ป้อนอาหารมันนี่มันนี่ หมาของบ้าน มีของโปรดอยู่ไม่กี่อย่าง และในจำนวนของโปรดมันนั้นก็กลายเป็นอาหารหลักประจำชีวิตของมันด้วย ของโปรดที่ว่ารวมไปถึง การดื่มน้ำในตอนเช้า กินไข่ในตอนสาย ตกบ่ายกินถั่วฝักยาว ตกดึกกินอาหารเม็ด เพียงแต่ว่ามันเป็นหมาประเภทที่ไม่ยื่นกินอาหารเม็ดเอง มันจะตื่นมากลางดึก เอาเท้าทั้งสองข้างขูดพี่สาว ไม่ก็นั่งจ้องหน้าไปเรื่อยๆ ให้พี่สาวตื่นจากที่นอนมานั่งป้อนอาหารเม็ดให้มัน มันจะเอาก้นนั่งบนตัก ไม่ก็ฟุบแบบสี่ขาราบกับฟื้น ปากงับอาหารเม็ดทีละเม็ดจากมือพี่สาว… ที่บ้านต้องนั่งป้อนอาหารเม็ดให้กับหมาทีละเม็ด นั่นคือความจริงที่เรารับรู้มาตลอด
บางทีพี่สาวก็ขี้เกียจ มันเลยงอน และมันก็จะอดกิน แม้มันจะอยากกินอาหารเม็ดจากมือของใจ แต่ใจก็ไม่รู้จังหวะในการป้อนทำให้มันกลืนอาหารเม็ดในทันทีแทนที่จะเคี้ยวก่อนกลืน เนื่องจากว่าใจป้อนเม็ดต่อเม็ดเร็วเกินไป ขณะที่พ่อกับแม่ไม่เคยป้อนให้มันได้สำเร็จ หลายวันก่อนพ่อลองป้อนอาหารเม็ดให้มันนี่ แต่มันก็ไม่ทาน พ่อเลยเอาอาหารเม็ดเรียงด้านหน้าเป็นทางยาวดูว่ามันจะยอมใจอ่อนทานไหม..แต่ผลก็คือ “ไม่” วันต่อมา มันจ้องและขูดใจจะให้ป้อน แต่ใจกลับเร่งงานหูตูบ มันเลยงอนไม่ยอมทาน ใจขุดพี่สาวออกจากเตียงมาป้อน มันงอนเสียตั้งนานกว่าจะยอมทาน แต่ก่อนจะทาน พวกเราใช้เวลาในการเรียงเม็ดอาหารตรงหน้าเป็นหลายรูป ทั้งหัวใจ วงกลมรอบตัวมัน …. จนถึงตอนนี้ใจรับรู้ได้อย่างหนึ่งจากเรื่องการป้อนอาหารเม็ดให้มันนี่ว่า “เลี้ยงหมาแบบตามใจตั้งแต่ เราจะรู้สึกเป็ดจริงๆ เมื่อมันโต” โธ่ถัง…. Random PostsDiscussion4 comments for “ป้อนอาหารมันนี่”Post a comment |
มีให้ป้อนยังดีกว่า อยากมีแต่ไม่มีให้ป้อนอ่ะ
555555
ผมก็มีหมา มันเป้นหมาอินดี
ไก่ย่างหมูย่าง อาหารเม็ดไม่มีหรอกมันจะกิน
ของโปรดมันคือ แอ๊ปเปิลที่ผมแทะเหลือแค่แกน55
ผมหละกุ้มใจเลย(หมาอินดี้)
กำลังจะได้มะหมามาเลี้ยงเลย อ่านเจอเรื่องมันนี่ ขำดีจังเลยค่ะ