My Mind
คำเฉพาะหลายวันมานี้เป็นวันทำงานของใจ นั่นเป็นสาเหตุหลักว่าทำไมใจถึงหายไปจากหน้าเว็บไซต์ และไม่ได้เขียนข้อความอะไรลงในนี้เลยสักข้อความ อย่างที่เคยบอก พอมันเหนื่อย ก็ไม่อยากจะทำอะไรนอกจากพักผ่อน นอน และใช้เวลากับตัวเองให้มาก ใครที่เคยทำงานร้านอาหารไทยในต่างประเทศมา คงพอจะเดาออกได้ว่า “มันเหนื่อย” แม้จะได้เงิน แต่พอถึงวันทำงานเราก็ไม่อยากจะไป แต่ทะลึ่งอยากจะได้เงิน ..คนหนอ วานนี้ใจยังเสิร์ฟอาหารผิดโต๊ะไม่เลิก การทำงานภายใต้สภาวะกดดันหลายอย่าง สติไม่โปร่งหรือโล่งเป็นสาเหตุทำให้เกิดความผิดพลาดเสมอ ยิ่งพลาดยิ่งเรียนรู้ว่าจะต้องทำยังไงให้ไม่พลาด และยิ่งเมื่อพลาดอีกก็ยิ่งหาเหตุผลมาปลอบใจตัวเองให้รู้สึกดีมากขึ้น อยู่ที่นี่ ใจมักมีคำพูดเตือนใจตัวเองบ่อยครั้ง “ใจเย็นๆ” ไม่ก็ “ช่างมันเถอะคนมันไม่เหมือนกัน” และก็ “อย่าไปใส่ใจเลย” บางทีก็เป็นแนว “ทิ้งมันไว้ที่ร้านนั่นแหละ ตอนนี้อยู่ที่บ้านหรืออยู่ในรถแล้ว” การทำแบบนี้บ่อย ๆ ให้ชีวิตไม่ผิดปกติ เก็บมันเครียด ซุกใต้หมอนด้วยกันทุกคืน บางทีใจก็พยายามจะหาข้อดีกับการทำงานในแต่ละวัน อย่างน้อยวันไหนที่ใจทำงานก็มักจะได้นอนฝันดีกว่าที่เคย ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะใจมักจะส่งลูกค้าที่หน้าประตูร้าน เปิดประตูรอให้เขาเดินออกไป พร้อมกับบอกว่า “have a good night”
ลูกค้ามักจะอมยิ้มเสมอแล้วก็บอกแบบเดียวกันกลับมา “You too” ในช่วงค่ำของวันใจมักจะทำแบบนี้และลูกค้าทุกคนจะอวยพรแบบเดียวกันให้กับใจกลับมา รวมแล้วใจอาจจะได้รับคำอวยพรนอนหลับฝันดีมากกว่า 20 หนในแต่ละวัน …มันเป็นข้อดีอย่างหนึ่ง เขียนมาตั้งนาน ใจเพิ่งกลับไปอ่านหัวข้อเรื่องว่าที่จริงใจอยากจะเขียนถึงเรื่องคำเฉพาะของคนที่นี่ ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องราวที่ใจบ่นมาตั้งแต่แรกสักนิด… ทั้งเอ๋และใจรู้ดีว่า ตั้งแต่มาที่นี่เราต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการเรียนรู้และฟังสำเนียงคนออสซี่ ที่ไม่เพียงแต่เร็วแต่ยังเบา รัว เวลาเขาพูดมักจะไม่ค่อยอ้าปาก เสียงจะ อือ อือ อือ อือ ฟังยากกว่าชาติไหน ในเวลาเดียวกันเราต้องเรียนรู้การฟังสำเนียงคนเกาหลี เวียดนาม อินเดียและอื่นๆ ไปในเวลาเดียวกัน เพราะหากให้คำนิยามกับเมืองนี้ก็คงเหมือนกับว่าเมลเบิร์นเป็นเมือง “อินเตอร์เนชั่นแนล” ยังไงก็ไม่ปาน นอกจากนี้ที่นี่ยังมีคำเฉพาะที่เราต้องรู้ว่ามันไม่เหมือนที่ไหน และเอาไปใช้ที่อื่นไม่ได้ จำพวกว่า G’ mornin —– > Good morning นี่เป็นเพียงคำบางส่วนที่ใจได้ยินจากที่นี่ ยังมีอีกมากที่เป็นคำเฉพาะและก็มักจะเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป หนหนึ่งใจไปซื้อกาแฟใต้ตึกที่เรียน พนักในร้านยื่นเงินทอนให้กับใจพร้อมพูดคำว่า “Tha” ชัดถ้อยชัดคำ นานวันเข้าก็ได้ยินคำนี้เสียจนชิน พอๆ กับคำว่า G’ mornin ซึ่งเป็นคำเขียนย่อของ Good morning ที่เพื่อนๆ ในชั้นเรียนและคนรู้จักมักจี่มักจะส่งผ่านมาทางข้อความในโทรศัพท์มือถือเสมอ นี่เป็นแค่เศษเสี้ยวของคำเฉพาะที่พบเจอที่นี่เท่านั้น ที่หากใครมาก็ต้องเจอและสงสัยกับความหมายของมันอยู่เสมอ ขึ้นต้นคนละเรื่อง ลงท้ายจบแบบดื้อๆ…เอาเข้าไป 555 Random PostsDiscussion6 comments for “คำเฉพาะ”Post a comment |
Tags: 
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ดื่มวีต้าพรุนแล้วไปนอนซะ
Tha เป็นคำแสลงมาจากอังกฤษแท้เลยค่ะ คนออสซี่รุ่นเก่าที่ย้ายมาจากอังกฤษ (เรื่อยมาจนถึงรุ่นเรา หุหุ)ยังนิยมใช้คำนี้กันอยู่
ลองพูดคำว่า olive oil แบบไม่ออกเสียง คนเห็นอาจจะคิดว่าเราบอกรักเค้าอยู่ก็ได้
อันนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ใจเขียนแต่ประการใด จำมาจากหนังเรื่องนึงแหละ
อยู่ในชั้นเรียนภาษาอังกฤษ อาจารย์มักจะให้เราแข่งขันกันออกเสียงแบบที่พี่บอก เหมือนกับฝึกออกเสียงภาษาอังกษ หากเป็นบ้านเราก็พวก “เช้าฟาดผัดฟัก เย็นฟาดฟักผัด..” มีหลายแบบเลยค่ะพี่
แต่สำหรับคำนี้ใจออกเสียรัวๆ เร็ว ๆ ได้คะว่า “love oil” ค่ะ 555555555
ดีจังได้เรียนรู้คำเพิ่มอีกแล้ว Thx นะ
ฟังดูก็เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ไม่เลวนะครับ