Movie
คนที่ใช่“มีคนบอกว่า คนเรา วันนึงต้องตัดสินใจถึง 30,000 ครั้ง แต่ก็แปลกที่คนบางคน แค่เรื่องเรื่องเดียวยังตัดสินใจไม่ได้เลย…” นี่คือคำขึ้นต้นของหนังสั้นที่ใจเจอใน Youtube ใจไม่เคยรู้ว่ามันเปิดตัวเมื่อไร และออกฉายเมื่อใด แต่คิดว่าคงเป็นหนึ่งในแผนโฆษณา หลายวันมานี้ใจค้นพบว่า บางทีเรามักจะเจออะไรดีๆ ในชีวิตจากความบังเอิญอยู่เสมอ เหมือนอย่างที่เคยพูดไว้ บางครั้งเราแยกคำว่า “บังเอิญ” กับคำว่า “โชคชะตา” ไม่ออกสักเท่าไรนัก
ใจว่าไม่บังเอิญที่ใจมานั่งอยู่ตรงนี้ แต่มันบังเอิญจนเผลออดคิดไม่ได้ว่าเป็นโชคชะตาทำให้ใจได้เจอใครบางคนที่นี่ ลมหนาวพัดใจมาที่นี่ และมันกำลังจะพัดใจไปที่อื่นพร้อมกับลมหนาวเช่นกัน แต่วันนี้ใจบังเอิญไปเจอหนังสั้นเรื่องนี้ใน Youtube …มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่ใจมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มากนัก แถมใจยังจะแค่เอามันมาฝาก เพราะใจนั่งดูแล้วก็รู้สึกดีกับมัน มันไม่บังเอิญที่เอามาหนังสั้นเรื่องนี้มาใส่ไว้ในเว็บไซต์ ใจตั้งใจโดยแท้ และได้แต่หวังว่ามันจะช่วยให้ใครอีกหลายคนรู้สึกดีกับมันเหมือนกัน ยิ่งพูดชัดยิ่งจะเข้าพง… ไปชมกันเลยดีกว่า Random Posts Tags: คนที่ใช่ Discussion6 comments for “คนที่ใช่”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
ไม่จริงกระมังว่า
“ใครคือคนที่ ใช่ คุณเท่านั้นที่เลือก”
ต่างคนต่างก็เลือกกันต่างหาก
และชีวิต…บางหน คนที่ใ่ช่ เราก็อาจไม่สามารถเลือกได้
…อย่างไรก็ตาม เราก็ต้องพยายามให้สุดความสามารถในการที่จะเลือก
พยายามถึงที่สุดแล้ววางใจไว้กับโชคชะตา โชคชะตาที่เราไม่ได้เป็นคนกำหนดอยู่ฝ่ายเดียว
นึกถึงหนังเรื่อง turn left, turn right จังเลย
ขอบคุณที่เอาหนังสั้นเรื่องนี้มาฝาก
ช่วงบ่ายของวันนี้ใจแวะไปกินข้าวที่ร้านอาหารอินโดนีเซียที่อยู่ห่างจากบ้านในระยะขับรถไปราว 10 นาทีเห็นจะได้… มันกลายเป็นร้านประจำของใจไปเสียแล้ว ระหว่างที่นั่งกินอาหารจานยักษ์ที่มีหน้าตาเหมือนข้าวไก่ทอดหาดใหญ่ในบ้านเรา รายการวิทยุซึ่งทางร้านเปิดผ่านเครื่องเสียงก็ดังขึ้นมา มันเป็นเพียงจีน ประกอบหนังเรื่องนี้ค่ะ..ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย ผู้ชายเลี้ยวขวา … เพลงโปรดของใจเพลงหนึ่งในช่วงชีวิตที่ผ่านมา เห็นจะจริงอยากคุณเหมือง บอก บางทีเขาก็เลี้ยวซ้าย แล้วใจก็เลี้ยวขวา เราเลยไม่มีโอกาสเจอกันสักที บางทีใจอยากจะเลี้ยวไปตามเขาบ้าง แต่มันก็มิอาจจะทำได้ ใจเดินไปข้างหน้าแล้วค่ะ ขณะที่เขาก็เดินถอยหลังกลับไปทางเดิมอยู่เรื่อยๆ… จนถึงตอนนี้เราเดินกันคนละเส้นทาง ทางของเรามิอาจจะมาบรรจบกันได้ ไม่ว่าจะเมื่อใดก็ตาม.. เห็นจะเป็นอย่างนั้น …
ว้า!! อ่านเนื้อความของเรื่องจบว่าจะเล่นมุขซะหน่อย พอมาอ่าน 2 คอมเม้นท์ข้างบน เลยไม่กล้าเลย ไปดีกว่า
จริงครับ คุณเท่านั้นที่เลือก
ต่อให้เป็นคนที่ถูกเลือก คุณก็ต้องเลือกอยู่ดีว่าจะไปต่อหรือไม่
บางทีชีวิตเรายังไม่ควรจะเลือก
แต่สุดท้าย มันก็ต้องเลือกซักวันนึง
หนังเรื่องนี้มีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆดี ชอบ idea หลายๆ idea แต่บางทีใส่มามากๆมันก็แข็งๆแฮะ
บางทีคนเราก็ปล่อยให้โลกผลักเรามากไป เราไม่เป็นคนเลือก ปล่อยให้เราเป็นแค่คนที่ถูกเลือกอยู่ได้ ซึ่งมันก็คงจะไม่โชคดีเสมอไปหรอกนะว่าจะเจอคนดีๆ
พูดหยั่งนี้ไม่ได้ว่าให้ไปวิ่งตามหาคนที่ใช่นะครับ แต่หมายถึงคนเราควรจะเปิดตัวเองหน่อย แอบเจ้าชู้บ้าง มันทำให้ชีวิตมีสีสันครับ ^^
เค้าว่าจะเข้ามาทำตัวขำอ่ะ แต่เห็นความเห็นข้างบนแล้วเค้ากลั๊ว กลัว
ว่าแต่ว่าวันนึงคนเราต้องตัดสินใจถึง 30,000 ครั้งเลยเหรอ เยอะอ่ะ
เป็นหนังสั้นที่ดีมากเลย แต่ขำคนอ่านนสพ.นะ ตั้งใจอ่านเกินไป กับที่ตลกมากคือ ผู้หญิงชวนกินกล้วยบนรถเมล์ 5555 คิดด้ายงาย ในมุมกลับกันทำให้นึกถึงโฆษณา “การให้ต่อไปไม่รู้จบ” ของสิงห์หน่ะ ว่างๆ ลองไปหาดูใน youtube นะถ้ามี
ปล.คนที่ใช่อาจไม่ใช่คนที่เราชอบ แต่คนที่แอบชอบเราอาจเป็นคนที่ใช่ก็เป็นได้