รู้จักเหงาแต่ไม่จมจ่อมกับมัน

หลายหนเราก็เรียนรู้ชีวิตเราจากความเหงานี่นา…

โอ้ยยยย นึกถึงน้องแมวเมื่อวันก่อน
เราเดินทางหลายร้อยกิโล แล้วมาสะดุดกึกถึงวันนี้กับน้องแมวหนึ่งตัว
ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง
แย่นะ…จะกอดจะลูบก็กลัวเขาจะตัดใจยาก
ไหนไหนก็ต้องจาก จะผูกพันไปทำไม?
…จริงมั้ย?…อย่าลืมนะว่าเค้าเป็นแมว เค้าไม่ได้คิดอย่างคนนี่นะ

เง้อออ….บ่นบ้าไรเนี่ย ขออภัย

จะว่าไปแล้ว สงสัยใจจะเหงาเป็นอาชีพเสียแล้วล่ะ

อือ… ที่ว่างของใจวันนี้มีความเหงาฟุ้งกระจายอยู่เกือบทุกตัวอักษรเลย
แบ็คกราวด์กราฟฟิตี้ที่ผมชอบไปไหนซะแล้ว
ระวังอย่าเผลอเสพติดความเหงานะ มันเลิกยากกว่าโคโรน่ามากเลย