Things
หนังยางออสซี่ : ของฝากแม่ก่อนใจกลับบ้าน แม่ขอของฝากไม่กี่อย่าง หนึ่งในนั้นคือครีมจากรกแกะ ที่เขาว่ากันว่ามันจะช่วยทำให้หน้าเราอ่อนเยาว์ เด้งดึ๋งคืนวัยจากที่เคยเป็นอยู่ พอๆ กับพี่สาวที่ก็ขอเหมือนกัน แต่ของแถมที่พี่สาวมักจะขอเสมอทุกครั้งที่ใจเดินทางไปต่างประเทศนั่นก็คือ “ช็อคโกแลต” ใจเองยังคิดของฝากเผื่อแม่อีกหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือ “หนังยาง” ที่คิดเอาไว้ตั้งหลายเดือนล่วงหน้า ใจว่ามันเป็นของที่หาไม่ได้ในเมืองไทย ทั้ง ๆ ที่ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกและผู้ผลิตยางพาราอันดับหนึ่งของโลก แต่เรากลับไม่เคยมีหนังยางแบบที่นี่ หนังยางออสซี่เส้นโต เส้นทึบหนากว่าบ้านเรายิ่งนัก ของบ้านเราเอาวางไว้เสียนานก็จะเปื่อยยุ่ยไม่สามารถนำกลับมาใช้งานได้อีกหลายรอบ หากใครไม่ระวังเอามาใช้ไม่คิดให้รอบคอบ ก็อาจจะขาดดีดมือได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ใจเห็นพี่อ้อมและออยเอาหนังยางรัดไว้ที่อ่างซักล้างในห้องครัวของร้านอาหารที่ใจทำงานอยู่ เฝ้าสังเกตอยู่นานนมก็ไม่เห็นหนังยางจะเปื่อยยุ่ย ใจแอบเอามาลองรัดผม ความสามารถของมันเหลือล้น ผมใจแน่นเสียจนรู้สึกว่าตัวเองหายใจแทบไม่ออก สีสันของหนังยางก็ช่างเหลือล้น ขณะที่หนังยางบ้านเรามีเพียงไม่กี่สี เท่าที่จำได้มี แดง น้ำตาล และเขียว แต่ที่นี่ ใจเห็นทั้งแดง สีน้ำตาล ม่วง ฟ้า และน้ำเงิน ใจแอบคิดไปว่า หากสมัยเด็กๆ ที่บ้านเรามีหนังยางแบบนี้ หากเอามารัดรอบดินสอ แล้วลบตัวหนังสือ และสมุดวาดภาพ ก็คงจะไม่ทำให้สมุดเปื่อยยุ่ยไปเพราะแรงกดของเราด้วยแน่ๆ (ใครจะเกิดทันหรือบ้านนอกเท่าใจไหมนี่?? เมื่อก่อนยางลบดินสอแพงหูฉี่ เราจึงมักใช้หนังยางรัดที่ปลายข้างหนึ่งของดินสอแบบที่เปลี่ยนไส้ไม่ได้ แล้วก็ใช้มันลบตัวหนังสือ หรือทุกครั้งที่วาดรูป)
หลายวันก่อนใจบอกพี่อ้อมว่า ใจอยากได้หนังยางไปฝากแม่ พี่อ้อมแนะนำให้ไปซื้อที่ร้านของไมเคิล เจ้าของร้านขายของชำชาวเวียดนามที่อพยพย้ายถิ่นฐานมาหากินที่เมลเบิร์น ใจว่าไมเคิลเป็นบุคคลตัวอย่างของใจ ไม่ว่าเราจะรวยล้นฟ้าสักแค่ไหน ของให้ถ่อมตนเข้าไว้ นั่นแหละคือสิ่งที่จำเป็น บางวันใจเห็นไมเคิลและพ่อของไมเคิลแบกข้าวสารไปมาแถวๆ นั้น บ้างก็มาส่งที่ร้าน ไมเคิลพูดได้ตั้งหลายภาษา อย่างน้อยก็ไทย เวียดนาม และอังกฤษ หนหนึ่งใจเคยถามไมเคิลว่า เรียนภาษาไทยมาจากไหน ไมเคิลตอบกลับมาว่า “เรียนรู้ด้วยตนเอง” ยิ่งทำให้ใจนิยมชมชอบชายเวียดนามวัยกลางคน และครอบครัวนี้ที่ขับบีเอ็มดับเบิ้ลยูกันแทบทุกคนแต่ยังแบกกระสอบข้าวสารกันอยู่….
