บนทางเดินของ Centre Placeใจว่ามนต์เสน่ห์ของเมลเบิร์นมีหลายประการ หากเอานิ้วทั้งสิบมากางและนับข้อดีเหล่านั้นคงจะไม่พอ อาจจะต้องขอยืมมือของคนข้างๆ มาต่อพ่วงกัน แต่ถ้าหากถามถึงจุดที่โดดเด่นหลักๆ ของมนต์เสน่ห์ที่ว่า ใจก็คงต้องยกให้ “สีสันของกำแพง” สืบเนื่องมาจากความเป็นสวรรค์ของนักพ่นกำแพงนั่นเอง อย่างที่เคยบอกเอาไว้ว่า เมื่อปีกลายใจมาที่นี่แล้วหนึ่งหน ในตอนนั้นใจแอบคิดว่าคนที่นี่มือไม่ดี เป็นพวก valdalism หรือพวกทำลายทรัพย์สินและข้าวของ แต่การกลับมาหนนี้ในระยะวันที่ยาวนานขึ้น ทำให้ใจได้รับรู้และเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า การพ่นกำแพงเป็นศิลปะข้างถนนอย่างหนึ่งที่ทั้งรัฐและพลเมืองของที่นี่ดูเหมือนจะเต็มใจและยินยอมให้มันเกิดขึ้น ดังนั้น หากหยิบเอกสารแนะนำการท่องเที่ยวหรือคู่มือท่องเที่ยวเมลเบิร์น ไม่ว่าจะเล่มไหนก็ตาม ก็มักจะแนะนำให้เดินตามตรอกตามถนนมองสีสันของการพ่นกำแพงอยู่ด้วยทุกครั้งไป หลายตรอกได้รับการแนะนำให้นั่งมองและชมสีสันของกำแพงที่ได้รับการพ่นให้เกิดลวดลาย สลับกับนั่งชมชีวิตของผู้คนเมืองนี้ไปพร้อมๆ กัน หนึ่งในนั้นก็เห็นจะมีตรอกเล็กๆ กลางใจเมืองอย่าง “Centre Place” ปะปนอยู่ด้วย ปีที่แล้วใจมีโอกาสได้แวะมาชมศิลปะบนกำแพงและชีวิตผู้คนในตรอกนี้แล้วหนึ่งครั้ง ในตอนนั้นใจไม่รู้ว่ามันจะเป็นที่นิยมสักแค่ไหน แต่เมื่อกลับมาที่นี่อีกครั้ง ใจถึงได้รู้ว่า Centre Place นั้นขึ้นชื่อในหมู่คนทำงาน วัยรุ่นและนักท่องเที่ยวไม่น้อย ตรอกเล็กๆ ที่อยู่ระหว่าง Flinders Lane และ Collins Street และอยู่ตรงกันข้ามกับ Degraves Street. เป็นศูนย์รวมร้านกาแฟ ร้านอาหารขนาดเล็ก ร้านชูชิ ร้านขายขนมปังอบ ซุป ขณะที่มุมของถนนก่อนทะลุไปอีกฝั่งหนึ่งมีถังขยะที่ถูกพ่นกำแพง มีลังพลาสติกสีสันสวยงามกองเกลื่อนกลาด ถังขยะที่ว่ายังทำหน้าที่ของมันเช่นเดิม เพียงแต่ลังที่ว่าทำหน้าที่ผิดไปจากที่ควรจะเป็น มันเป็นที่นั่งของสิงห์รมควัน ที่ใช้เวลาส่วนหนึ่งแวะมาพ่นควันและทิ้งก้นบุหรี่ลงกับพื้นที่มุมข้างถังขยะที่ว่านี้ บางทีใจก็แอบไปนั่งดูคนสูบบุหรี่ แอบมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมา วันดีคืนดีก็มีศิลปินมาเล่นดนตรีขับกล่อมผู้คนในตรอกเล็กๆ แห่งนี้ …. ไม่รู้เป็นอะไร เมื่อแวะไปที่ตรอกนี้เมื่อใด ใจก็แอบคิดไปเสมอว่า “เราไม่เคยรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีสำหรับเราหรือไม่ แค่วินาทีข้างหน้า ชั่วโมงต่อไป จะหายใจอยู่หรือไม่ก็ยังไม่มีใครได้ล่วงรู้ได้เลยด้วยซ้ำ ดังนั้น…. ชั่ววินาทีนี้ เมื่อได้รับรู้ว่าชีวิตต้องการอะไร ก็แค่เดินออกไปและไขว่คว้ามัน ….และ….การที่ใจได้มาเดินตรงตรอกนี้….เป็นข้อพิสูจน์อย่างหนึ่งว่าใจไม่เคยกลัวที่จะก้าวข้ามสิ่งที่ตัวเองเคยหวาดหวั่นอยู่เสมอ ดังนั้นเมื่อได้ยืนมองผู้คนในตรอก ใจเองก็ได้รู้แล้วว่ามีหนึ่งอย่างแล้วที่ใจเลือกจะทำก่อนที่พรุ่งนี้ใจจะไม่ได้ทำอีกเลย” หากมีโอกาสมาที่นี่ แวะมาที่ Centre Place แล้วแวะเวียนมาบอกใจทีว่าคุณคิดอย่างไรกับตรอกแห่งนี้…. แวะไปชมภาพทั้งหมดของตรอกนี้ได้ที่ http://www.flickr.com/photos/jaispace/sets Random PostsDiscussionOne comment for “บนทางเดินของ Centre Place”Post a comment |
สงสัยอ่ะนะ “ใจกลางเมือง” หรือ “กลางใจเมือง” ดีอ่ะ
ปล.รูปสุดท้ายพระเอกมิวสิคเลยอิๆ