ฟ้าเป็นฟ้า

By jai ⋅ September 2, 2009 ⋅  Print ⋅ Post a comment

อาจจะเป็นเพราะที่บ้านกำลังเข้าช่วงฤดูฝนพรำ ต้นไม้ใบหญ้าเลยออกดอกงอกงาม ตาของใจมองเห็นแต่สีเขียวของใบไม้รอบบ้านต่างกับเมื่อตอนที่ใจจากไปเมลเบิร์นครึ่งปีที่ผ่านมา เพราะกำลังเข้าฤดูร้อนตับแลบ

ดอกบัวของแม่เพิ่งจะร้างดอก กลายเป็นเม็ดบัวอยู่ในกระถางใบไม่ใหญ่ แต่ใบของบัวกลับสูงท่วมหัว ใจเพิ่งสังเกตเช้านี้ว่าแม่กับพ่อเพิ่งซื้อต้นโมกข์ ต้นไม้สุดโปรดของใจมาไว้ที่หน้าบ้านถึงสองต้น รั้วไม้เลื้อยกำลังกลับมาออกดอกชูช่อสีแดงอมม่วงอีกครั้ง แดดแรงกล้ากลับสบายตาด้วยสีของใบไม้ที่แม่หมั่นรดน้ำพรวนดิน ใส่ใจมันอยู่ตลอดเวลา

บ้านของใจพื้นที่รอบๆ มีน้อย ทำให้แม่พยายามใช้สอยพื้นที่อย่างเป็นประโยชน์ แต่มันกลับเต็มไปด้วยต้นไม้มากกว่าคนอื่นที่มีพื้นที่บ้านกว้างกว่าเรา

ใจยังเดินชมต้นไม้รอบบ้านไม่ครบ ยังไม่ได้หยิบกล้องมาถ่ายภาพเก็บไว้อย่างที่เคยทำเสมอเมื่อกลับบ้าน ได้แต่เอากล้องวางข้างๆ ตัว เมื่อมองเห็นอะไรสวยงาม ก็เดินถือกล้องไปยืนอยู่ใกล้ ๆ และถ่ายภาพเก็บไว้

ความสุขของการอยู่บ้านของใจมีไม่มาก หนึ่งในนั้นคือการชมต้นไม้ใบหญ้าของพ่อและแม่ที่ปลูกเอาไว้ รวมถึงต้นไม้ของใจ ที่ซื้อมาปลูก ฝากให้แม่ดูแลมาตลอด

ใจยังอยู่ที่นี่อีกหลายเดือน ยังมีโอกาสเอาต้นไม้ของแม่มาอวดกันแน่นอน

ส่วนตอนนี้แวะเอาสีของท้องฟ้าที่บ้านมาฝากกันก่อน… กลางวันแดดร้อนแรงก็จริง แต่มันเผยให้เราเห็นสีท้องฟ้าที่เรียกได้ว่า “ฟ้าเป็นฟ้า” ชัดเจนยิ่งนัก

ใจมักจะนั่งอยู่ข้างหน้าต่างที่มีเหล็กเด็ดรูปร่างแปลกกั้นเอาไว้อยู่เสมอ มันเป็นมุมที่มีโต๊ะให้นั่งวางโน้ตบุ๊กของใจได้ แถมยังอยู่ใกล้เต้าสำหรับเสียบปลั๊กได้ถนัด หากใจกลับบ้าน แม่มักจะจัดการทำความสะอาดมุมนี้เอาไว้รอให้ใจได้วางคอมพิวเตอร์เสมอ

กลางวันลมจะพัดเข้าทางหน้าต่าง หากหนังตาหย่อน เพราะหนังท้องตึงจากมื้ออาหารของแม่ ใจก็มักจะล้มตัวลงนอนที่โซฟาข้างๆ กัน

จากมุมนี้ใจยังมองเห็นสีท้องฟ้าได้ชัดเจน มองเห็นแมวนอนที่ขอบกำแพงด้วยเช่นกัน … แดดแรงก็จริง แต่ใจก็ค้นพบว่า

อย่ากลัวแดดแรงเลย อย่างน้อยเราก็ได้มองเห็นฟ้า…. ใช่ไหม??

Related Post

• ยามฟ้าใกล้ไร้แสง (6)

Tags: ฟ้า