นอกเรื่องไปเสียนาน แวะกลับมาที่เรื่องเดิม หนนี้แม่ยังไม่รู้ว่าแม่จะได้ของฝากหน้าตายังไงบ้าง นอกเหนือจากครีมรกแกะของแม่ แต่ที่แน่ ๆ แม่คงจะเลิกงงไปแล้ว กับของฝากแบบแปลก ๆที่ลูกสาวหอบไปให้เสมอ เมื่อครั้งไปอเมริกา ใจหอบกรรไกรตัดเล็บกับหมวกพลาสติกคลุมหัวตอนฝนตกกลับไปให้แม่…. ที่โตเกียว ใจเอาที่แคะหูรูปแมวไปฝากแม่ด้วยเช่นกัน…หนนี้ กลับจากเมลเบิร์น ใจจะเอาหนังยางรัดของไปฝากแม่ ….
ปล. อันที่จริงหนังยางมีอีกหลายไซต์ ไล่ตั้งแต่เส้นหนาใหญ่ยักษ์ ลดระดับลงมาเป็นขนาดกลางและเล็กสุด…แต่ทุกเส้นรับประกันความทนทาน Random Posts Tags: หนังยาง Discussion10 comments for “หนังยางออสซี่ : ของฝากแม่”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เหมือนเพิ่งจะอ่าน ตอนที่คุณใจเอาภาพ ต้นไม้สีชมพู ริมถนนมาฝากไปไม่นาน(ลืมชื่อ ใช่ ชมพูพันธุืทิพย์ ?? ช่างเต๊อะ)
นี่คุณใจจะกลับมาแล้ว
เวลาผ่านไปเร็วเหมือนนะนี่
คิตยังแวะมาหา jaispace ทุกวันที่ออนไลน์ และทุกๆ วันของคิตก็ออนไลน์นั่นแล ฮ่าๆ
ใจก็อยากถามว่า อะไร ยังไง ต่อไป ..แต่หลายอย่างก็ดูเป็นเรื่องส่วนตัวนี่นา
รออ่านในบล๊อกต่อไป เหมือนเดิม กีก่าเน้อ
เอามาฝากพี่มั่งนะใจ
อันที่จริงแล้ว ใจเองก็อยากจะตอบว่าหลังจากนี้จะทำอะไรบ้าง แต่พักหลังชักรู้สึกว่าหลายอย่างมันไม่สามารถกะเกณฑ์ได้ ตอนนี้เลยตอบได้แค่เพียงว่า
ขอกลับบ้านนอกสักพักค่ะ ส่วนจะทำอะไรยังไงต่อนับจากนี้…วันนั้นคุณคิตตี้จะได้ทราบแน่นอนค่ะ…อย่างน้อยคงหักเหลี่ยมโหด เหมือนตอนจบแปลกๆ แบบที่คนไม่คาดคิดก็ได้นะคะ 555
สงสัยใกล้แต่งแล้ว หักมุมเลย
ยางเค้าคงเยอะนะนั่น เส้นใหญ่ดีแท้ เอามารัดผมนี่สงสัยสาหัส
it have in Thailand too . when i have many document form post office like that rubber for tied document
อ่า จะบอกว่าตอนเด็กๆ เคยเอาหนังยางรัดดินสอเหมือนคุณใจเรยอ่ะ เหนเค้าทำกัน แต่เราว่า มันลบไม่สะอาดเนอะ อิอิว่าป่ะ
คุณแม่คงเซอร์ไพรส์กะของฝากน่าดูนะคะ แต่เก๋ดีออกเราว่า
แวะมาช้าเชียวเรา….ผ่านไปผ่านมาไม่ยอมเข้ามาอ่าน 55+
ตอนเด็กเคยครับ ลบแบบที่ใจว่านี่แหละ แต่ไม่ค่อยบ่อย
ที่บ่อยเหมือนจะใช้ดินสอต่อใส้น่ัะ ที่หัวมันเป็นพลาสติก เวลาลบก็แลบลิ้นใส่เจ้านี้ แล้วก็เอามันมาลบๆๆๆ
เป็นขุย เป็นรู ไปตามตามกัน 555+
เจอหน้านี้โดยบังเอิญทาง google กะลังหาว่าจะซื้อของฝากอะไรกลับบ้านดี แล้วบังเอิ๊น เจอ jaispace อ้าว ของเพื่อนเรานี่นา
ตื่นเต้น ไม่เคยใช้ google แล้วเจอเวปของคนรู้จักเลย ขอก๊อบปี้ไอเดียบ้างนะ… แล้วเจอกันที่เมืองไทยจ๊ะ