Archive for July 30th, 2009
บนทางเดินของ Centre Place
ใจว่ามนต์เสน่ห์ของเมลเบิร์นมีหลายประการ หากเอานิ้วทั้งสิบมากางและนับข้อดีเหล่านั้นคงจะไม่พอ อาจจะต้องขอยืมมือของคนข้างๆ มาต่อพ่วงกัน แต่ถ้าหากถามถึงจุดที่โดดเด่นหลักๆ ของมนต์เสน่ห์ที่ว่า ใจก็คงต้องยกให้ “สีสันของกำแพง” สืบเนื่องมาจากความเป็นสวรรค์ของนักพ่นกำแพงนั่นเอง
อย่างที่เคยบอกเอาไว้ว่า เมื่อปีกลายใจมาที่นี่แล้วหนึ่งหน ในตอนนั้นใจแอบคิดว่าคนที่นี่มือไม่ดี เป็นพวก valdalism หรือพวกทำลายทรัพย์สินและข้าวของ แต่การกลับมาหนนี้ในระยะวันที่ยาวนานขึ้น ทำให้ใจได้รับรู้และเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า การพ่นกำแพงเป็นศิลปะข้างถนนอย่างหนึ่งที่ทั้งรัฐและพลเมืองของที่นี่ดูเหมือนจะเต็มใจและยินยอมให้มันเกิดขึ้น
เด็กผู้ชาย
ก่อนมาที่นี่ แม่แอบแซวใจว่า “หน้าใจเหมือนเด็กผู้ชาย” หลังจากที่ใจไปหั่นผมเสียสั้นเข้าบ้านไปในเย็นวันหนึ่ง ไม่เพียงแค่นั้นแม่ยังบอกว่าแทนที่ใจจะได้แฟนเป็นผู้ชายมีหวังจะได้เป็นเด็กผู้หญิงมาแทน
ในช่วงแรกนั้นใจเองก็แอบยืนมองหน้าตัวเองในกระจกอยู่บ่อยครั้ง แม้จะรู้อยู่เสมอว่าตลอดระยะเวลา 30 ปีที่ผ่านมาหากหั่นผมสั้นเมื่อใดก็จะกลายเป็นเด็กผู้ชายทุกเมื่อ แต่บอกตรงๆ ว่าใจเองก็ไม่เคยจะคุ้นเคยและเคยชินกับความรู้สึกนั้นสักครั้ง
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
Recent Comments