หลายวันก่อน ขณะที่ใจนั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่ในร้านอาหารที่ใจทำงานอยู่ ไม่ว่าโทษให้ความหิวหรือความเอร็ดอร่อยจนเกิดเหตุ แต่มันก็ส่งผลทำให้ใจเผลองับเข้าที่กระพุ้งแก้มของตัวเองอย่างจัง ใจร้องเสียงหลงในทันทีที่รู้สึกเจ็บ
ป้าที่ทำงานกะเช้าด้วยกัน นั่งปอกกระเทียมอยู่ใกล้ ๆ เห็นความเป็นไปหมดทุกอย่าง แกยังไม่วางมีดและละมือจากกระเทียมหัวโต ที่ใจไม่เคยเจอจนกระทั่งอายุเกิน 25 เข้าไปแล้ว แกพูดออกมาราวกับเหมือนจะปลอบใจไปกลายๆ โดยที่เขาไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรเลยในชีวิตของใจ
“เห็นไหมใจ ปากเรา ลิ้นเรา เราเองยังบังคับมันไม่เห็นจะได้เลย….”
หากคำพูดที่ว่า “คนแก่มักจะคิดถึงเรื่องเก่าๆ อยู่เสมอ” เป็นจริง ใจก็ว่าใจก็คงจะแก่อย่างที่คนเขาพูดไว้ นั่นเป็นเพราะใจมักใช้เวลาว่างไปกับการนั่งคิดถึงในวัยเด็กอยู่เสมอ รวมถึงเช้าวันนี้ด้วย วันที่ใจไม่ต้องไปเรียนหรือทำงาน… มีเวลาว่างมากพอที่จะปล่อยความคิดไปกับเรื่องเก่าๆ
ใจเป็นลูกคนสุดท้องของบ้าน แม่กับพ่อคาดหวังว่าใจจะเป็นลูกชายมาตั้งแต่ยังไม่คลอด แต่เมื่อผ่านพ้น 11 เดือน และคลอดออกมาครบ 32 ส่วน น้ำหนักรวม 3 กิโลกรัมกับอีก 8 ขีด แม่กับพ่อถึงได้รู้ว่า ไก่ในเล้าจะไม่ได้ถูกเชือดฉลองความเป็นชายให้กับลูกของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้น พ่อก็เลี้ยงใจมาเหมือนเด็กผู้ชายไม่มีผิดเพี้ยน พาเข้าป่า เข้านา ยิงไก่ป่า ยิงนกยุง หมูป่า และให้นั่งขัดปืนตั้งแต่ยังเล็ก
Recent Comments