Some where in Hua Hinวันนี้เป็นวันหยุดเพียงวันเดียวในรอบสัปดาห์ ใจตื่นนอนสายกว่าที่เคย ได้นอนมากกว่าวันไหนๆ ใช้เวลาไปกับการฟังเพลง กิน และขี้เกียจได้มากกว่าปกติ บางทีก็แอบคิดว่า มันคงจะดีหากชีวิตนี้ไม่ต้องมีเรียน ทำงาน และออกนอกบ้าน… แม้จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ คนเราก็มักจะเป็นแบบนี้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ บางทีก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวัง ถึงได้มีคำขวัญปลอบใจอยู่เสมอว่า “หวังลม ๆ แล้งๆ” แต่สำหรับใจแล้วตอนนี้ก็คงเป็น “หวังท่ามกลางลมหนาว” นอกจากการกิน นอน และฟังเพลงแล้ว ใจยังมีว่างมากพอที่จะนั่งดูทั้งรูปใหม่ที่เพิ่งจะถ่ายมา และรูปเก่าในสต๊อก ใจมักจะทำแบบนี้เสมอในเวลาว่าง ใจมักจะเปิดดูรูปที่ค้างเติ่ง และรูปที่เพิ่งได้มา มันเป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ อย่างบอกไม่ถูก “รูป” เก็บความทรงจำเอาไว้มากมาย มันไม่เพียงแต่บอกว่าเราเคยไปไหน ทำอะไร แต่มันยังบอกได้ว่า “เราผ่านช่วงความจำอะไรมาบ้าง” เรื่องราวมากมายจะผุดขึ้นมาในหัวสมอง นับหนึ่ง นับสอง นับสาม … จนถึงล้าน ความทรงจำเริ่มท่วมท้นจนยากที่จะอธิบาย เหมือนอย่างที่ใครๆ เคยพูดไว้ “รูปเพียงหนึ่งรูปมากมายด้วยล้านความทรงจำ” ไม่ก็ “รูปเพียงหนึ่งรูปบรรยายความหมายได้นับพัน” วันนี้ใจนั่งดูรูป “ทริปหัวหิน” เพิ่งจะสังเกตว่าไม่เคยได้ใส่รูปนี้ไว้ในอัลบั้ม flickr ของตนเอง ว่าแล้วก็เลยนั่งย่อไซต์ แล้วก็อัพโหลดขึ้นไปแปะไว้…จากที่เคยหายไปก็กลับมาอีกครั้ง ใจคลิกไปเรื่อยๆ รูปที่หนึ่งผ่านไป รูปที่สองผ่านพ้น มาถึงรูปที่สาม สี่ และสุดท้าย…ใจค้นพบว่า หัวสมองของตัวเองเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย แต่สุดท้ายใจก็ตระหนักได้ว่า “ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำอยู่วันยังค่ำ” รูปที่หัวหิน กำลังจะบอกใจว่า….ใจเคยไปหัวหินในวันฝนพรำ แต่ตอนนี้ใจกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางฤดูหนาวอยู่ที่เมลเบิร์น….ต่างหาก ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำอยู่วันยังค่ำ ใช่ไหม??? แปะไว้ในอัลบั้มแล้ว…. http://www.flickr.com/photos/jaispace/sets/72157619957163837/ Random PostsDiscussion3 comments for “Some where in Hua Hin”Post a comment |
เราคนนึงที่ไม่ชอบเก็บความทรงจำด้วยภาพถ่าย…
“ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำอยู่วันยังค่ำ ใช่ไหม???”
ใช่…
แต่ก่อนจะเป็นความทรงจำ…
มันเป็นความจริงที่น่าจดจำของเรามาแล้วนี่นา เนอะ
ชอบรูปทุกรูปเลย ถ่ายได้สวยดีน่ะค่ะ