อบผ้า
ที่นี่หนาวลง หนาวลง และดูเหมือนจะเริ่มเข้าฤดูหนาวอย่างจริงจังเสียที หลังจากหนาวหลอกมาตลอดระยะเวลา 4 เดือนที่ผ่านมา สุดท้ายแล้วเมืองนี้ก็หนาวเกินครึ่งปี ขณะฤดูร้อนกลับมีระยะสั้นๆ ราว 2 เดือนเท่านั้น ที่เหลือก็กลายเป็นหน้าฝนที่คนก็รู้กันดีว่า เมื่อใดฝนตกอากาศก็หนาวตามไปด้วย และก็นั่นแหละ หักลบกลบเวลากันแล้ว อากาศหนาวมากกว่าอากาศใดๆ ทั้งสิ้น
ใจจำได้ว่า ใจหนีหนาวจากบ้านเข้ากรุงเทพฯ และไม่คาดคิดว่าที่จะหนาวได้ใจขนาดนี้ วันไหนออกนอกบ้านต้องขนเสื้อผ้าป้องกันความหนาวเหน็บกันอย่างเต็มที่ วันก่อนเจ้าเอ๋ไปทำงานกลับมาบ่นอุบ เพราะขาออกจากบ้านแดดออก ขากลับเข้าบ้านหนาวเหน็บเสียจนเท้าและมือเย็นเฉียบ ทั้งๆ ที่เราก็รู้ด้วยว่า อากาศเปลี่ยนแปลงยิ่งกว่าใจของคนเสียอีก แต่เราก็มักจะเผลอคิดไปว่า…มันจะแดดทั้งวันบ้าง

ในช่วงหลายเดือนที่ใจเจออากาศหนาว ไม่เพียงแต่ตัวใจเท่านั้นที่ไม่โดนแดด จนขาวขึ้นผิดหูผิดตากว่าขามาจากเมืองไทยเมื่อหลายเดือนก่อนหน้า แต่ในเวลาเดียวกันเสื้อผ้าแทบทุกตัวของใจแทบไม่เคยเจอแดดด้วยเช่นกัน
อากาศหนาว ทำให้แดดร่ม แม้ลมจะพัดแรง แต่เราก็ไม่อยากจะออกนอกบ้านเอาผ้าไปแขวนราวตากผ้านอกบ้าน คนที่นี่มักจะเลือกซักผ้าแล้วหอบเอาไปใส่ในตู้อบผ้าแห้งกันเสียมากกว่า รวมถึงตัวใจด้วย
ตอนมาที่นี่ใจเรียนรู้วิธีการอบผ้าอย่างยากเย็น แม้จะเคยได้ยินใครบางคนเล่าให้ฟังว่าเขาใช้เครื่องอบผ้าเป็นประจำ และหลายต่อหลายครั้งในช่วงหลายปีที่เราคบหา เขาก็มักจะพาไปเดินวนอยู่แถว ๆเครื่องอบผ้าอยู่เป็นประจำ แต่ใจกลับไม่เคยรู้เลยว่ามันใช้งานยังไงจนกระทั่งได้มาทดลองใช้ที่นี่

ทั้งๆ ที่เพื่อนร่วมบ้านหลายคนมาอยู่ที่นี่ก่อนใจ แต่ใจกลับเป็นคนสอนวิธีการใช้ให้กับเขา หลังจากทดลองปั่นมั่วอยู่หลายชั่วโมง และทุกวันนี้ก็อบมันแทบทุกครั้งหลังจากซักผ้าเสร็จ จนเสื้อผ้าหลายตัวหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นเหตุผลที่ทำให้ใจเลิกอบผ้าแต่อย่างใด
ใจเป็นกลุ่มคนที่จัดอยู่ในประเภทชอบทำอะไรทีเดียวจบไม่ค้างคา ไม่ต้องมานั่งรอเวลาสะสาง ยกเว้นเรื่องที่มันต้องรอก็นั่งรอกันไป แต่หากเลือกได้ใจอยากจะให้มันจบไปในตัว ไม่ต้องมัวมานั่งคิดว่า เรื่องนั้นยังไม่ได้ทำ หรือยังไม่ได้แก้ไข ไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่อง “ผ้า”

หากว่าได้ซักผ้าแล้วเห็นมันแห้งในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ทำให้ใจรู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก ดังนั้นหากเลือกได้ใจจะไม่ไปไหน จนกว่าผ้าจะแห้ง เผลอๆ ก็นั่งรอเพื่อให้ผ้าตัวโปรดแห้งแล้วใส่มันในทันทีหลังจากที่เอาออกจากตู้อบ

ขณะที่เขียนเรื่องนี้ใจกำลังนั่งรอเวลาให้ผ้าในตู้อบหยุดหมุน….นี่แหละ ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของใจ อย่างน้อยก็เพราะรู้ว่า รอแล้วใจจะได้พบปลายทางเช่นใด ดีกว่าที่รอแล้วก็ไม่ได้เห็นอีกฝั่งหนึ่งเลยแม้แต่น้อยว่าสิ่งที่รอคอยนั้นจะให้ผลเป็นเช่นใด เอ๊ะ … นี่ใจกำลังพูดถึงเรื่องผ้าในตู้อบอยู่ใช่ไหม??
ปล. ขึ้นต้นด้วยเรื่องหนาว ลงท้ายด้วยเรื่องรัก
ปล. ต่ออีกนิด : รูปไม่เกี่ยว แต่ใจชอบ…คิดถึงทุ่งทานตะวัน เพราะที่นี่ไม่มีให้มองเลย
Random Posts
|
ที่นี่สิตากผ้าไม่เคยแห้งสนิทเลย ผ้าเหม็นอีกต่างหากเพราะไม่มีเครื่องอบผ้า….
ใช่…ผ้าอยู่ในตู้อบ
แต่อย่าให้ใจอยู่ในตู้อบด้วยเลย มันร้อน…
เอ…หรือจะอยากอยู่ เพราะอากาศก็หนาวซะเหลือเกินนี่นา…