Photo
แอบมองผู้คนช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ใจต้องไปเรียนเช้ากว่าที่เคย เพราะกฎระเบียบใหม่ของโรงเรียนที่จะเช็คชื่อขาดครึ่งหนึ่งของเวลาเรียนในวันนั้น ทันทีที่นักเรียนเข้าห้องเรียนสาย 15 นาที ทำให้ทุกวันในช่วงเช้าใจต้องตารีตาเหลือกลุกจากที่นอน ล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปให้ทันรถไฟในรอบที่คำนวณแล้วว่า “จะทันเวลาพอดี” ใจใช้เวลาเรียนในห้องเรียนราว 4 ชั่วโมง ก่อนที่จะเหลือเวลาว่างหลังจากนั้นเลือกกิจกรรมที่ตัวเองต้องการ บางวันใจก็เลือกกลับบ้าน นั่งคุยกับเพื่อนที่โรงเรียน ไม่ก็ออกไปเดินเล่นชมเมืองไปเรื่อยๆ
หลายวันก่อนใจเดินออกจากโรงเรียนผ่านไปยังถนนเส้นที่ยังไม่เคยเดินไปเรื่อยๆ เดินผ่านตึกแปลกตา เจอผู้คนที่กำลังเดินขวักไขว่บนท้องถนนยามเที่ยง และก็แอบนึกในใจว่า “ไปทำอะไรอยู่ถึงเพิ่งจะมาเดินที่ถนนนี้” หลังๆ ใจชักคิดถึงการเดินไปยังถนนเส้นที่ไม่คุ้นเคยมากขึ้น อย่างน้อยก็เพราะอยากจะเก็บภาพแปลกใหม่ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และก็ไม่พลาดที่จะคิดหัวข้อของการถ่ายภาพในแต่ละครั้งตามไปด้วย ใจมักจะไม่พกเลนส์ไวด์ติดตัวแล้ว เพราะกระเป๋าหนักด้วยเอกสารการเรียนพอๆ กับน้ำ ขนม และอะไรต่อมิอะไร ทำให้แทบทุกภาพในช่วงหลังๆ ที่ใจถ่ายเป็นภาพจากความสามารถของเลนส์ตัวกล้องกระป๋องตัวนี้ล้วนๆ เช่นเดียวกันกับภาพบนถนนเส้นที่ใจเพิ่งจะไปเดินมาเมื่อวันก่อน ใจเดินไปบนถนนเส้นนั้น เดินไปยกกล้องถ่ายภาพไป ยืนหนาวเหน็บไปกับสภาพอากาศที่เข้าหน้าหนาวอย่างเต็มที่ หัวข้อการถ่ายภาพของใจวันนี้คือ “ผู้คน” วันนี้ใจเพิ่งจะมีเวลาว่างในวันหยุดเพียงวันเดียวของสัปดาห์ ซึ่งก็ว่างพอที่จะเอาภาพทั้งหมดที่ถ่ายเอาไว้มานั่งดู “มันคือภาพผู้คนที่มองผ่านสายตาของใจ” ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อจากนี้ดี รู้แต่ว่าเห็นภาพแล้วอยากจะลองบรรยายใต้ภาพบ้าง…วันนี้ภาพจึงจะไม่ว่างเปล่า แต่มันจะมีคำพูดที่เกิดจากความรู้สึกของใจอยู่ในนั้นด้วย…ไปดูกัน
ท่ามกลางผู้คนมากมายข้างนอกนั้น ….
ใครคนหนึ่ง …..
อาจจะไม่เคยได้รับรู้เลยว่า….
ก่อนหน้านี้เราต่างเคยนั่งอยู่ข้างๆ แต่กลับหันหลังให้กัน  เธออาจจะหลบตาฉัน ขณะที่ฉันก็ไม่ได้สนใจที่จะจดจำเธอในวันฝนพรำ
เราต่างเดินผ่านกันไปเสียเนิ่นนานในวันแดดออกสองปีที่แล้ว
ใครคนบางคนที่เดินผ่าน….ก็ยังจะเป็นแค่คนที่เดินผ่านกันเช่นนั้น
บางครั้งถึงจะไปยังจุดหมายเดียวกัน กลับไม่เคยได้รู้จัก และทำความคุ้นเคย แม้สักครั้ง
ใครบางคนเคยบอกว่า บางทีเราอาจจะเป็นคนที่เคยรู้จักกันมาแล้วในสถานที่ใด สถานที่หนึ่ง
เราอาจจะเคยร่วมทางเดิน เดินผ่าน หลายต่อหลายครั้ง ….
แต่เมื่อใดโชคชะตาไม่เล่นตลกอีกต่อไป
จากคนที่ไม่เคยรู้จัก และ ไม่คุ้นเคย ปล. ชมภาพทั้งหมดในแกลลอรี่ภาพของใจได้โดย…คลิกที่ภาพ
หรือคลิกที่ link http://www.flickr.com/photos/jaispace/sets/72157619943062147/
Related PostDiscussion4 comments for “แอบมองผู้คน”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
โอ้ยยยย ….โดน
บรรยายได้แจ่ม นึกถึงหนังเรื่องที่เคยพูดถึง
…
หรือเพราะชะตาเล่นตลก เราและใคร ถึงได้มารู้จักกัน ไม่ใช่แค่ “ผ่าน”
ภาพ 1 ภาพอาจแทนคำ 1,000 คำ ทว่าภาพ 1 ภาพพร้อมคำบรรยายอาจแทนคำได้มากกว่าพันคำ
สวยงามดีครับ
เห็นคำพูดของใจในภาพอยู่เหมือนกัน
ภาพสวยงาม .. บรรยายภาพได้โดนใจ..มากมายค่ะ