญ่โต จนคนข้างบ้านเริ่มสงสัยถึงความเป็นไปของพวกเรา
ยางลบปากกาสีฟ้าแอบซ่อนอยู่ในกล่องมหาสมบัติเล็กๆ ซึ่งถูกทิ้งไว้ไม่มีใครสนใจ (อันที่จริงเรามีกล่องมหาสมบัติแบบนี้อยู่ทั่วบ้าน) เมื่อเจอมัน ใจก็หยิบขึ้นมามอง พิจารณาอยู่สักพัก กว่าจะถึงบางอ้อว่ามันอะไรในเวลาต่อมา
Recent Comments