ฟ้าเป็นฟ้า

อาจจะเป็นเพราะที่บ้านกำลังเข้าช่วงฤดูฝนพรำ ต้นไม้ใบหญ้าเลยออกดอกงอกงาม ตาของใจมองเห็นแต่สีเขียวของใบไม้รอบบ้านต่างกับเมื่อตอนที่ใจจากไปเมลเบิร์นครึ่งปีที่ผ่านมา เพราะกำลังเข้าฤดูร้อนตับแลบ
ดอกบัวของแม่เพิ่งจะร้างดอก กลายเป็นเม็ดบัวอยู่ในกระถางใบไม่ใหญ่ แต่ใบของบัวกลับสูงท่วมหัว ใจเพิ่งสังเกตเช้านี้ว่าแม่กับพ่อเพิ่งซื้อต้นโมกข์ ต้นไม้สุดโปรดของใจมาไว้ที่หน้าบ้านถึงสองต้น รั้วไม้เลื้อยกำลังกลับมาออกดอกชูช่อสีแดงอมม่วงอีกครั้ง แดดแรงกล้ากลับสบายตาด้วยสีของใบไม้ที่แม่หมั่นรดน้ำพรวนดิน ใส่ใจมันอยู่ตลอดเวลา

แมวใหม่

แม้ใจจะเกิดมาท่ามกลางหมู่แมวในบ้าน จำความได้ก็ได้รับรู้ว่าที่บ้านแม่กับพ่อชอบเลี้ยงแมว แม่กับพ่อคิดว่าแมวเป็นเหมือนเสือกลับชาติมาเกิด แมวเป็นสัตว์ที่ควรจะให้ความเคารพ ควรค่าแก่การนำมาอยู่ในบ้าน
หลายต่อหลายครั้ง พ่อชอบบอกใจว่า “ดูหางแมวสิ มันม้วนได้เห็นไหม” ใจก็ไม่รู้ว่าทำไมพ่อถึงบอกแบบนั้น แต่มันก็เป็นคำพูดที่ติดหูจนถึงทุกวันนี้

ก่อนใจกลับบ้านนอก แม่กับพี่สาวรายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับจำนวนประชากรแมวในบ้านให้ใจรับทราบว่า มีแมวมาเพิ่มเป็น 4 ตัวแล้วในตอนนี้ เหตุเพราะพ่อไปพบว่ามีชาวบ้านเขาจะทิ้งแมว วันแรกพ่อขนมันมีเพิ่ม 1 วันต่อมาเพิ่มอีก 1 อีกวันเพิ่มอีก 1 รวมแล้วพ่อทะยอยขนแมวที่เขาจะทิ้งเข้าบ้านมาอีก 3 รวมของเดิมอีก 1 เป็น 4 ชีวิต

กลับบ้าน

ระหว่างที่นั่งแท็กซี่ออกจากสนามบินเชียงราย มุ่งหน้าตรงไปยังสถานีขนส่ง เพื่อต่อรถเมล์กลับบ้านด้วยตนเอง ใจเปิดบทสนทนากับคนขับรถแท็กซี่สนามบินแบบสั้นๆ ว่า
“ร้อนแบบนี้ทุกวันเลยเหรอคะ?”
อาจจะเป็นเพราะว่าใจไม่ได้กลับบ้านมานานร่วมครึ่งปี แถมยังอาศัยอยู่ในเมืองที่หนาวเหน็บเกินครึ่งปีกระมัง ทำให้ใจรู้สึกว่าที่บ้าน ร้อนอบอ้าวเสียจนเครื่องปรับอากาศในรถยนต์ไม่ได้ช่วยทำให้คลายร้อนไปได้เลย