My Mind
แก่หากคำพูดที่ว่า “คนแก่มักจะคิดถึงเรื่องเก่าๆ อยู่เสมอ” เป็นจริง ใจก็ว่าใจก็คงจะแก่อย่างที่คนเขาพูดไว้ นั่นเป็นเพราะใจมักใช้เวลาว่างไปกับการนั่งคิดถึงในวัยเด็กอยู่เสมอ รวมถึงเช้าวันนี้ด้วย วันที่ใจไม่ต้องไปเรียนหรือทำงาน… มีเวลาว่างมากพอที่จะปล่อยความคิดไปกับเรื่องเก่าๆ ใจเป็นลูกคนสุดท้องของบ้าน แม่กับพ่อคาดหวังว่าใจจะเป็นลูกชายมาตั้งแต่ยังไม่คลอด แต่เมื่อผ่านพ้น 11 เดือน และคลอดออกมาครบ 32 ส่วน น้ำหนักรวม 3 กิโลกรัมกับอีก 8 ขีด แม่กับพ่อถึงได้รู้ว่า ไก่ในเล้าจะไม่ได้ถูกเชือดฉลองความเป็นชายให้กับลูกของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้น พ่อก็เลี้ยงใจมาเหมือนเด็กผู้ชายไม่มีผิดเพี้ยน พาเข้าป่า เข้านา ยิงไก่ป่า ยิงนกยุง หมูป่า และให้นั่งขัดปืนตั้งแต่ยังเล็ก
ที่บ้านใจทำนา จนถึงป่านนี้ก็ยังไม่เลิกดำนาหน้าฝน นาผืนสุดท้ายมรดกจากตา แม้จะยุให้แม่ขายเพราะทุกปีเราต้องเสียเงินไปเพื่อให้แม่กับพ่อทำนาเพียงเพราะอยากจะทำ และใจก็เชื่อว่ามันไม่คุ้มทุน แต่พ่อกับแม่ก็อยากจะทำ เพราะเห็นว่ามีข้าวเก็บไว้กินได้ทั้งปี… ช่วงหน้าฝนเป็นช่วงที่สนุกที่สุดของชีวิตเด็กของใจ ทุกวันหยุด ใจถือข้อง (ภาชนะที่ทำจากไม้ไผ่เอาไว้ใส่ปลาและปู) และ สวิงออกนอกบ้านกับเพื่อนฝูง ไม่ก็ตามแม่กับพ่อไปที่นา
แม่ทำสวิงขนาดเล็กเหมาะกับตัวให้ใจ เหมือนสวิงประจำตัว ส่วนข้องพ่อก็เป็นคนจัดการสานไว้ให้เหมาะกับการคาดเอาไว้ที่เอวของใจ … ที่นาของใครสักคน ชายคนหนึ่งกำลังออกแรงบังคับคันไถพลิกดินไปมาหลายรอบ เมื่อดินผสมกับน้ำหน้าฝนที่ขังเต็มท้องนา สักพักก็กลายเป็นโคลนเละ เหมาะกับการหว่านและดำในช่วงเวลาอันใกล้ ใจและเด็กอีกหลายคนเดินตามรถไถไปเรื่อย เมื่อคราดของคันไถแหวกดินและน้ำเป็นร่อง ปลาก็โผล่ออกมาให้เราเห็น งานนี้ใครเร็วก็มักจะได้ปลาก่อนเพื่อนฝูง หลายครั้งใจก็หาตะครุบปลาไม่ทัน เลยหันไปใช้สวิงหาปลาในนาที่ยังไม่ได้ไถบ่อยครั้งไป… ตกเย็นใจมักอาศัยเกวียนของชาวบ้านกลับถึงหน้าบ้านเสมอ เนื้อตัวเละเทะ อากาศในยามเย็นทำใจหนาวเหน็บและเหนื่อยล้า ถึงบ้านแก้ผ้ากองไว้ในห้องน้ำ… อีกวันสองวันก็เห็นเสื้อผ้าชุดเปื้อนอยู่ในตะกร้าเรียบร้อย พ่อกับแม่ไม่เคยบ่นสักครั้งว่า ทำชุดเปื้อน แม่กับพ่อไม่เคยว่าสักหนหากใจจะถือสวิงและข้องออกไปท้องนา… และตามพ่อกับแม่เข้าป่า
หลายต่อหลายครั้ง ปลาที่หามาได้กลายเป็นอาหารมื้อเย็นของบ้านไป แม่กับพ่อมักชื่นชมเสมอหากได้ปลามาเต็มข้องใบน้อยของใจ แม้ถึงจะยังงั้นใจก็ไม่เคยกินปลาที่หามาได้ และจนถึงตอนนี้ก็พูดได้เต็มปากว่า “ใจเป็นคนไม่กินปลา” บางทีหน้าฝนนี้… ใจอาจจะออกนากับแม่และพ่อสักหน อย่างน้อยก็เพราะอยากจะลองทำอะไรแบบที่เคยทำในสมัยเด็กบ้าง ใจอยากจะเดินตามคันไถให้ตัวเปื้อนดิน อยากจะลองกลับไปเป็นลูกชาวนา….อีกสักครั้ง ยิ่งพูด ความคิดถึงยิ่งถาโถมเข้ามาอย่างเต็มที่…. มีอีกหลายเรื่องราวที่ใจไม่เคยแม้แต่จะทิ้งวันไว้ข้างหลัง ใจเก็บมันเอาไว้ในความทรงจำของตัวเองเสมอ และมักจะหยิบมันออกมาใช้งานในบางครา วัยเด็กไม่เคยหวนกลับก็จริง แต่ความรู้สึกดีๆ ย้อนกลับมาทำประโยชน์ให้เราได้ตลอดชีวิต จนตอนนี้ใจก็ว่าใจแก่ตัวแล้วจริงๆ … แต่ก็ยังไม่เลิกคิดถึงเรื่องเก่าๆ อยู่อย่างนี้ แต่มานั่งคิดอีกที ดีกว่าแก่แล้วไม่มีความทรงจำอะไรดีๆ ให้คิดถึงเลย… หรือไม่จริง?? Random PostsDiscussion5 comments for “แก่”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เอ๊าา นึกว่าจะมีภาพเจ้ามันนี่อัพเดทในนี้ซะอีก ..แอบคิดถึงมันนี่ล่ะ
ความทรงจำบางอย่างมันกลับมาทำร้ายเราได้ แต่ถึงจะอายุมากขึ้น(เลี่ยงคำว่าแก่ขึ้นอิๆ) แต่นึกไว้เสมอ Young@Heart จะดีเสมอชะเอิงเอย อ้อยอี๋เอียง
จริง ขนาดหนูยังวัยรุ่นอยู่ ยังจำความทรงจำในวัยเด็กแทบจะไม่ได้เลยถ้าไม่เห็นรูปถ่ายอ่ะ 55+
เห็นหัวกระทู้ แล้วรีบคลิกเลย … มันเจ็บอ่ะ
อ่านแล้วคิดถึงวัยเด็กของตัวเองมั่งจัง ถึงแม้จะไม่ได้มีประสบการณ์แบบคุณใจ แต่เชื่อว่าทะโมนไม่แพ้กันเรยค่ะ อิอิ อ่านแล้วยิ้มไปด้วย มีความสุขจัง