My Mind
คาราบาวคืนก่อนหน้าใจหนีไปดูคอนเสิร์ตคาราบาวที่จัดขึ้นในเมลเบิร์น อันที่จริงแล้ว ใจไม่ค่อยไปดูคอนเสิร์ตมากนัก แม้จะอยู่ที่เมืองไทย ใจเองก็ไม่ได้แฟนคอนเสิร์ตตัวยง แม้จะชอบฟังเพลงอยู่เป็นประจำก็ตามที ใจมักจะไปดูการแสดงสด ไม่ก็มีโอกาสได้เห็นมินิคอนเสิร์ตตามงานแถลงข่าวที่ได้ไป ไม่ก็นั่งดูไปใน Youtube เสียส่วนใหญ่ ดังนั้นอย่าว่าเป็นศิลปินหรือแนวเพลงที่ชื่นชอบ ซึ่งใจจะยอมเสียเงินไปชมคอนเสิร์ต แต่เป็นคาราบาว ยิ่งดูเหมือนจะไปกันใหญ่ ไม่ใช่ว่าใจไม่ชอบคาราบาว ใจว่าใจเป็นผู้หญิงที่อยู่ในวัยของการฟังคาราบาว แม้จะไม่ได้เกิดมาทันคาราบาวอัลบั้มแรก แต่ระหว่างทางของการใช้ชีวิตกลับมาคาราบาวให้ได้ฟังอยู่เสมอ
ภาพของคาราบาวในหัวสมองของใจ คือป้ายโฆษณาโค้ก ที่มีคาราบาวอยู่ในนั้น มันแปะอยู่ที่ฝาผนังของร้านก๋วยเตี๋ยวแม่เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว สมัยนั้นแม่ดูเหมือนจะภูมิใจมากกับป้ายโฆษณาแผ่นนี้ และเติบโตมาเรื่อยๆ กับเพลงคาราบาวที่ก็ดูเหมือนจะพัฒนาแนวดนตรี สีสันของเนื้อหาตามยุคสมัย แม้กระทั่งทรงผมและเสื้อผ้าของสมาชิกในวงเอง ใจกำลังพูดถึงว่า ใจไปคอนเสิร์ตน้อย และคาราบาวไม่ใช่ศิลปินคนโปรดของใจ แต่ใจกลับไปดูคอนเสิร์ตคาราบาว …. ผู้คนคับคั่งเต็มสถานที่ที่จัดคอนเสิร์ต ส่วนใหญ่เป็นคนไทยที่เหลือเป็นฝรั่ง เสียงดนตรีของคาราบาวดังขึ้นในช่วงห้าทุ่มก่อนยุติการแสดงลงในช่วงตีสองของเช้าวันใหม่ บางทีใจเองก็แอบสงสัยว่า การได้ทำอะไรใหม่ๆ ที่ไม่ใช่ในแบบของตัวเองเสียบ้าง มันก็คงจะให้ประสบการณ์ที่แปลกใหม่ได้ไม่แพ้กัน คอนเสิร์ตของคาราบาวสร้างความเพลิดเพลินให้ใจไม่น้อย และก็ไม่น่าเชื่อว่า ใจร้องตามเพลงของคาราบาวได้มากกว่าที่คิด และบางทีก็มากกว่าท่อนยอดฮิตเสียด้วยซ้ำ บางเพลงเป็นเพลงอัลบั้มใหม่ แต่ใจกลับร้องมันได้ครบถ้วน นั่นเพราะมีอยู่พักใหญ่ใจฟังเพลงเดียวกันนั้นวนไปวนมา…. และจดจำมันเอาไว้ได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ ว่าแล้วก็ไปหาเพลงนี้มาฟัง …. เก่ามากมาย แต่ก็กลายเป็นเพลงคลาสสิคที่อยู่ประจำใน iPod ของใจมาหลายปีแล้ว…โอ้ คาราบาว Random PostsDiscussion5 comments for “คาราบาว”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ชอบเพลงทะเลใจที่สุด
….บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากข้าเร็วเกินไปปปปปปปปปปปปปปปปปป……..
ชอบเพลงนี้ครับ
…ดวงใจของฉันมันมืดมิด แต่ชีวิตฉันยังไม่มืดลง แม้ความรักยังเคยมีมั่นคง จะร้างไกลไม่หวนกลับคืนมา..
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย …
ลุงขี้เมา
อืมมมม ชอบเหมือนกันครับเพลงนี้…
โดยเฉพาะท่อนที่ีว่า
“ทุกข์ที่เกิดซ้ำเพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข”
ว่าแต่ว่าหาเจอย้ากยากเจ้าหัวใจนี่
ร่ำร่ำอยากหา ก็มักจะหนีหาย
อือ… เราต่างมีอายุเป็นของตนเอง