Photo
ยามฟ้าใกล้ไร้แสงช่วงเวลาไหนของวันที่ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของคุณมากที่สุด? ช่วงเวลาใดที่ความคิดพร่างพรูประดังเข้ามายิ่งกว่าห่าฝนต้นฤดูทำนา? สำหรับใจแล้ว มันคือช่วงพลบค่ำ แสงพระอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้า แต่ทว่า ทั้งๆ ที่ฟ้ากำลังจะมืด กลับมีแสงสีทองส่องเรืองรองทั่วฟ้า ยิ่งวันไหนแสงทองนั้นกระทบกับก้อนเมมฆขนาดมหึมา และใช้เวลาในการส่องแสงอยู่อย่างนั้นนานกว่าที่ควรจะเป็น ยิ่งทำให้หัวจิตหัวใจอยู่ในสภาพ “บีบคั้น” มากที่สุดของวัน ใจจำได้ว่าช่วงเวลาที่แสงทองยังไม่ลับขอบฟ้าและสว่างแบบนั้นอยู่นานสลับกับสีอื่นๆ ที่สลับเหลื่อมกันไปบนฟ้า แถวบ้านเรียกว่า “ผีตากผ้าอ้อม” มันบอกไม่ถูกว่าทำไมเมื่อเห็นแสงแบบนั้นบนท้องฟ้าแล้ว ทำให้จิตใจ “เงียบเหงา” กว่าที่ควรจะเป็น
มันคิดถึงเรื่องเก่าๆ คิดถึงบ้าน คิดถึงคนรัก คิดถึงความเจ็บปวดในอดีต คิดถึงเรื่องในอนาคตที่อาจจะทำให้เราต้องเศร้า ทุกอย่างล้วนแล้วแต่มารวมกันอยู่ในจุดๆ หนึ่งกึ่งกลางท้องฟ้านั้น
เมื่อวานนี้ใจมองผ่านกระจกใสของร้านอาหารไทนที่ใจทำงานอยู่ราว 3 วันต่อสัปดาห์ นี่เพิ่งจะสิ้นเสียงฝนที่เทหล่นหลงมาจากฟ้า แสงทองสาดส่องอยู่เบื้องหน้า
ใจเดินกลับเข้าไปที่ตู้เก็บข้าวของพนักงาน หยิบกล้องดิจิตอลตัวเล็กออกมาจากกระเป๋า เดินไปข้างกระจกแล้วถ่ายภาพนั้นติดกลับมาด้วย …ไม่รู้ใครจะคิดเหมือนกันไหม…ยามที่ฟ้ากำลังจะดับแสงนี่แหละ เป็นช่วงที่บีบคั้นหัวใจมากที่สุดแล้ว Related Post Tags: ฟ้า Discussion6 comments for “ยามฟ้าใกล้ไร้แสง”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
แต่ถ้ามีคนมานั่งมองฟ้าอยู่ด้วยกัน .. คงเปลี่ยนอารมณ์บีบคั้นเป็นอบอุ่นแทนป่าวคะ อิอิ
ไม่รู้เป็นอะไร..รู้สึกเหมือนกับว่าทุกคนคอมเม้นท์เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักหมดเลยช่วงนี้ 555
สำหรับเราคือ ช่วงดึกมากๆก่อนนอน เราจะรู้สึกเหมือนใจแถมด้วยความอ่อนแอที่เกิดขึ้นอย่างไม่สามารถหาคำอธิบายได้….
อิจฉา
เป็นเหมือนกัน โดยเฉพาะวันอาทิตย์ พิฆาตมาก
555 เข้ามาเม้นไม่มีไรหรอกหยะวันนี้มันวันคล้ายวันเกิดตรูก็เท่านั้นแหละว่าแต่…ไทยพิมพ์งี้เฟ้ย(อ๊ะๆๆๆ)