My Mind
เหงา?มีใครบางคนบอกใจว่าพื้นที่ของ “ดวงตา” ทั้งสองของใจ กว่า 80 % บ่งบอกได้ว่า “ใจเหงา” และเมื่อใดที่ใจบอกว่า “ใจเหงา” มันจะยิ่งทวีบ่งบอกความเหงามากขึ้นยิ่ง เพื่อนบางคนบอกว่าดวงตาของใจไม่เพียงแต่บอกว่าเศร้า และเหงา และมันยังบอกอะไรอีกหลายอย่างให้คนข้างๆ ได้รู้ ถ้าสุขมันจะเปล่งประกาย ถ้า “รัก” ตามันจะฟ้อง บอกได้ไม่ยากเย็น
หลายครั้ง ใจถูกตั้งคำถามจากเพื่อนฝูงว่า “ใครถ่ายรูปนี้ให้แก” เมื่อถามย้อนกลับว่า “ทำไม” ใจจะได้คำตอบกลับมาว่า “ก็เพราะฉันรู้ว่า ใครคนนั้นต้องเป็นคนที่แกอยากจะมอง ตาของแกมันฟ้องว่าแกยิ้มให้เขาในแบบที่ไม่เหมือนใคร” และเมื่อใจย้อนกลับมานั่งดูรูปทั้งหมดในอัลบั้มนั้น ใจก็พบว่าตาของใจในบรรยากาศนั้นมันไม่เหมือนตาของใจที่คนอื่นถ่ายให้จริงๆ เสียด้วย
ใครบางคนยังบอกใจอีกว่า “ความเหงา” เป็นสิ่งที่หาได้โดยทั่วไปในหน้าเว็บฯ แห่งนี้ แม้แต่ภาพที่ใจถ่าย สิ่งของ บรรยากาศ รวมถึงตัวหนังสือของใจเอง เขาก็ยังบอกด้วยว่า “มันเหงา”
หากใครจะมองว่า “เหงา” เป็นเอกลักษณ์ของใจไปเสียแล้วก็คงไม่ผิดอะไร บางทีใจอาจจะเหงาจริงๆ ก็ได้ ใจไม่ปฏิเสธคำพูดของคนเหล่านั้นเลย เพียงแต่ว่า มันเป็นความเหงาที่เกิดขึ้นชั่วครั้งชั่วคราว ระหว่างความเหงาใจเองก็มีความสุขกับปะปนอยู่ ทุกข์บ้างก็เหมือนคนปกติธรรมดาทั่วไป
อย่าเหมาว่าใจเหงาแล้วใจจะเศร้าหนัก พื้นที่ในดวงตาของใจอีกหลาย % มันก็บ่งบอกว่าใจสุขอยู่เหมือนกัน…. ว่าแต่…รูปแบบนี้ ใช่ไหมที่เรียกว่าเหงา….
http://www.jaispace.com/wp-admin/post.php?action=edit&post=3465&message=6 Related Post Tags: เหงา Discussion12 comments for “เหงา?”Post a comment |
© 2009 Jai’s Space | ที่ว่างของใจ ท่องเที่ยว ที่พัก ไดอารี่ เพลง อาหาร ถ่ายภาพ หนัง. 
เหงาแต่งามจ้ะ
เห็นด้วยเหมือนกันค่ะ 555
เหงาเกินไปหรือเปล่า
แต่จริง ๆ แล้วคนเราก็ต้องการเวลาที่เหงา เพื่อที่จะได้เข้าใจเวลาที่ผู้คนห้อมล้อมรอบตัว เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็ต้องกลับมาอยู่กับตัวเราเองคนเดียวอยู่ดี
ภาพสีสวยดี
(นี่ตูจะไม่ตอบเข้าประเด็นเลยใช่มั้ยเนี่ย ก๊ากกก)
ดวงตา เป็น หน้าต่าง ของ ใจ
รูปหม่นสวย ชอบรูป self8 มากมาย
สำหรับ kojima …. ฮาว่าแล้ว….ฮานิบ่าเฮ่ยย
คุณเชียงคะ ใจนั่งมองรูปที่คุณเชียงบอก แล้วใจก็ชักจะเห็นด้วยกับพี่ธวัชชัย (ikkechai) แล้วล่ะค่ะ..พี่แกบอกว่า ใจหน้าตาเหมือนดาราหนุ่มเกาหลี 555
เห็นด้วยกะพี่ปุ๋ย…เหงาแต่งาม อิอิ
ดูอยู่พักนึง กว่าจะรู้ว่าถ่ายกระจกก็รูปสุดท้ายละ
คล้ายๆนางแบบโฆษณากาแฟซักยี่ห้อนะ
รอคนยกกาแฟมาให้
ชอบภาพนี้พอๆกับตอนที่ใจถ่ายสะท้อนกระจกกับกระป๋อง pepsi green ที่เมืองไทยเลย art มากๆๆ มีมุมมองในการถ่ายรูปที่แตกต่างจากคนอื่นมากเลยนะ ที่บอกได้เพราะเป็นเหมือนกันเวลาถ่ายรูป แต่เราจะไม่ถ่ายรูปตัวเราเองหรอกนะ เพราะไม่ชอบเก็บอดีตจะเก็บก็เป็นความทรงจำเท่านั้น…
ไม่รู้จักคุณใจ แต่บังเอิญค้นพบ Jai’s Space นี้ ชอบรูปทุกรูป ตัวหนังสือทุกตัวที่อยู่ในพื้นที่เล็กๆนี้ (รูปสวย คำพูดยิ่งสวย) รู้สึกเหมือนได้กลับไปอ่านนิยายรักที่พระเอกนางเอกพบรักกันช่วงหน้าหนาวที่ต่างจังหวัด ที่เคยอ่านสมัยเด็ก (หนาวกาย แต่อบอุ่นใจ อะไรประมาณเนี้ย) ประทับใจค่ะ
แต่ตรู……ตรูมาวววววววววอ่า